De Volle Pinksterzegen - boek

Twee jaar geleden legde God het op mijn hart om het boek De Volle Pinksterzegen van Andrew Murray te lezen. Op dit moment luister ik elke dag een hoofdstuk uit de boek. Ik word er enorm door gezegend. Het boek wil ik met je delen.

Edities

• The Full Blessing of Pentecost ➔ Engelse vertaling
• De Volle Pinksterzegen - commentaar
• De Volle Pinksterzegen - audio: 1 en 2
• Verschillende bestandsformaten: 1 en 2

Parallelvertaling van “The Full Blessing of Pentecost” (Andrew Murray, 1908). Vertaalregels: zie 00-afspraken.

Hieronder de paralleleditie Engels en Nederlands hedendaags.

Inleiding

#	Engels	Nederlands
1.1	The message which this little book brings is simple but most solemn.	De boodschap van dit boekje is eenvoudig, maar bijzonder ernstig.
1.2	It is to the effect that the one thing needful for the Church, and the thing which, above all others, men ought everywhere to seek for with one accord and with their whole heart, is to be filled with the Spirit of God.	Ze komt hierop neer: het ene nodige voor de gemeente — het ene wat mensen overal, eensgezind en met heel hun hart, boven al het andere zouden moeten zoeken — is vervuld worden met de Geest van God.
1.3	In order to secure attention to this message and attract the hearts of my readers to the blessing of which it speaks, I have laid particular emphasis on certain main points.	Om aandacht te vragen voor deze boodschap en de harten van mijn lezers te trekken naar de zegen waarover ze spreekt, heb ik bepaalde hoofdpunten extra benadrukt.
1.4	These I briefly state here.	Ik zet ze hier kort op een rij.
2.1	It is the will of God that every one of His children should live entirely and unceasingly under the control of the Holy Spirit.	God wil dat ieder van Zijn kinderen volledig en voortdurend onder de leiding van de Heilige Geest leeft.
2.2	Without being filled with the Spirit, it is utterly impossible that an individual Christian or a church can ever live or work as God desires.	Zonder vervuld te zijn met de Geest kan geen enkele christen en geen enkele gemeente ooit leven of werken zoals God wil.
2.3	Everywhere and in everything we see the proofs, in the life and experience of Christians, that this blessing is but little enjoyed in the Church, and, alas! is but little sought for.	Overal en in alles zien we in het leven en de ervaring van christenen het bewijs dat deze zegen in de gemeente maar weinig wordt ervaren en, helaas, ook maar weinig wordt gezocht.
2.4	This blessing is prepared for us and God waits to bestow it.	Deze zegen ligt voor ons klaar, en God wacht erop hem te schenken.
2.5	Our faith may expect it with the greatest confidence.	Ons geloof mag hem met het grootste vertrouwen verwachten.
2.6	The great hindrance in the way is that the self-life, and the world, which it uses for its own service and pleasure, usurp the place that Christ ought to occupy.	De grote hinderpaal is dat het eigen-ik en de wereld — die het naar zijn hand zet voor eigen dienst en genot — de plaats innemen die Christus zou moeten innemen.
2.7	We cannot be filled with the Spirit until we are prepared to yield ourselves to be led by the Lord Jesus to forsake and sacrifice everything for this pearl of great price.	We kunnen pas vervuld worden met de Geest wanneer we bereid zijn ons over te geven aan de leiding van de Heere Jezus, om alles te verlaten en op te offeren voor deze parel van grote waarde.
3.1	I feel very deeply the imperfection that attaches to this little volume.	Ik voel sterk hoe onvolkomen dit boekje is.
3.2	Yet I am not without the hope that the Lord will make it a blessing to His people.	Toch hoop ik dat de Heere het tot een zegen wil maken voor Zijn volk.
3.3	We have such a feeble conception of the unspiritual and sinful state which prevails in the Church, that, unless we take time to devote our heart and our thoughts to the real facts of the case, the promise of God can make no deep impression upon us.	We hebben zo’n zwak besef van de onwezenlijke, zondige toestand in de gemeente, dat Gods belofte ons niet diep kan raken — tenzij we de tijd nemen om hart en gedachten op de werkelijke feiten te richten.
3.4	I hope that the attempt I have made to exhibit the subject in various aspects will help to prepare the way for the conviction that this blessing is in truth the one thing needful, and that to get possession of this one thing we ought to bid farewell to everything else we hold dear.	Ik hoop dat mijn poging om dit onderwerp van verschillende kanten te belichten, de weg bereidt voor de overtuiging dat deze zegen werkelijk het ene nodige is — en dat we, om dit ene te verkrijgen, afscheid moeten nemen van al het andere dat ons dierbaar is.
4.1	I frankly invite Christian disciples into whose hands the book may fall to peruse it carefully more than once.	Ik nodig christenen die dit boek in handen krijgen, ronduit uit om het meer dan eens zorgvuldig te lezen.
4.2	Owing to the prevailing lack of the presence and operation of the Spirit, it takes a long time ere these spiritual truths concerning the need, and the fulness, and the reality of the Spirit’s power can obtain entire mastery over us.	Door het wijdverbreide gebrek aan de aanwezigheid en het werk van de Geest, duurt het lang voordat deze geestelijke waarheden over de nood, de volheid en de werkelijkheid van de kracht van de Geest ons volledig in bezit kunnen nemen.
4.3	It is only by the exercise of self-sacrifice and persisting in keeping our minds occupied with these thoughts, that we can ever obtain what might otherwise come to us at once.	We verkrijgen dit alleen door zelfopoffering en door vol te houden onze gedachten hiermee bezig te houden — iets wat anders misschien in één keer tot ons zou kunnen komen.
5.1	On reviewing what I have written, I am inclined to think that there is one point on which I ought to have spoken more definitely.	Bij het teruglezen van wat ik geschreven heb, denk ik dat er één punt is waarover ik duidelijker had moeten zijn.
5.2	I refer to the place which persevering prayer must occupy in connection with this blessing.	Ik doel op de plaats die volhardend gebed moet innemen bij deze zegen.
5.3	This little book was not exclusively written for prayer at the season of Pentecost.	Dit boekje is niet uitsluitend geschreven voor gebed in de Pinkstertijd.
5.4	Every day ought to be a Pentecostal season in the Church of Christ.	Elke dag zou in de gemeente van Christus een Pinksterseizoen moeten zijn.
5.5	For just as little as a man can remain in sound health without the fresh air of heaven, can Christians or the Church live according to the will of God without this blessing.	Zoals een mens niet gezond kan blijven zonder de frisse lucht van de hemel, zo kunnen christenen en de gemeente niet naar Gods wil leven zonder deze zegen.
5.6	The book is designed to point to what must prevail throughout all the year; and it seems to me now that, perhaps under the impression that in the season of Pentecost prayer for the blessing is practically unanimous, I have not strongly enough exhorted my readers to ceaseless calling upon God in the confidence that He will answer.	Dit boek wil laten zien wat het hele jaar door zou moeten gelden — en nu besef ik dat ik mijn lezers niet krachtig genoeg heb opgeroepen om God onophoudelijk aan te roepen in het vertrouwen dat Hij antwoordt, mogelijk omdat ik ervan uitging dat het gebed om deze zegen in de Pinkstertijd toch al vrijwel unaniem is.
6.1	Let me advert again to this point in a few sentences.	Ik wil dit punt in een paar zinnen opnieuw aanstippen.
6.2	When we read the Book of the Acts, we see that the filling with the Spirit and His mighty operation was always obtained by prayer.	Wie het boek Handelingen leest, ziet dat de vervulling met de Geest en Zijn machtige werk altijd door gebed werd verkregen.
6.3	Recall, for example, what took place at Antioch.	Denk bijvoorbeeld aan wat er in Antiochië gebeurde.
6.4	It was when the Christians there were engaged in fasting and prayer that God regarded them as prepared to receive the revelation that they must separate Barnabas and Saul; and it was only after they had once more fasted and prayed that these two men went forth, sent by the Holy Spirit. (Acts 13:2-3)	Terwijl de christenen daar vastten en baden, achtte God hen gereed om de openbaring te ontvangen dat ze Barnabas en Saulus moesten afzonderen; pas nadat ze opnieuw hadden gevast en gebeden, gingen deze twee mannen op weg, gezonden door de Heilige Geest. (Handelingen 13:2-3)
6.5	These servants of God felt that the boon they needed must come only from above.	Deze dienaren van God beseften dat de gave die ze nodig hadden alleen van boven kon komen.
7.1	To obtain the blessing we so much need, from heaven and out of the hands of the living God Himself, we in like manner, even with fasting, must liberate ourselves as far as possible from the demands of the earthly life, even in that which otherwise appears quite lawful; and no less must we betake ourselves wholly to God in prayer.	Om de zegen te ontvangen die we zo hard nodig hebben — uit de hemel, uit de handen van de levende God Zelf — moeten ook wij ons, desnoods vastend, zo veel mogelijk losmaken van de eisen van het aardse leven, zelfs van wat op zich geoorloofd lijkt, en ons volledig aan God wijden in gebed.
7.2	Let us therefore never become weary or dispirited, but in union with God’s own elect, who call upon Him day and night, entreat Him and even weary Him by our incessant entreaties that the Holy Spirit may again assume His rightful place and exercise full dominion in ourselves and the Church as a whole: yea, more, that He may again have His true place in the Church, be held in honour by all, and in everything reveal the glory of our Lord Jesus.	Laten we daarom nooit moe worden of de moed verliezen, maar ons voegen bij Gods uitverkorenen die dag en nacht tot Hem roepen — Hem smeken, ja zelfs vermoeien met onze aanhoudende smeekbeden, opdat de Heilige Geest opnieuw Zijn rechtmatige plaats inneemt en volledige heerschappij voert in ons en in de gemeente als geheel; ja meer nog, dat Hij opnieuw Zijn ware plaats in de gemeente inneemt, door allen geëerd wordt, en in alles de heerlijkheid van onze Heere Jezus openbaart.
8.1	To the soul that in sincerity prays according to His Word, God’s answer will surely come.	Wie oprecht bidt naar Zijn Woord, zal zeker Gods antwoord ontvangen.
8.2	There is nothing so fitted to search and to cleanse the heart as true prayer.	Niets doorzoekt en reinigt het hart zo goed als waarachtig gebed.
8.3	It teaches one to put to himself such questions as these: Do I really desire what above everything I pray for?	Het leert je jezelf vragen te stellen als: verlang ik werkelijk naar wat ik boven alles bid?
8.4	Am I willing to cast out everything to make room for what God is prepared to give me?	Ben ik bereid alles op te ruimen om plaats te maken voor wat God mij wil geven?
8.5	Is the prayer of my lips really the prayer of my life?	Is het gebed van mijn lippen ook werkelijk het gebed van mijn leven?
8.6	Do I really continue in intercourse with God, waiting upon Him, in quiet trust, until He gives me this great, heavenly, supernatural gift, His own Spirit, to be my spirit, the spirit of my life every hour?	Blijf ik werkelijk in gemeenschap met God, wachtend op Hem in stil vertrouwen, totdat Hij mij deze grote, hemelse, bovennatuurlijke gave schenkt — Zijn eigen Geest, om elk uur mijn geest te zijn, de geest van mijn leven?
9.1	O let us “pray always and not faint,” setting ourselves before God with supplications and strong crying as His priests and the representatives of His Church.	Laten we “altijd bidden en niet verslappen”, en onszelf voor God stellen met smeekbeden en luid geroep, als Zijn priesters en vertegenwoordigers van Zijn gemeente.
9.2	We may reckon upon it that He will hear us.	We mogen erop rekenen dat Hij ons hoort.
9.3	”In my distress I called upon the Lord, and cried unto my God: He heard my voice out of His temple, and my cry before Him came into His ears. He delivered me from my strong enemy, He brought me forth also into a large place.” (Ps. 18:6, 17, 19)	“In mijn nood riep ik de HEERE aan en riep ik tot mijn God: Hij hoorde mijn stem uit Zijn tempel, en mijn roepen kwam voor Zijn aangezicht in Zijn oren. Hij bevrijdde mij van mijn sterke vijand, Hij bracht mij ook uit in de ruimte.” (Psalm 18:6, 17, 19 — eigen vertaling uit het Engels, vervangen door HSV)
10.1	Brother, you know that the Lord is a God that often hideth Himself.	Broeder, je weet dat de Heere een God is die Zich vaak verbergt.
10.2	He desires to be trusted.	Hij wil vertrouwd worden.
10.3	He is oftentimes very near to us without our knowing it.	Vaak is Hij heel dichtbij, zonder dat we het weten.
10.4	He is a God who knows His own time.	Hij is een God die Zijn eigen tijd kent.
10.5	Yet, “though He tarry, wait for Him. He will surely come. He will not tarry.” (Hab. 2:3)	Toch: “al vertoeft Hij, wacht op Hem, Hij komt zeker, Hij zal niet uitblijven.” (Habakuk 2:3 — eigen vertaling uit het Engels, vervangen door HSV)

Noten:

• 9.3 en 10.5: Bijbelcitaten rechtstreeks vertaald uit Murrays Engels (niet uit de HSV gehaald, zie afspraak). Graag zelf vervangen door de exacte HSV-tekst.
• 6.4: Bijbelverwijzing binnen één hoofdstuk (Handelingen), dus geen spaties rond het koppelteken.

I. Hoe het onderwezen moet worden

#	Engels	Nederlands
1.1	”And it came to pass that Paul came to Ephesus and found certain disciples: and he said unto them, Did ye receive the Holy Spirit when ye believed?” (Acts 19:1-2)	“En het gebeurde dat Paulus naar Efeze kwam en daar enkele discipelen vond; en hij zei tegen hen: Hebt u de Heilige Geest ontvangen toen u tot geloof kwam?” (Handelingen 19:1-2 — eigen vertaling uit het Engels, vervangen door HSV)
2.1	It was about twenty years after the outpouring of the Holy Spirit that the incident which is referred to in the beginning of this chapter of the Acts took place.	Het voorval waarmee dit hoofdstuk van Handelingen opent, vond plaats ongeveer twintig jaar na de uitstorting van de Heilige Geest.
2.2	In the course of his journey Paul came to Ephesus, and found in the Christian church there some disciples in whom he observed that there was something lacking in their belief or experience.	Onderweg kwam Paulus in Efeze aan, waar hij in de gemeente enkele discipelen aantrof bij wie hij merkte dat er iets ontbrak in hun geloof of ervaring.
2.3	Accordingly he put to them the question: “Did ye receive the Holy Spirit when ye believed?”	Daarom stelde hij hun de vraag: “Hebt u de Heilige Geest ontvangen toen u tot geloof kwam?“
2.4	Their reply was that they had not yet heard of the Holy Spirit.	Ze antwoordden dat ze nog niet eens van de Heilige Geest gehoord hadden.
2.5	They had been baptized by disciples of John the Baptist with the baptism of repentance with a view to faith in Jesus as One who was to come; but with the great event of the outpouring of the Spirit or the significance of it they were still unacquainted.	Ze waren gedoopt door discipelen van Johannes de Doper, met de doop van bekering, gericht op het geloof in Jezus als de Komende; maar met de grote gebeurtenis van de uitstorting van de Geest, of de betekenis ervan, waren ze nog niet bekend.
2.6	They came from a region of the country into which the full Pentecostal preaching of the exalted Saviour had not yet penetrated.	Ze kwamen uit een streek waar de volle Pinksterprediking van de verhoogde Zaligmaker nog niet was doorgedrongen.
2.7	Accordingly, Paul took them at once under his care, made them conversant with the full gospel of the glorified Lord, who had received the Spirit from the Father and had sent Him down to this world, that every one of His believing disciples might also receive Him.	Paulus nam hen daarom meteen onder zijn hoede en maakte hen vertrouwd met het volle evangelie van de verheerlijkte Heere, die de Geest van de Vader had ontvangen en Hem naar deze wereld had gezonden, opdat ieder van Zijn gelovige discipelen Hem ook zou ontvangen.
2.8	Hearing this glad tidings and consenting to it, they were baptized into the name of this Saviour, who baptizes with the Holy Spirit.	Toen ze dit blijde nieuws hoorden en ermee instemden, lieten ze zich dopen in de naam van deze Zaligmaker, die doopt met de Heilige Geest.
2.9	Thereupon Paul prayed for them and laid his hands upon them, and they received the Holy Spirit; and then, in token of the fact that this whole transaction was a heavenly reality, they obtained a share in the Pentecostal miracle, and spake “with other tongues.”	Daarop bad Paulus voor hen en legde hun de handen op, en ze ontvingen de Heilige Geest; en als teken dat dit alles een hemelse werkelijkheid was, kregen ze deel aan het Pinksterwonder en spraken ze “in andere talen.”
2.10	In these chapters it is my desire to bring to the children of God the message that there is a twofold Christian life.	In deze hoofdstukken wil ik Gods kinderen de boodschap meegeven dat er een tweevoudig christenleven bestaat.
2.11	The one is that in which we experience something of the operations of the Holy Spirit, just as many did under the old covenant, but do not yet receive Him as the Pentecostal Spirit, as the personal indwelling Guest, concerning whom we know that He has come to abide permanently in the heart.	Het ene is een leven waarin we iets ervaren van het werk van de Heilige Geest, zoals velen ook onder het oude verbond, maar zonder Hem al te ontvangen als de Pinkstergeest, als de persoonlijke, inwonende Gast van wie we weten dat Hij blijvend in het hart is komen wonen.
2.12	On the other hand, there is a more abundant life, in which the indwelling just referred to is known and the full joy and power of redemption are facts of personal experience.	Daarnaast is er een rijker leven, waarin deze inwoning wél gekend wordt en de volle vreugde en kracht van de verlossing persoonlijk ervaren worden.
2.13	It will be only when Christians come to understand fully the distinction betwixt these two conditions, and discern that the second of these is in very deed the will of God concerning them, and therefore a possible experience for each believer; when with shame and confusion of face they shall confess the sinful and inconsistent elements that still mark their life: that we shall dare to hope that the Christian community will once more be restored to its Pentecostal power.	Pas wanneer christenen dit onderscheid volledig doorzien, erkennen dat de tweede staat werkelijk Gods wil voor hen is en dus voor elke gelovige bereikbaar, en met schaamte de zonde en tegenstrijdigheid in hun leven belijden — pas dan mogen we hopen dat de gemeente opnieuw haar Pinksterkracht terugkrijgt.
2.14	It is with our eye fixed on this distinction that we desire to ponder the lessons presented to us in the record of this incident at Ephesus.	Met dit onderscheid voor ogen willen we nadenken over de lessen die dit verhaal over Efeze ons te bieden heeft.
3.1	For a healthful Christian life, it is indispensable that we should be fully conscious that we have received the Holy Spirit to dwell in us.	Voor een gezond christenleven is het onmisbaar dat we ons er ten volle van bewust zijn dat we de Heilige Geest hebben ontvangen om in ons te wonen.
3.2	Had it been otherwise, Paul would never have put the question: “Did ye receive the Holy Spirit when ye believed?”	Was dat niet zo geweest, dan had Paulus die vraag nooit gesteld: “Hebt u de Heilige Geest ontvangen toen u tot geloof kwam?“
3.3	These disciples were recognised as believers.	Deze discipelen golden als gelovigen.
3.4	This position, however, was not enough for them.	Toch was dat voor hen niet genoeg.
3.5	The disciples who walked with the Lord Jesus on earth were also true believers, yet He commanded them not to rest satisfied until they had received the Holy Spirit from Himself in heaven.	Ook de discipelen die met de Heere Jezus op aarde rondliepen, waren ware gelovigen; toch beval Hij hun geen genoegen te nemen voordat ze de Heilige Geest van Hemzelf uit de hemel hadden ontvangen.
3.6	Paul too had seen the Lord in His heavenly glory and was by that vision led to conversion; yet even in his case the spiritual work he required to have done in him was not thereby completed.	Ook Paulus had de Heere in Zijn hemelse heerlijkheid gezien en was door dat visioen tot bekering gekomen; toch was het geestelijke werk dat hij nodig had daarmee nog niet voltooid.
3.7	Ananias had to go to him and lay his hands upon him that he might receive the Holy Spirit.	Ananias moest naar hem toe gaan en hem de handen opleggen, opdat hij de Heilige Geest zou ontvangen.
3.8	Only then could he become a witness for Christ.	Pas toen kon hij een getuige van Christus worden.
3.9	All these facts teach us that there are two ways in which the Holy Spirit works in us.	Al deze feiten leren ons dat de Heilige Geest op twee manieren in ons werkt.
3.10	The first is the preparatory operation in which He simply acts on us but does not yet take up His abode within us, though leading us to conversion and faith and ever urging us to all that is good and holy.	De eerste is het voorbereidende werk, waarin Hij op ons inwerkt zonder al in ons te wonen, terwijl Hij ons wel tot bekering en geloof brengt en voortdurend aanspoort tot alles wat goed en heilig is.
3.11	The second is the higher and more advanced phase of His working when we receive Him as an abiding gift, as an indwelling Person, concerning whom we know that He assumes responsibility for our whole inner being, working in it both to will and to do.	De tweede is de hogere, verder gevorderde fase van Zijn werk, waarin we Hem ontvangen als een blijvende gave, als een inwonend Persoon die ons hele innerlijk op Zich neemt en er zowel het willen als het doen in bewerkt.
3.12	This is the ideal of the full Christian life.	Dit is het ideaal van het volle christenleven.
4.1	There are disciples of Christ who know little or nothing of this conscious indwelling of the Holy Spirit.	Er zijn discipelen van Christus die weinig of niets weten van deze bewuste inwoning van de Heilige Geest.
4.2	It is of the utmost importance to understand and hold fast this statement.	Het is van het grootste belang deze uitspraak te begrijpen en vast te houden.
4.3	The more fully we come under the conviction of its truth, the better shall we understand the condition of the Church in our times and be at last enabled to discover where we ourselves really stand.	Hoe dieper deze waarheid tot ons doordringt, hoe beter we de toestand van de gemeente in onze tijd zullen begrijpen — en uiteindelijk ook waar we zelf werkelijk staan.
4.4	The condition I refer to becomes very plain to us when we consider what took place at Samaria.	Wat ik bedoel, wordt heel duidelijk als we kijken naar wat er in Samaria gebeurde.
4.5	Philip the evangelist had preached there; many had been led to believe in Jesus and were baptized into His name; and there was great joy in that city.	Filippus de evangelist had daar gepreekt; velen waren tot geloof in Jezus gekomen en gedoopt in Zijn naam, en er heerste grote vreugde in die stad.
4.6	When the apostles heard this news, they sent down Peter and John, who, when they came to Samaria, prayed that these new converts might receive the Holy Spirit. (Acts 8:16-17)	Toen de apostelen dit nieuws hoorden, stuurden ze Petrus en Johannes, die in Samaria aankwamen en baden dat deze nieuwe gelovigen de Heilige Geest zouden ontvangen. (Handelingen 8:16-17 — eigen vertaling uit het Engels, vervangen door HSV)
4.7	This gift was thus something quite different from the working of the Spirit that led them to conversion and faith and joy in Jesus as a Saviour.	Deze gave was dus iets heel anders dan het werk van de Geest dat hen tot bekering, geloof en vreugde in Jezus als Zaligmaker had gebracht.
4.8	It was something higher: for now from heaven, and by the glorified Lord Himself, the Holy Spirit was imparted in power with His abiding indwelling, to consecrate and fill their hearts.	Het was iets hogers: nu werd de Heilige Geest, vanuit de hemel en door de verheerlijkte Heere Zelf, met kracht meegedeeld, met Zijn blijvende inwoning, om hun harten te heiligen en te vervullen.
4.9	If this new experience had not been bestowed, the Samaritan disciples would still indeed have been Christians, but they would have remained weak, defective, and sickly; and thus it is that in our own days there is still many a Christian life that knows nothing of this bestowment of the Holy Spirit.	Was deze nieuwe ervaring hun niet geschonken, dan waren de Samaritaanse discipelen weliswaar christenen gebleven, maar zwak, gebrekkig en ziekelijk; en zo is er ook in onze tijd nog menig christenleven dat niets weet van deze gave van de Heilige Geest.
4.10	Amidst much that is good and amiable, with even much earnestness and zeal, the life of such Christians is still hampered by weakness and stumbling and disappointment, simply because it has never been brought into vitalising contact with power from on high, because such souls have not received the Holy Spirit as the Pentecostal gift, to be possessed, and kept, and filled by Him.	Ondanks veel dat goed en beminnelijk is, zelfs met veel ernst en ijver, blijft het leven van zulke christenen gehinderd door zwakte, struikelen en teleurstelling — simpelweg omdat het nooit in levend contact is gekomen met kracht van boven, omdat deze zielen de Heilige Geest niet als de Pinkstergave hebben ontvangen om door Hem bezeten, bewaard en vervuld te worden.
5.1	It is the great work of the gospel ministry to lead believers to the Holy Spirit.	Het is de grote taak van de evangeliebediening om gelovigen tot de Heilige Geest te leiden.
5.2	Was it not the great aim of the Lord Jesus, after He had educated and trained His disciples for three years by His intercourse with them, to lead them up to the point of waiting for the promise of the Father and receiving the Holy Spirit sent down from heaven?	Was het niet het grote doel van de Heere Jezus om Zijn discipelen, na hen drie jaar lang persoonlijk te hebben onderwezen en gevormd, tot het punt te brengen waarop ze de belofte van de Vader verwachtten en de Heilige Geest ontvingen, uit de hemel gezonden?
5.3	Was not this the chief object of Peter on the day of Pentecost, when, after summoning those who were pricked in their hearts to repent and be baptized for the forgiveness of sins, he assured them that they should then receive the Holy Spirit? (Acts 2:38)	Was dit ook niet het hoofddoel van Petrus op de Pinksterdag, toen hij hen die geraakt waren in het hart opriep tot bekering en doop tot vergeving van zonden, en hun verzekerde dat ze dan de Heilige Geest zouden ontvangen? (Handelingen 2:38 — eigen vertaling uit het Engels, vervangen door HSV)
5.4	Was it not this also that Paul aimed at when in his Epistles he asked his fellow-Christians if they did not know that they were each one “a temple of the Holy Spirit,” or reminded them that they had to be “filled with the Holy Spirit”? (1 Cor. 6:19; Eph. 5:18)	Beoogde Paulus niet hetzelfde, toen hij zijn medechristenen in zijn brieven vroeg of ze niet wisten dat ieder van hen “een tempel van de Heilige Geest” was, of hun voorhield dat ze “met de Heilige Geest vervuld” moesten worden? (1 Korinthe 6:19; Efeze 5:18 — eigen vertaling uit het Engels, vervangen door HSV)
5.5	Yes: the supreme need of the Christian life is to receive the Holy Spirit, and when we have it, to be conscious of the fact and live in harmony with it.	Ja: de hoogste behoefte van het christenleven is het ontvangen van de Heilige Geest, en vervolgens ons daarvan bewust te zijn en ernaar te leven.
5.6	An evangelical minister must not merely preach about the Holy Spirit from time to time or even oftentimes, but also direct all his efforts towards teaching his congregation that there can be no true worship save through the indwelling and unceasing operation of the Holy Spirit.	Een evangeliedienaar moet niet alleen af en toe, of zelfs vaak, over de Heilige Geest preken, maar al zijn inspanningen erop richten zijn gemeente te leren dat er geen ware aanbidding is dan door de inwoning en het onophoudelijke werk van de Heilige Geest.
6.1	To lead believers to the Holy Spirit, the great lack in their life must be pointed out to them.	Om gelovigen tot de Heilige Geest te leiden, moet hun het grote gemis in hun leven worden aangewezen.
6.2	This was manifestly the intention in Paul’s question: “Did ye receive the Holy Spirit when ye believed?”	Dat was duidelijk de bedoeling van Paulus’ vraag: “Hebt u de Heilige Geest ontvangen toen u tot geloof kwam?“
6.3	Just as only those that are thirsty will drink water with eagerness and only those that are sick will desire a physician, so it is only when believers are prepared to acknowledge the defective and sinful character of their spiritual condition, that the preaching of the full blessing of Pentecost will find an entrance into their hearts.	Zoals alleen wie dorst heeft, gretig water drinkt, en alleen wie ziek is, naar een arts verlangt, zo vindt de prediking van de volle Pinksterzegen alleen ingang bij gelovigen die bereid zijn het gebrekkige en zondige van hun geestelijke toestand te erkennen.
6.4	So long as Christians imagine that the only thing lacking in their life is more earnestness, or more importunity, or more strength, and that if they only obtain these benefits they themselves will become all they ought to be, the preaching of a full salvation will be of little avail.	Zolang christenen menen dat er in hun leven alleen wat meer ernst, meer aandrang of meer kracht ontbreekt, en dat ze met die dingen alles zullen worden wat ze moeten zijn, zal de prediking van een volle zaligheid weinig uithalen.
6.5	It is only when the discovery is made that they are not standing in a right attitude towards the Holy Spirit, that they have only His preparatory operations, but do not yet know and honour Him in His indwelling, that the way to something higher will ever be open or even be desired.	Pas wanneer ze ontdekken dat hun houding tegenover de Heilige Geest niet juist is — dat ze alleen Zijn voorbereidende werk kennen, maar Hem nog niet als inwonende Geest kennen en eren — gaat de weg naar iets hogers open, of wordt die zelfs maar verlangd.
6.6	For this discovery, it is indispensable that the question should be put to each, man by man, as pointedly and as personally as may be: “Did ye receive the Holy Spirit when ye believed?”	Om tot die ontdekking te komen, is het onmisbaar dat ieder persoonlijk en zo direct mogelijk de vraag gesteld krijgt: “Hebt u de Heilige Geest ontvangen toen u tot geloof kwam?“
6.7	When the answer shall take the shape of a deeply felt and utterly sincere Alas! the time of revival is not far off.	Zodra het antwoord de vorm aanneemt van een diep gevoeld en volkomen oprecht “helaas” — dan is de tijd van opwekking niet ver meer.
7.1	Believers must receive help to appropriate this blessing in faith.	Gelovigen moeten geholpen worden om deze zegen in geloof tot de hunne te maken.
7.2	In the Acts of the Apostles we read often about laying on of hands and prayer.	In Handelingen lezen we vaak over handoplegging en gebed.
7.3	Even a man like Paul — whose conversion was due to the direct interposition of the Lord, and was therefore so effectual — had to receive the Spirit through laying on of hands and prayer on the part of Ananias. (Acts 9:17)	Zelfs iemand als Paulus — wiens bekering het gevolg was van een rechtstreeks ingrijpen van de Heere en daardoor zo krachtig — moest de Geest ontvangen door de handoplegging en het gebed van Ananias. (Handelingen 9:17 — eigen vertaling uit het Engels, vervangen door HSV)
7.4	This implies that there must be amongst ministers of the gospel and believers generally a power of the Spirit which makes them the channel of faith and courage to others.	Dit betekent dat er onder predikers van het evangelie en gelovigen in het algemeen een kracht van de Geest aanwezig moet zijn die hen tot een kanaal van geloof en moed voor anderen maakt.
7.5	Those who are weak must be helped to appropriate the blessing for themselves.	Wie zwak is, moet geholpen worden om de zegen zelf te ontvangen.
7.6	But those who have and bring this blessing, as well as those who desire to have it, must realise and acknowledge their absolute dependence on the Lord and expect all from Him.	Maar zowel wie deze zegen al heeft en doorgeeft, als wie ernaar verlangt, moet beseffen en erkennen volledig van de Heere afhankelijk te zijn, en alles van Hem te verwachten.
7.7	The gift of the Spirit is imparted only by God Himself.	De gave van de Geest wordt alleen door God Zelf geschonken.
7.8	Every fresh bestowment of the Spirit comes from above.	Elke nieuwe gave van de Geest komt van boven.
7.9	There must be frequent personal dealing with God.	Er moet vaak persoonlijke omgang met God zijn.
7.10	The minister of the Spirit whom God is to use for communicating the blessing, as well as the believer who is to receive it, must meet with God in immediate and closest intercourse.	Zowel de dienaar van de Geest die God gebruikt om de zegen door te geven, als de gelovige die hem ontvangt, moet God rechtstreeks en in de nauwste omgang ontmoeten.
7.11	Every good gift comes from above: it is faith in this truth that will give us courage to expect with confidence and gladness that the full Pentecostal blessing may confidently be looked for, and that a life under the continual leading of the Holy Spirit is within our reach.	Elke goede gave komt van boven: het geloof in deze waarheid geeft ons de moed om vol vertrouwen en blijdschap de volle Pinksterzegen te verwachten, en te geloven dat een leven onder de voortdurende leiding van de Heilige Geest binnen ons bereik ligt.
8.1	The proclamation and appropriation of this blessing will restore the Christian community to the primary Pentecostal power.	De verkondiging en aanvaarding van deze zegen zal de gemeente terugbrengen tot haar oorspronkelijke Pinksterkracht.
8.2	On the day of Pentecost the speaking “with other tongues” and the prophesying was the result of being filled with the Spirit.	Op de Pinksterdag waren het spreken “in andere talen” en het profeteren het gevolg van de vervulling met de Geest.
8.3	Here at Ephesus, twenty years later, the very same miracle is again witnessed, as the visible token and pledge of the other glorious gifts of the Spirit.	Hier in Efeze, twintig jaar later, zien we hetzelfde wonder opnieuw gebeuren, als zichtbaar teken en onderpand van de andere heerlijke gaven van de Geest.
8.4	We may reckon upon it that where the reception of the Holy Spirit and the possibility of being filled with Him are proclaimed and appropriated, the blessed life of the Pentecostal community will be restored in all its pristine power.	We mogen erop rekenen dat waar de ontvangst van de Heilige Geest en de mogelijkheid om met Hem vervuld te worden, worden verkondigd en aanvaard, het gezegende leven van de Pinkstergemeente in al zijn oorspronkelijke kracht wordt hersteld.
8.5	In our days there is an increasing acknowledgment of the lack of power in the Church of the Lord.	In onze tijd wordt het gebrek aan kracht in de gemeente van de Heere steeds meer erkend.
8.6	In spite of all the multiplication of the means of grace, there is neither the power of the divine salvation in believers, nor the power for conversion in preaching, nor the power in the conflict of the Church with worldliness and unbelief and unrighteousness that, according to God’s Word, we are bound to look for.	Ondanks alle vermeerdering van genademiddelen ontbreekt de kracht van Gods heil in gelovigen, de kracht tot bekering in de prediking, en de kracht in de strijd van de gemeente tegen wereldsgezindheid, ongeloof en onrecht — kracht die we volgens Gods Woord toch mogen verwachten.
8.7	The complaint is made with justice.	Die klacht is terecht.
8.8	Would that the expression of it became so strong that the children of God, driven by a keen sense of need, might be led to cast themselves upon the great truth which the Word of God teaches — namely, that it is only when faith in the full Pentecostal blessing and the full enjoyment of it are found in the Christian Church that the members of it shall again find their strength and be able to do their first works.	Was de klacht maar zo sterk dat Gods kinderen, gedreven door een scherp besef van nood, zich zouden werpen op de grote waarheid van Gods Woord — namelijk dat de gemeente pas haar kracht terugvindt en haar eerste werken weer kan doen, wanneer geloof in de volle Pinksterzegen en het volle genot ervan onder haar leden gevonden worden.
9.1	The most urgent need of the Church is that of men who shall be able to bear testimony to this blessing.	De dringendste behoefte van de gemeente is aan mensen die van deze zegen kunnen getuigen.
9.2	Whether it be of teachers like Peter and Paul, of deacons like Philip, or of ordinary believers like Ananias who came to Paul, this is our first need.	Of het nu leraars zijn zoals Petrus en Paulus, diakenen zoals Filippus, of gewone gelovigen zoals Ananias die naar Paulus toe ging — dit is onze eerste behoefte.
9.3	It furnishes abundant reason why teachers and members of congregations should unitedly call upon God, that alike in preaching and pastoral intercourse there may be more manifest proof that those who preach Christ Jesus may preach Him as John the Baptist did, as the One who baptizes with the Holy Spirit.	Dat geeft alle reden voor leraars en gemeenteleden om samen God aan te roepen, opdat er zowel in de prediking als in het pastorale contact duidelijker blijkt dat wie Christus Jezus predikt, Hem predikt zoals Johannes de Doper deed: als Degene die doopt met de Heilige Geest.
9.4	It is only the minister that stands forth as a personal witness and living proof of the ministry of the Spirit whose word will have full entrance into the hearts of the people and exercise full sway over them.	Alleen de dienaar die zelf een persoonlijke getuige en levend bewijs is van de bediening van de Geest, zal met zijn woord volledig doordringen tot de harten van de mensen en volle zeggenschap over hen krijgen.
9.5	The first disciples obtained the baptism on their knees; on their knees they obtained it for others.	De eerste discipelen ontvingen de doop op hun knieën; op hun knieën verkregen ze hem ook voor anderen.
9.6	It will be on our knees also that the full blessing will be won to-day.	Ook vandaag zal de volle zegen op de knieën gewonnen worden.
9.7	On our knees: let this be the attitude in which we await the full blessing of our God, alike in our individual and collective life.	Op de knieën: laat dit de houding zijn waarin we de volle zegen van onze God verwachten, zowel persoonlijk als samen.
9.8	Have ye received the Holy Spirit since ye believed?	Hebt u de Heilige Geest ontvangen sinds u ging geloven?
9.9	Let every reader submit himself to this heart-searching question.	Laat elke lezer zich aan deze hartdoorzoekende vraag onderwerpen.
9.10	To be filled with the Holy Spirit of God, to have the full enjoyment of the Pentecostal blessing, is the will of God concerning us.	Vervuld worden met de Heilige Geest van God, het volle genot van de Pinksterzegen hebben — dat is Gods wil voor ons.
9.11	Let us judge our life and our work before the Lord in the light of this question, and return the answer to God.	Laten we ons leven en werk voor het aangezicht van de Heere toetsen aan deze vraag, en Hem het antwoord teruggeven.
9.12	O do not be afraid, my brother, to confess before your Lord what is still lacking in you.	Wees niet bang, broeder, om voor uw Heere te belijden wat u nog ontbreekt.
9.13	Do not keep back, although you do not as yet fully understand what the blessing is or how it comes.	Houd u niet in, ook al begrijpt u nog niet volledig wat de zegen inhoudt of hoe hij komt.
9.14	The early disciples did not know that, yet they called upon their Lord and waited for it with prayer and supplications.	Ook de eerste discipelen wisten dat niet, en toch riepen ze hun Heere aan en wachtten ze erop met gebed en smeking.
9.15	Let but your heart be filled with a deep conviction of what you lack, a desire for what God offers, a willingness to sacrifice everything for it, and you may rest assured that the marvel of Jerusalem and of Samaria, of Caesarea and Ephesus, will once again be repeated.	Laat uw hart maar vervuld zijn van een diepe overtuiging van wat u ontbreekt, een verlangen naar wat God aanbiedt, en een bereidheid alles ervoor op te offeren — dan mag u erop vertrouwen dat het wonder van Jeruzalem en Samaria, van Cesarea en Efeze, zich opnieuw zal herhalen.
9.16	We may, we shall, be filled with the Spirit.	We mogen, we zullen vervuld worden met de Geest.
9.17	Amen.	Amen.

Noten bij Hoofdstuk I:

• Bijbelcitaten (1.1, 4.6, 5.3, 5.4, 7.3) rechtstreeks vertaald uit Murrays Engels, te vervangen door de exacte HSV-tekst.
• Paragraaf 2 is Murrays inleidende alinea vóór sectie I; paragrafen 3 t/m 9 volgen Murrays eigen romeinse onderverdeling (I t/m VII) binnen dit hoofdstuk.

II. Hoe geweldig het is

#	Engels	Nederlands
1.1	”They were all filled with the Holy Spirit.” (Acts 2:4)	“Zij werden allen vervuld met de Heilige Geest.” (Handelingen 2:4 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
2.1	Whenever we speak of being filled with the Holy Spirit, and desire to know what it precisely is, our thoughts always turn back to the day of Pentecost.	Telkens als we spreken over vervuld worden met de Heilige Geest en willen weten wat dat precies inhoudt, gaan onze gedachten terug naar de Pinksterdag.
2.2	There we see as in a mirror how glorious the blessing is that is brought from heaven by the Holy Spirit and with which He can fill the hearts of men.	Daar zien we als in een spiegel hoe heerlijk de zegen is die de Heilige Geest uit de hemel meebrengt en waarmee Hij de harten van mensen kan vervullen.
2.3	There is one fact which makes the great event of the day of Pentecost doubly instructive — this, namely, that we have learned to know very intimately the men who were then filled with the Spirit, by their intercourse for three years with the Lord Jesus.	Eén ding maakt de grote gebeurtenis van de Pinksterdag extra leerzaam: we kennen de mannen die toen met de Geest vervuld werden heel goed, doordat ze drie jaar lang met de Heere Jezus omgingen.
2.4	Their infirmities and defects, their sins and perversities, all stand open to our view.	Hun zwakheden en gebreken, hun zonden en eigenzinnigheid liggen allemaal open voor ons.
2.5	But the blessing of Pentecost wrought a complete transformation.	Maar de Pinksterzegen bracht een volkomen verandering teweeg.
2.6	They became entirely new men, so that one might say of them with truth: “Old things have passed away: behold, all is become new.” (2 Cor. 5:17)	Ze werden totaal nieuwe mensen, zodat je terecht van hen kon zeggen: “Het oude is voorbijgegaan, zie, alles is nieuw geworden.” (2 Korinthe 5:17 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
2.7	Close study of them and their example helps us in more than one way.	Wie hen en hun voorbeeld goed bestudeert, heeft daar op meer dan één manier baat bij.
2.8	It shows us to what weak and sinful men the Spirit will come.	Het laat zien tot welke zwakke en zondige mensen de Geest wil komen.
2.9	It teaches us how they were prepared for the blessing.	Het leert ons hoe zij op de zegen werden voorbereid.
2.10	It teaches us also — and this is the principal thing — how mighty and complete the revolution is that is brought to pass when the Holy Spirit is received in His fulness.	Het leert ons ook — en dit is het belangrijkste — hoe machtig en volkomen de omwenteling is die plaatsvindt wanneer de Heilige Geest in Zijn volheid ontvangen wordt.
2.11	It lets us see how glorious the grace that awaits us is if we press on to the full blessing of Pentecost.	Het laat ons zien hoe heerlijk de genade is die op ons wacht, als we doorzetten tot de volle Pinksterzegen.
3.1	The ever-abiding presence and indwelling of the Lord Jesus.	De blijvende aanwezigheid en inwoning van de Heere Jezus.
3.2	In this we have the first and principal blessing of the Pentecostal life.	Dit is de eerste en voornaamste zegen van het Pinksterleven.
3.3	In the course of our Lord’s intercourse with His disciples on earth He spared no pains to teach and train them, to renew and sanctify them.	Tijdens Zijn omgang met de discipelen op aarde deed onze Heere er alles aan om hen te onderwijzen en te vormen, te vernieuwen en te heiligen.
3.4	In most respects, however, they remained just what they were.	Toch bleven ze in de meeste opzichten wie ze waren.
3.5	The reason was that up to this point He was ever still nothing more than an external Christ who stood outside of them and from without sought to work upon them by His word and His personal influence.	De reden was dat Hij tot dan toe niet meer was dan een uitwendige Christus, die buiten hen stond en van buitenaf op hen probeerde in te werken door Zijn woord en Zijn persoonlijke invloed.
3.6	With the advent of Pentecost this condition was entirely changed.	Met de komst van Pinksteren veranderde dit helemaal.
3.7	In the Holy Spirit He came down as the inward, indwelling Christ, to become in the very innermost recesses of their being the life of their life.	In de Heilige Geest daalde Hij neer als de inwendige, inwonende Christus, om in het diepste van hun wezen het leven van hun leven te worden.
3.8	This is what He Himself had promised in the words: “I will not leave you orphans: I come unto you. In that day ye shall know that I am in My Father, and ye in Me, and I in you.” (John 14:18, 20)	Dit had Hijzelf beloofd met de woorden: “Ik zal u niet als wezen achterlaten, Ik kom naar u toe. Op die dag zult u weten dat Ik in Mijn Vader ben, en u in Mij, en Ik in u.” (Johannes 14:18, 20 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
3.9	This was the source of all the other blessings that came with Pentecost.	Dit was de bron van alle andere zegeningen die met Pinksteren kwamen.
3.10	Jesus Christ, the Crucified, the Glorified, the Lord from heaven, came in spiritual power, by the Spirit, to impart to them that ever-abiding presence of their Lord that had been promised to them; and that indeed in a way that was at once most intimate, all-powerful, and wholly divine: by the indwelling which makes Him in truth their life.	Jezus Christus, de Gekruisigde, de Verheerlijkte, de Heere uit de hemel, kwam in geestelijke kracht, door de Geest, om hun de beloofde blijvende aanwezigheid van hun Heere te schenken — en dat op een manier die tegelijk innig, almachtig en volkomen goddelijk was: door de inwoning die Hem werkelijk hun leven maakt.
3.11	Him whom they had had in the flesh, living with them on earth, they now received by the Spirit in His heavenly glory within them.	Hem die ze naar het vlees hadden gekend, levend bij hen op aarde, ontvingen ze nu door de Geest in Zijn hemelse heerlijkheid, in henzelf.
3.12	Instead of an outward Jesus near them, they now obtained the inward Jesus within them.	In plaats van een uitwendige Jezus naast hen, kregen ze nu de inwendige Jezus in hen.
4.1	From this first and principal blessing sprang the second: the Spirit of Jesus came into them as the life and the power of sanctification.	Uit deze eerste en voornaamste zegen kwam de tweede voort: de Geest van Jezus kwam in hen als het leven en de kracht van de heiliging.
4.2	Here I shall allude at the outset to only one feature in this change.	Ik noem hier eerst maar één kant van deze verandering.
4.3	We know how often the Lord had to rebuke them for their pride and exhort them to humility.	We weten hoe vaak de Heere hen moest berispen om hun hoogmoed en hen tot nederigheid moest aansporen.
4.4	It was all of no avail.	Het hielp allemaal niets.
4.5	Even on the last night of His earthly life, at the table of the Holy Supper, there was a strife amongst them as to which of them should be the greatest. (Luke 22:24)	Zelfs op de laatste avond van Zijn leven op aarde, aan de tafel van het Heilig Avondmaal, ontstond er onenigheid onder hen over wie van hen de belangrijkste zou zijn. (Lukas 22:24 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
4.6	The outward teaching of the outward Christ, whatever other influences it may have exercised, was not sufficient to redeem them from the power of indwelling sin; this could be achieved only by the indwelling Christ.	Het uitwendige onderwijs van de uitwendige Christus kon hen, wat voor invloed het verder ook had, niet bevrijden van de macht van de inwonende zonde; dat kon alleen de inwonende Christus.
4.7	Only when Jesus descended into them by the Holy Spirit did they undergo a complete change.	Pas toen Jezus door de Heilige Geest in hen neerdaalde, ondergingen ze een complete verandering.
4.8	They received Him in His heavenly humility and subjection to the Father, and in His self-sacrifice for others, as their life.	Ze ontvingen Hem, met Zijn hemelse nederigheid en onderworpenheid aan de Vader, en met Zijn zelfopoffering voor anderen, als hun leven.
4.9	Henceforth all was changed.	Vanaf toen was alles anders.
4.10	From that moment onwards they were animated by the spirit of the meek and lowly Jesus.	Vanaf dat moment werden ze gedreven door de geest van de zachtmoedige en nederige Jezus.
4.11	This, in very truth, is still the only way to a real sanctification, to a life that actually overcomes sin.	Dit is nog altijd de enige weg naar werkelijke heiliging, naar een leven dat de zonde echt overwint.
4.12	It is just because so many preachers and so many Christians keep their minds occupied only with the external Christ on the Cross or in heaven, and wait for the blessing of His teaching and His working without understanding that the blessing of Pentecost brings Him into us, to work Himself all in us, that they make so little progress in sanctification.	Juist omdat zoveel predikers en christenen hun gedachten alleen bezighouden met de uitwendige Christus aan het kruis of in de hemel, en wachten op de zegen van Zijn onderwijs en werk zonder te beseffen dat de Pinksterzegen Hem in ons brengt om Zelf alles in ons te werken, boeken ze zo weinig vooruitgang in de heiliging.
4.13	Christ Himself is of God made unto us sanctification: and that in no other way than by our living and being moved and existing in Him, because He lives and abides in our heart and works all there.	Christus Zelf is ons door God tot heiliging gemaakt — en dat alleen doordat wij in Hem leven, bewegen en zijn, omdat Hij in ons hart leeft en blijft en daar alles bewerkt.
5.1	An overflowing of the heart with the love of God is also a part of the blessing of Pentecost.	Ook een hart dat overstroomt van Gods liefde hoort bij de Pinksterzegen.
5.2	Next to pride, lack of love — or, as we may put it in one word, lovelessness — was the sin for which the Lord had so often to rebuke His disciples.	Naast hoogmoed was gebrek aan liefde — kortweg liefdeloosheid — de zonde waarvoor de Heere Zijn discipelen zo vaak moest berispen.
5.3	These two sins have in truth one and the same root: the self-seeking I, the desire for self-pleasing.	Deze twee zonden hebben in werkelijkheid dezelfde wortel: het zoeken van het eigen-ik, het verlangen zichzelf te behagen.
5.4	The new commandment that He gave them, the token whereby all men should know that they were His disciples, was love to one another.	Het nieuwe gebod dat Hij hun gaf, het teken waaraan iedereen zou herkennen dat ze Zijn discipelen waren, was liefde voor elkaar.
5.5	How gloriously was it manifested on the day of Pentecost that the Spirit of the Lord shed abroad His love in the hearts of His own.	Wat bleek op de Pinksterdag heerlijk dat de Geest van de Heere Zijn liefde uitstortte in de harten van de Zijnen.
5.6	The multitude of them that believe were as one heart, one soul: all things they possessed were held in common; no one said that anything of that which he had was his own.	De menigte van hen die geloofden, was één van hart en ziel: alles wat ze bezaten, hadden ze gemeenschappelijk; niemand noemde iets van wat hij had zijn eigendom.
5.7	The kingdom of heaven with its life of love had come down to them.	Het Koninkrijk der hemelen, met zijn leven van liefde, was tot hen neergedaald.
5.8	The spirit, the disposition, the wonderful love of Jesus, filled them, because He Himself had come into them.	De geest, de gezindheid, de wonderlijke liefde van Jezus vervulden hen, omdat Hijzelf in hen was gekomen.
5.9	How closely the mighty working of the Spirit and the indwelling of the Lord Jesus are bound up with a life in love appears from the prayer of Paul in behalf of the Ephesians, in which he asks that they might be strengthened with power by the Spirit, in order that Christ might dwell in their hearts.	Hoe nauw het machtige werk van de Geest en de inwoning van de Heere Jezus verbonden zijn met een leven in liefde, blijkt uit Paulus’ gebed voor de Efeziërs, waarin hij vraagt dat ze met kracht gesterkt zouden worden door de Geest, opdat Christus in hun harten zou wonen.
5.10	Then he forthwith makes this addition: “that ye, being rooted and grounded in love, may be strong to apprehend the love which passeth knowledge.” (Eph. 3:16-19)	Meteen daarna voegt hij eraan toe: “opdat u, geworteld en gefundeerd in de liefde, sterk zou zijn om te vatten de liefde die de kennis te boven gaat.” (Efeze 3:16-19 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
5.11	The filling with the Spirit and the indwelling of Christ bring of themselves a life that has its root, its joy, its power, its evidence in love, because the indwelling Christ Himself is Love.	De vervulling met de Geest en de inwoning van Christus brengen vanzelf een leven voort dat zijn wortel, zijn vreugde, zijn kracht en zijn bewijs vindt in de liefde, omdat de inwonende Christus Zelf de Liefde is.
5.12	O how would the love of God fill the Church and convince the world that she has received a heavenly element into her life, if the filling with the Spirit and the indwelling of Christ in the heart were recognised as the blessing which the Father has promised us!	Wat zou Gods liefde de gemeente vervullen en de wereld overtuigen dat ze een hemels element in haar leven heeft ontvangen, als de vervulling met de Geest en de inwoning van Christus in het hart erkend werden als de zegen die de Vader ons heeft beloofd!
6.1	The coming of the Spirit changed weakness and fear into courage and power.	De komst van de Geest veranderde zwakheid en angst in moed en kracht.
6.2	We all know how, from fear rising in his heart at the word of a woman, Peter denied his Lord; and how that same night all the disciples fled and forsook Him.	We weten allemaal hoe Petrus, uit angst opgekomen bij het woord van een dienstmeisje, zijn Heere verloochende, en hoe alle discipelen diezelfde nacht vluchtten en Hem in de steek lieten.
6.3	Their hearts were really attached to Him, and they were sincerely willing to do what they had promised and go to die with Him; but when it came to the crisis, they had neither courage nor power.	Hun hart was oprecht aan Hem gehecht en ze waren echt bereid te doen wat ze beloofd hadden en met Hem te sterven; maar toen het erop aankwam, hadden ze geen moed en geen kracht.
6.4	They had to say: “To will is present with me, but how to perform I find not.” (Rom. 7:18)	Ze moesten zeggen: “Het willen is bij mij aanwezig, maar het goede uitvoeren, dat vind ik niet.” (Romeinen 7:18 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
6.5	After the blessing of the Spirit of Pentecost, there was no more question of merely willing apart from performing.	Na de Pinksterzegen van de Geest was er geen sprake meer van willen zonder uitvoeren.
6.6	By Christ dwelling in us God works both the willing and the doing.	Doordat Christus in ons woont, werkt God zowel het willen als het doen.
6.7	With what confidence of spirit did Peter on the day of Pentecost dare to preach the Crucified One to thousands of hostile Jews.	Met wat een vrijmoedigheid durfde Petrus op de Pinksterdag de Gekruisigde te prediken voor duizenden vijandige Joden.
6.8	With what boldness was he able, in opposition to the leaders of the people, to say: “We must obey God rather than men.” (Acts 5:29)	Met wat een vrijmoedigheid kon hij, tegenover de leiders van het volk, zeggen: “Men moet God meer gehoorzamen dan mensen.” (Handelingen 5:29 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
6.9	With what courage and joy were Stephen and Paul and so many others enabled to encounter threatening and suffering and death: they did this even triumphantly.	Met wat een moed en blijdschap konden Stefanus, Paulus en zovele anderen bedreiging, lijden en de dood tegemoet treden — zelfs triomfantelijk.
6.10	It was because the Spirit of Christ, the Victor, — yea, the Christ Himself, who had been glorified, — dwelt within them.	Dat kwam doordat de Geest van Christus, de Overwinnaar — ja, Christus Zelf, verheerlijkt — in hen woonde.
6.11	It is the joy of the blessing of Pentecost that gives courage and power to speak for Jesus, because by it the whole heart is filled with Him.	Het is de vreugde van de Pinksterzegen die moed en kracht geeft om voor Jezus te spreken, omdat daardoor het hele hart met Hem vervuld is.
7.1	The blessing of Pentecost makes the whole Word of God new.	De Pinksterzegen maakt heel Gods Woord nieuw.
7.2	How distinctly do we see this fact in the case of the disciples.	Hoe duidelijk zien we dit bij de discipelen.
7.3	As with all the Jews of that age, their ideas of the Messiah and the kingdom of God were utterly external and carnal.	Net als alle Joden van die tijd hadden ze een volkomen uitwendige en vleselijke voorstelling van de Messias en het Koninkrijk van God.
7.4	All the instruction of the Lord Jesus throughout three long years could not detach their minds from them.	Al het onderwijs van de Heere Jezus, drie lange jaren lang, kon hen daar niet van losmaken.
7.5	They were utterly unable to comprehend the doctrine of a suffering and dying Messiah or the hope of His invisible spiritual dominion.	Ze konden de leer van een lijdende en stervende Messias, of de hoop op Zijn onzichtbare, geestelijke heerschappij, totaal niet bevatten.
7.6	Even after His resurrection He had to rebuke them for their unbelieving spirit and their backwardness in understanding the Scriptures.	Zelfs na Zijn opstanding moest Hij hen berispen om hun ongelovige geest en hun traagheid om de Schriften te begrijpen.
7.7	With the coming of the day of Pentecost an entire change took place.	Met de komst van de Pinksterdag kwam er een totale verandering.
7.8	The whole of their ancient Scriptures opened up before them.	Heel hun oude Schrift ging voor hen open.
7.9	The light of the Holy Spirit in them illumined the Word.	Het licht van de Heilige Geest in hen verlichtte het Woord.
7.10	In the preaching of Peter and Stephen, in the addresses of Paul and James, we see how a divine light had shone upon the word of the Old Testament.	In de prediking van Petrus en Stefanus, in de toespraken van Paulus en Jakobus, zien we hoe een goddelijk licht over het woord van het Oude Testament was gaan schijnen.
7.11	They saw everything through the Spirit of this Jesus who had made His abode within them.	Ze zagen alles door de Geest van deze Jezus, die Zijn intrek in hen had genomen.
7.12	So will it be also with ourselves.	Zo zal het ook bij ons zijn.
7.13	It is as necessary as it is helpful that we should study the Scriptures and meditate upon them, and keep the word of God alike in head and heart and daily walk.	Het is even noodzakelijk als nuttig om de Schriften te bestuderen en erover na te denken, en Gods Woord vast te houden in hoofd, hart en dagelijkse wandel.
7.14	Let us, however, constantly remember that it is only when we are filled with the Spirit that we can rightly and fully experience the spiritual power and truth of the Word.	Laten we echter altijd bedenken dat we de geestelijke kracht en waarheid van het Woord pas juist en volledig ervaren wanneer we vervuld zijn met de Geest.
7.15	He is “the Spirit of truth.”	Hij is “de Geest van de waarheid.”
7.16	He alone guides into all truth when He dwells in us.	Alleen Hij leidt ons in heel de waarheid, wanneer Hij in ons woont.
8.1	It is the blessing of Pentecost that gives power to bless others.	De Pinksterzegen geeft de kracht om anderen tot zegen te zijn.
8.2	The divine power of the exalted Jesus to grant repentance and the forgiveness of sins is exercised by Him through His servants whom He sends forth to proclaim these blessings.	De goddelijke macht van de verhoogde Jezus om bekering en vergeving van zonden te schenken, oefent Hij uit door Zijn dienaren, die Hij uitzendt om deze zegeningen te verkondigen.
8.3	The minister of the gospel who desires to preach repentance and forgiveness through Jesus with success in winning souls, must do the work in the power of the Spirit of this Jesus.	Een dienaar van het evangelie die met succes bekering en vergeving door Jezus wil prediken en zielen wil winnen, moet dat werk doen in de kracht van de Geest van deze Jezus.
8.4	The chief reason why so much preaching of conversion and pardon is fruitless lies in the fact that these elements of truth are presented only as a doctrine, and that preachers endeavour to secure a way to the hearts of their audience in the power of merely human earnestness, and reasoning, and eloquence.	De belangrijkste reden waarom zoveel prediking over bekering en vergeving vruchteloos blijft, is dat deze waarheden alleen als leerstelling worden gebracht, en dat predikers proberen de harten van hun hoorders te bereiken met louter menselijke ernst, redenering en welsprekendheid.
8.5	But little blessing is won by these means.	Daarmee wordt maar weinig zegen gewonnen.
8.6	It is the man that makes it his chief desire to be filled with the Spirit of God, and then by faith in the indwelling of Christ comes to be assured that the glorified Lord will speak and work in him, who will obtain blessing.	Zegen krijgt wie er zijn voornaamste verlangen van maakt vervuld te worden met de Geest van God, en dan door geloof in de inwoning van Christus de zekerheid krijgt dat de verheerlijkte Heere in hem zal spreken en werken.
8.7	It is true, indeed, that this blessing will not always be given in the very same measure or in the very same manner, but it will always certainly come: just because the preacher permits the Lord to work in and through him.	Deze zegen zal inderdaad niet altijd in dezelfde mate of op dezelfde manier gegeven worden, maar hij komt altijd zeker — juist omdat de prediker de Heere toelaat in en door hem te werken.
8.8	Alike in preaching and in the daily life of a servant of Christ, the full blessing of Pentecost is the sure way of becoming a blessing to others.	Zowel in de prediking als in het dagelijks leven van een dienaar van Christus is de volle Pinksterzegen de zekere weg om tot zegen voor anderen te worden.
8.9	”He that believeth on Me,” said Jesus, “out of his belly shall flow rivers of living water.” (John 7:38)	“Wie in Mij gelooft,” zei Jezus, “stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien.” (Johannes 7:38, HSV — al aanwezig in de vault)
8.10	This he said of the Holy Spirit.	Dit zei Hij over de Heilige Geest.
8.11	A heart filled with the Spirit will overflow with the Spirit.	Een hart dat vervuld is met de Geest, zal overstromen van de Geest.
9.1	It is the blessing of Pentecost that will make the Church of Christ what God would have her be.	De Pinksterzegen zal de gemeente van Christus maken tot wat God haar wil laten zijn.
9.2	We have spoken of what the Spirit will do in individual believers.	We hebben gesproken over wat de Geest in individuele gelovigen doet.
9.3	We have also to think of what the blessing will be when the Church as a whole shall apprehend her calling to be filled with the Spirit, and then to exhibit the life and the power — yea, and the very presence — of her Lord to the world.	We moeten ook nadenken over wat de zegen betekent wanneer de gemeente als geheel haar roeping grijpt om vervuld te worden met de Geest, en zo het leven en de kracht — ja, de aanwezigheid zelf — van haar Heere aan de wereld laat zien.
9.4	We must not only seek and receive this blessing, every one for himself, but we must also remember that the full manifestation of what the blessing itself is, cannot be given until the whole body of Christ be filled with it.	We moeten deze zegen niet alleen ieder voor zich zoeken en ontvangen, maar ook bedenken dat de volle openbaring van wat de zegen inhoudt, pas komt wanneer het hele lichaam van Christus ermee vervuld is.
9.5	”If one member suffer, all the members suffer with it.” (1 Cor. 12:26)	“Als één lid lijdt, lijden alle leden mee.” (1 Korinthe 12:26 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
9.6	If many members of the Church of Christ are content to remain without this blessing, the whole Church will suffer.	Als veel leden van de gemeente van Christus tevreden zijn zonder deze zegen, lijdt de hele gemeente daaronder.
9.7	Even in individual disciples the blessing cannot come to its full manifestation.	Zelfs bij individuele discipelen kan de zegen dan niet ten volle tot uiting komen.
9.8	Hence it is of the utmost importance that we should not only think of what the being “filled with the Spirit” means for ourselves, but also consider what it will do for the Church, especially in our own neighbourhood, and by her for all the world.	Daarom is het van het grootste belang dat we niet alleen bedenken wat “vervuld worden met de Geest” voor onszelf betekent, maar ook wat het voor de gemeente betekent — vooral in onze eigen omgeving — en door haar voor de hele wereld.
9.9	To this end, let us simply recall the morning of the day of Pentecost.	Laten we daarvoor gewoon terugdenken aan de morgen van de Pinksterdag.
9.10	At that juncture the Christian Church in Jerusalem consisted only of one hundred and twenty disciples, most of them poor unlearned fishermen, publicans, and humble women, an insignificant and despised gathering. (Acts 1:15)	Op dat moment bestond de gemeente in Jeruzalem uit maar honderdtwintig discipelen, de meesten arme, ongeletterde vissers, tollenaars en eenvoudige vrouwen — een onbeduidend, veracht gezelschap. (Handelingen 1:15 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
9.11	Yet it was just by these believers that the kingdom of God had to be proclaimed and extended: and they did it.	Toch moest juist door deze gelovigen het Koninkrijk van God verkondigd en uitgebreid worden — en dat deden ze.
9.12	By them, and those who were added to them, the power of Jewish prejudice and of pagan hardness of heart was overcome, and the Church of Christ won glorious triumphs.	Door hen, en door wie zich bij hen voegden, werd de macht van joodse vooroordelen en heidense hardheid overwonnen, en behaalde de gemeente van Christus heerlijke overwinningen.
9.13	This grand result was achieved simply and only because the first Christian church was filled with the Spirit.	Dit geweldige resultaat kwam er alleen omdat de eerste gemeente vervuld was met de Geest.
9.14	The members of it gave themselves wholly to their Lord.	De leden gaven zich volledig aan hun Heere.
9.15	They allowed themselves to be filled and consecrated, governed and used only by Him.	Ze lieten zich alleen door Hem vervullen en heiligen, leiden en gebruiken.
9.16	They yielded themselves to Him as instruments of His power.	Ze gaven zich aan Hem over als werktuigen van Zijn kracht.
9.17	He dwelt in them and wrought in them all His wondrous deeds.	Hij woonde in hen en verrichtte in hen al Zijn wonderlijke daden.
9.18	It is to this same experience that the Church of Christ in our age must be brought back.	Tot diezelfde ervaring moet de gemeente van Christus in onze tijd worden teruggebracht.
9.19	This is the only thing that will help her in the conflict with mere civilisation or paganism, with sin or the world.	Dat is het enige wat haar zal helpen in de strijd tegen loutere beschaving of heidendom, tegen zonde of de wereld.
9.20	She must be filled with the Spirit.	Ze moet vervuld worden met de Geest.
9.21	Beloved fellow-Christians, this summons comes to you.	Geliefde medechristenen, deze oproep geldt ook u.
9.22	”One thing is needful.” (Luke 10:42)	“Eén ding is nodig.” (Lukas 10:42, het ene nodige — eigen vertaling, vervangen door HSV)
9.23	Alike for yourselves and the whole Church of the Lord, this is the one thing that is needful: we have to be filled with the Spirit.	Voor uzelf én voor de hele gemeente van de Heere is dit het ene nodige: vervuld worden met de Geest.
9.24	Pray do not imagine that you must comprehend or understand it all before you seek and find it.	Denk toch niet dat u het allemaal moet begrijpen voordat u het kunt zoeken en vinden.
9.25	For those that wait upon Him God will do even that which has not yet entered into their heart to conceive.	Voor wie op Hem wacht, doet God zelfs wat nog niet in hun hart is opgekomen.
9.26	If you would taste the happiness, if you would know by personal experience the unutterable blessedness, of having Jesus in the heart, of having in you His Spirit of holiness and humility, of love and self-sacrifice, of courage and power, as naturally and continuously as you have your own spirit; if you would have the Word of God in you as light and power, and be enabled to carry it about as a blessing for others; if you would fain see the Church of Christ stand forth arrayed in her first splendour — then separate yourselves from everything that is evil, cast it utterly out of your heart, and fix your desire on this one thing: to be filled with the Spirit of God.	Wilt u het geluk proeven, wilt u persoonlijk de onuitsprekelijke gelukzaligheid kennen van Jezus in het hart te hebben, van Zijn Geest van heiligheid en nederigheid, van liefde en zelfopoffering, van moed en kracht in u te hebben — even vanzelfsprekend en voortdurend als uw eigen geest; wilt u Gods Woord in u hebben als licht en kracht, in staat om het als een zegen voor anderen mee te dragen; wilt u de gemeente van Christus weer zien stralen in haar eerste luister — scheid u dan af van alles wat kwaad is, werp het volledig uit uw hart, en richt uw verlangen op dit ene: vervuld te worden met de Geest van God.
9.27	Reckon upon receiving this as your rightful heritage.	Reken erop dit als uw rechtmatige erfdeel te ontvangen.
9.28	Appropriate it and hold it fast by faith.	Maak het tot het uwe en houd het vast in geloof.
9.29	It shall certainly be given to you.	Het zal u zeker gegeven worden.

Noten bij Hoofdstuk II:

• Alle gemarkeerde Bijbelcitaten rechtstreeks vertaald uit Murrays Engels, te vervangen door de exacte HSV-tekst — behalve 8.9 (Johannes 7:38), dat al als HSV-tekst in de vault stond.
• Paragraaf 2 is Murrays inleidende alinea vóór sectie I; paragrafen 3 t/m 9 volgen Murrays eigen romeinse onderverdeling (I t/m VII).

III. Hoe het uit de hemel werd gegeven

#	Engels	Nederlands
1.1	”If ye love Me, ye will keep My commandments. And I will pray the Father, and He shall give you another Comforter, that He may be with you for ever, even the Spirit of truth.” (John 14:15-16)	“Als u Mij liefhebt, zult u Mijn geboden bewaren. En Ik zal de Vader bidden, en Hij zal u een andere Trooster geven, opdat Hij tot in eeuwigheid bij u blijft: de Geest van de waarheid.” (Johannes 14:15-16 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
2.1	A tree lives always according to the nature of the seed from which it sprang.	Een boom leeft altijd naar de aard van het zaad waaruit hij is voortgekomen.
2.2	Every living being is always guided and governed by the nature which it received at its birth.	Elk levend wezen wordt altijd geleid en bepaald door de aard die het bij zijn geboorte heeft meegekregen.
2.3	Thus the Church of Christ received the promise and the law of her existence and her growth in that which was bestowed upon her in the Holy Spirit on the day of her birth.	Zo ontving de gemeente van Christus de belofte en de wet van haar bestaan en haar groei in wat haar op de dag van haar geboorte in de Heilige Geest werd geschonken.
2.4	This is the reason why it is of such importance for us to turn back often to the day of Pentecost and not to rest until we thoroughly understand, and receive, and experience what God did for His people on that day.	Daarom is het zo belangrijk om vaak terug te keren naar de Pinksterdag, en niet te rusten voordat we grondig begrijpen, ontvangen en ervaren wat God die dag voor Zijn volk deed.
2.5	When we see how the blessing was then for the first time given from heaven, and what the disposition of heart was that fitted the disciples for receiving the Spirit, then we know for all coming time what remains to be done by ourselves to enjoy the same blessing.	Als we zien hoe de zegen toen voor het eerst uit de hemel gegeven werd, en welke gesteldheid van hart de discipelen geschikt maakte om de Geest te ontvangen, weten we voorgoed wat ons zelf nog te doen staat om dezelfde zegen te genieten.
2.6	The first disciples serve us as examples and forerunners on the way to the fulness of the Spirit.	De eerste discipelen zijn voor ons voorbeelden en voorlopers op de weg naar de volheid van de Geest.
2.7	What, then, was there in them which enabled them to become the recipients of these heavenly gifts and made them fit objects of the unspeakable grace that in them first of all the Three-One God came to take up His abode?	Wat was er dan in hen, dat hen in staat stelde deze hemelse gaven te ontvangen, en hen geschikt maakte voor de onuitsprekelijke genade dat de Drie-enige God voor het eerst in hen Zijn intrek nam?
2.8	The right answer to this question will help us not a little on the way to be filled with the Holy Spirit.	Het juiste antwoord op deze vraag zal ons flink helpen op weg naar de vervulling met de Heilige Geest.
2.9	What do we find in these first disciples?	Wat vinden we in deze eerste discipelen?
3.1	In the first place, there is the fact that they were deeply attached to the Lord Jesus.	Ten eerste waren ze diep gehecht aan de Heere Jezus.
3.2	The Son of God came into the world in order to unite the divine life which He had with the Father with the life of man, and thus to secure that the life of God should penetrate into the life of the creature.	De Zoon van God kwam in de wereld om het goddelijke leven dat Hij met de Vader had, te verenigen met het leven van de mens, en zo het leven van God te laten doordringen in het leven van het schepsel.
3.3	When He had completed the work in His own person by His obedience, and death, and resurrection, He was exalted to the throne of God on high in order that in spiritual power, and not only apart from the limitations of earthly life but in the might of the all-penetrating sovereign presence of God, His disciples and His Church might participate in His own very life.	Toen Hij dat werk in Zijn eigen persoon had volbracht door Zijn gehoorzaamheid, dood en opstanding, werd Hij verhoogd tot de troon van God in de hoogte — opdat Zijn discipelen en Zijn gemeente, in geestelijke kracht en niet slechts los van de beperkingen van het aardse leven maar in de kracht van Gods alles doordringende, soevereine aanwezigheid, deel zouden krijgen aan Zijn eigen leven zelf.
3.4	We read that the Holy Spirit “was not yet,” because Jesus was not yet glorified. (John 7:39)	We lezen dat de Heilige Geest “er nog niet was,” omdat Jezus nog niet verheerlijkt was. (Johannes 7:39 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
3.5	It was only after His glorification that the Holy Spirit, as the Spirit of Godhead united with manhood, the Spirit of the complete indwelling of God in man, could be given.	Pas na Zijn verheerlijking kon de Heilige Geest gegeven worden, als de Geest van de Godheid verenigd met de mensheid, de Geest van de volkomen inwoning van God in de mens.
3.6	It is the Spirit of the glorified Jesus that the disciples received on the day of Pentecost, the Spirit of the Head, penetrating all the members of His body.	Het is de Geest van de verheerlijkte Jezus die de discipelen op de Pinksterdag ontvingen, de Geest van het Hoofd, die alle leden van Zijn lichaam doordringt.
3.7	It is evident without proof that, if the fulness of the Spirit thus dwells in Jesus, a personal relationship to Him is the first condition for the reception of the full gift of the Comforter.	Het spreekt vanzelf dat, als de volheid van de Geest zo in Jezus woont, een persoonlijke relatie met Hem de eerste voorwaarde is om de volle gave van de Trooster te ontvangen.
3.8	It was to attain this end that the Lord Jesus throughout all His three years’ work on earth kept the disciples in such close converse with Himself.	Met het oog hierop hield de Heere Jezus, in al Zijn drie jaar werk op aarde, de discipelen zo dicht bij Zich.
3.9	He desired to attach them to Himself.	Hij wilde hen aan Zich verbinden.
3.10	He wanted them to feel themselves truly one with Him.	Hij wilde dat ze zich werkelijk één met Hem voelden.
3.11	He wanted them to identify themselves with Him, as far as this was possible.	Hij wilde dat ze zich, voor zover mogelijk, met Hem vereenzelvigden.
3.12	By knowledge and intercourse, by love and obedience, they became inwardly knit to Him.	Door kennis en omgang, door liefde en gehoorzaamheid, raakten ze innerlijk aan Hem verbonden.
3.13	This was the preparation for participating in the Spirit of His glorification.	Dit was de voorbereiding om deel te krijgen aan de Geest van Zijn verheerlijking.
3.14	The lesson that is here taught us is indeed extremely simple, but it is one of profound significance.	De les die hier geleerd wordt, is heel eenvoudig, maar wel van diepe betekenis.
3.15	There are not a few Christians who believe in the Lord and are very zealous in His service, who eagerly desire to become holy, and who yet do not succeed in their endeavour.	Er zijn nogal wat christenen die in de Heere geloven en ijverig zijn in Zijn dienst, die vurig naar heiligheid verlangen, en toch niet slagen in hun streven.
3.16	It seems oftentimes as if they could not understand the promise of the Spirit.	Het lijkt vaak alsof ze de belofte van de Geest niet kunnen bevatten.
3.17	The thought of being filled with the Spirit exercises but little influence upon them.	De gedachte om vervuld te worden met de Geest raakt hen nauwelijks.
3.18	The reason is obvious.	De reden is duidelijk.
3.19	There is lacking in their religion that personal relationship to the Lord Jesus, that inward attachment to Him, that perfectly natural reference to Him as the best and nearest Friend, as the beloved Lord, which was so characteristic of the disciples.	In hun geloofsleven ontbreekt die persoonlijke relatie met de Heere Jezus, die innerlijke gehechtheid aan Hem, die vanzelfsprekende omgang met Hem als beste en naaste Vriend, als geliefde Heere — zo kenmerkend voor de discipelen.
3.20	This, however, is absolutely indispensable.	Dit is echter volstrekt onmisbaar.
3.21	It is a heart that is entirely occupied with the Lord Jesus, and depends only upon Him, that can alone hope for the fulness of the Spirit.	Alleen een hart dat helemaal met de Heere Jezus vervuld is en alleen van Hem afhankelijk is, mag hopen op de volheid van de Geest.
4.1	They had left all for Jesus.	Ze hadden alles voor Jezus verlaten.
4.2	”Nothing for nothing.” This proverb contains a deep truth.	”Niets voor niets.” Dit gezegde bevat een diepe waarheid.
4.3	A thing that costs me nothing may nevertheless cost me much.	Iets dat mij niets kost, kan me toch veel kosten.
4.4	It may bring me under an obligation to the giver, and so cost me more than it is worth.	Het kan me verplichtingen opleveren tegenover de gever, en zo meer kosten dan het waard is.
4.5	I may have so much trouble in appropriating it and keeping it that I may pay much more for it than the price which should be asked for it.	Het kan me zoveel moeite kosten om het me eigen te maken en te behouden, dat ik er uiteindelijk veel meer voor betaal dan de eigenlijke prijs.
4.6	”Nothing for nothing”: the maxim holds good also in the life of the kingdom of heaven.	”Niets voor niets”: dit geldt ook in het leven van het Koninkrijk der hemelen.
4.7	The parables of the Pearl of great price and the Treasure hid in a field teach us that, in order to obtain possession of the kingdom within us, we must sell all that we have.	De gelijkenissen van de parel van grote waarde en de schat verborgen in de akker leren ons dat we alles wat we hebben moeten verkopen, om het Koninkrijk in ons bezit te krijgen.
4.8	This is the very renunciation that Jesus literally demanded of the disciples who had to follow Him.	Dit is precies de verzaking die Jezus letterlijk vroeg van de discipelen die Hem moesten volgen.
4.9	This is the requirement He so often repeated in His preaching: “He that forsaketh not all that he hath cannot be My disciple.” (Luke 14:33)	Dit is de eis die Hij in Zijn prediking zo vaak herhaalde: “Wie niet alles verlaat wat hij heeft, kan Mijn discipel niet zijn.” (Lukas 14:33 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
4.10	The two worlds betwixt which we stand are in such direct conflict with one another, and the world in which we by nature live exercises such a mighty influence over us, that it is often necessary for us, even by external and visible sacrifice, to withdraw from it.	De twee werelden waartussen we staan, staan zo lijnrecht tegenover elkaar, en de wereld waarin we van nature leven oefent zo’n grote invloed op ons uit, dat het vaak nodig is ons daaraan te onttrekken, zelfs door zichtbaar, uiterlijk offer.
4.11	It was thus that Jesus trained His disciples to long for that which is heavenly.	Zo leerde Jezus Zijn discipelen verlangen naar het hemelse.
4.12	Only thus could He prepare them to desire and receive the heavenly gift with an undivided heart.	Alleen zo kon Hij hen voorbereiden om de hemelse gave met een onverdeeld hart te verlangen en te ontvangen.
4.13	The Lord has left us no outward directions as to how much of the world we are to abandon or in what manner.	De Heere heeft ons geen uiterlijke voorschriften nagelaten over hoeveel van de wereld we moeten opgeven, of hoe.
4.14	But by His whole Word He teaches us that without sacrifice, without a deliberate separation from the world and forsaking of it, we shall never make much progress in grace.	Maar met heel Zijn Woord leert Hij ons dat we zonder offer, zonder een bewuste scheiding van en verzaking aan de wereld, nooit veel vooruitgang zullen boeken in de genade.
4.15	The spirit of this world has penetrated so deeply into us that we do not observe it.	De geest van deze wereld is zo diep in ons doorgedrongen, dat we het zelf niet eens merken.
4.16	We share in its desire for comfort and enjoyment, for self-pleasing and self-exaltation, without our knowing how impossible these things make it for us to be filled with the Spirit.	We delen in haar verlangen naar gemak en genot, naar zelfbehagen en zelfverheffing, zonder te beseffen hoe onmogelijk dat de vervulling met de Geest voor ons maakt.
4.17	Let us learn from the early disciples that to be filled from the heavenly world with the Spirit that dwells there, we must be entirely separate from the children of this world or from worldly Christians.	Laten we van de eerste discipelen leren dat we, om vanuit de hemelse wereld vervuld te worden met de Geest die daar woont, ons volledig moeten afzonderen van de kinderen van deze wereld, of van wereldse christenen.
4.18	We must be ready and eager to live as entirely different men, who literally represent heaven upon earth, because we have received the Spirit of the King of heaven.	We moeten bereid en verlangend zijn om als totaal andere mensen te leven, die de hemel letterlijk vertegenwoordigen op aarde, omdat we de Geest van de Koning van de hemel hebben ontvangen.
5.1	They had despaired utterly of themselves and all that is of man.	Ze hadden totaal aan zichzelf en aan al het menselijke gewanhoopt.
5.2	Man has two great enemies by whom the devil tempts him and with whom he has to contend.	De mens heeft twee grote vijanden waarmee de duivel hem verzoekt en waartegen hij moet strijden.
5.3	The one is the world without, the other is the self-life within.	De ene is de wereld buiten hem, de andere is het eigen-ik in hem.
5.4	This last, the selfish Ego, is much more dangerous and stronger than the first.	Dit laatste, het zelfzuchtige ik, is veel gevaarlijker en sterker dan het eerste.
5.5	It is quite possible for a man to have made much progress in forsaking the world while the self-life retains full dominion within him.	Het is heel goed mogelijk dat iemand ver gevorderd is in het verzaken van de wereld, terwijl het eigen-ik nog volledig de baas is in zijn binnenste.
5.6	You see this fact illustrated in the case of the disciples.	Dat zie je duidelijk bij de discipelen.
5.7	Peter could say with truth: “Lo! we have left all and followed Thee.”	Petrus kon terecht zeggen: “Zie, wij hebben alles verlaten en zijn U gevolgd.” (vgl. Mattheüs 19:27 / Lukas 18:28 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
5.8	Yet how manifestly did the selfish Ego, with its self-pleasing and its self-confidence, still retain its full sway over him.	En toch bleef het zelfzuchtige ik, met zijn zelfbehagen en zelfvertrouwen, hem duidelijk volledig in de greep houden.
5.9	As the Lord at their first calling led them up to the point of forsaking their outward possessions and following Him, so shortly afterwards He began to teach them that a disciple must deny himself and lose his own life if he would be worthy of receiving His.	Zoals de Heere hen bij hun eerste roeping ertoe bracht hun uiterlijke bezit te verlaten en Hem te volgen, zo begon Hij hun kort daarna te leren dat een discipel zichzelf moet verloochenen en zijn eigen leven moet verliezen, wil hij waardig zijn het Zijne te ontvangen.
5.10	He must hate not only father and mother, where this was necessary, but even his own life.	Hij moest, waar nodig, niet alleen vader en moeder haten, maar zelfs zijn eigen leven.
5.11	It was love for this self-life, more than all love for father and mother, that hindered the Lord Jesus from doing His work in the heart.	Meer nog dan liefde voor vader en moeder was het de liefde voor dit eigen-ik die de Heere Jezus verhinderde Zijn werk in het hart te doen.
5.12	It was to cost them more to be redeemed from the selfish Ego within them than to get quit of the world around them.	Het zou hun meer kosten verlost te worden van het zelfzuchtige ik in hen, dan zich te ontdoen van de wereld om hen heen.
5.13	The self-life is the natural life of sinful man.	Het eigen-ik is het natuurlijke leven van de zondige mens.
5.14	He can be liberated from it by nothing save by death — that is, by first dying to it and then living in the strength of the new life that comes from God.	Alleen de dood kan hem daarvan bevrijden — dat wil zeggen: eerst eraan sterven, en dan leven in de kracht van het nieuwe leven dat van God komt.
5.15	The forsaking of the world began at the outset of the three years’ discipleship.	Het verzaken van de wereld begon al aan het begin van de drie jaar discipelschap.
5.16	It was at the end of that period, at the Cross of Jesus, that dying to the self-life first took place.	Pas aan het einde daarvan, bij het kruis van Jezus, vond het sterven aan het eigen-ik voor het eerst plaats.
5.17	When they saw Him die, they learned to despair of themselves and of everything on which they had hitherto based their hope.	Toen ze Hem zagen sterven, leerden ze wanhopen aan zichzelf en aan alles waarop ze tot dan toe hun hoop hadden gevestigd.
5.18	Whether they thought of their Lord and the redemption which they had expected, or whether they thought of themselves and their shameful unfaithfulness towards Him, everything tended to fill them with despair.	Of ze nu dachten aan hun Heere en de verlossing die ze hadden verwacht, of aan zichzelf en hun schandelijke ontrouw jegens Hem — alles vervulde hen met wanhoop.
5.19	Little did they know that it was just this despair which was to prove the breaking up of their hard hearts — the mortification of the self-life and of confidence in themselves — which would enable them to receive something entirely new — namely, a divine life through the Spirit of the glorified Jesus in the innermost depths of their souls.	Ze beseften niet dat juist deze wanhoop hun harde hart zou breken — het doden van het eigen-ik en van zelfvertrouwen — en hen zo in staat zou stellen iets volkomen nieuws te ontvangen: een goddelijk leven door de Geest van de verheerlijkte Jezus, tot in de diepste schuilhoeken van hun ziel.
5.20	O that we understood better that there is nothing which so hampers us as secret reliance on something in ourselves or in the Church around us, which we imagine can help us!	Begrepen we maar beter dat niets ons zo hindert als heimelijk vertrouwen op iets in onszelf of in de gemeente om ons heen, waarvan we denken dat het ons kan helpen!
5.21	On the other hand, there is nothing that brings so much blessing as entire despair of ourselves and of all that is upon the earth, in the way of teaching us to turn our hearts only and wholly to heaven and to partake of the heavenly gift which comes thence.	Anderzijds brengt niets zoveel zegen als volledige wanhoop aan onszelf en aan alles op aarde, omdat dat ons leert ons hart alleen en volkomen naar de hemel te keren en deel te krijgen aan de hemelse gave die daarvandaan komt.
6.1	They received and held fast the promise of the Spirit given by the Lord Jesus.	Ze ontvingen de belofte van de Geest die de Heere Jezus gaf, en hielden die vast.
6.2	We know how, in His farewell address on the last night of His sojourn on earth, Jesus comforted His disciples in their sorrow over His departure with one great promise — namely, the mission of the Holy Spirit from heaven.	We weten hoe Jezus, in Zijn afscheidsrede op de laatste avond van Zijn verblijf op aarde, Zijn discipelen in hun verdriet om Zijn vertrek troostte met één grote belofte: de komst van de Heilige Geest uit de hemel.
6.3	This was to be better than His own bodily presence among them.	Dat zou beter zijn dan Zijn eigen lichamelijke aanwezigheid onder hen.
6.4	It would be to them the full fruit and power of His redemption.	Het zou voor hen de volle vrucht en kracht van Zijn verlossing zijn.
6.5	The divine Life — yea, He Himself, with the Father — was to make abode within them.	Het goddelijke Leven — ja, Hijzelf, met de Vader — zou intrek in hen nemen.
6.6	The unheard-of wonder, the mystery of the ages, was to be their portion.	Het ongehoorde wonder, het geheimenis van de eeuwen, zou hun deel worden.
6.7	They were to know that they were in Him and He in them.	Ze zouden weten dat ze in Hem waren, en Hij in hen.
6.8	At His ascension from the Mount of Olives, this promise of the Spirit was the subject of the last words He addressed to them.	Bij Zijn hemelvaart vanaf de Olijfberg ging Zijn laatste woord aan hen nog over deze belofte van de Geest.
6.9	It is evident that the disciples had still but little idea of what this promise signified.	Het is duidelijk dat de discipelen nog maar weinig begrepen van wat deze belofte inhield.
6.10	But however defective their understanding of it was, they held it fast; or rather, the promise held them fast and would not let them go.	Maar hoe gebrekkig hun begrip ervan ook was, ze hielden het vast — of beter: de belofte hield hén vast en liet hen niet los.
6.11	They all had only one thought: something has been promised to us by our Lord; it will give us a share in His heavenly power and glory; we know for certain that it is coming.	Ze hadden allemaal maar één gedachte: onze Heere heeft ons iets beloofd; het zal ons deel geven aan Zijn hemelse macht en heerlijkheid; we weten zeker dat het komt.
6.12	Of what the thing itself was, or of what their experience of it was to be, they could give no account.	Wat het precies was, of hoe ze het zouden ervaren, konden ze niet zeggen.
6.13	It was enough for them that they had the word of the Lord.	Het was hun genoeg dat ze het woord van de Heere hadden.
6.14	He would make it a blessed reality within them.	Hij zou het tot een gezegende werkelijkheid in hen maken.
6.15	Now it is just the same disposition that we have so much need of now.	Nu hebben we juist diezelfde gesteldheid hard nodig.
6.16	To us also, even as to them, has the word of the Lord come concerning the Spirit who is to descend from the throne in the power of His glorified life.	Ook tot ons is, net als tot hen, het woord van de Heere gekomen over de Geest die uit de troon zal neerdalen in de kracht van Zijn verheerlijkte leven.
6.17	”He that believeth in Me, out of his heart shall flow rivers of living water.” (John 7:38)	“Wie in Mij gelooft, zoals de Schrift zegt: Stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien.” (Johannes 7:38, HSV — al aanwezig in de vault)
6.18	For us also it is the one thing needful to hold fast that word; to set our whole desire upon the fulfilment of it; to lay aside all else, until we inherit the promise.	Ook voor ons is dit het ene nodige: dat woord vasthouden, ons hele verlangen richten op de vervulling ervan, en al het andere terzijde leggen totdat we de belofte beërven.
6.19	The word from the mouth of Jesus concerning the reception of the Spirit in such measure that we shall be endued with power from on high must animate and fill us with strong desire, with firm and joyful assurance.	Het woord uit Jezus’ mond over het ontvangen van de Geest, in zo’n mate dat we bekleed worden met kracht van omhoog, moet ons bezielen en vervullen met een sterk verlangen, met een vaste en blijde zekerheid.
7.1	They waited upon the Father until the performance of the promise came and they were filled with the Spirit.	Ze wachtten op de Vader totdat de vervulling van de belofte kwam, en ze vervuld werden met de Geest.
7.2	The ten days of waiting were for them days in which they were continually in the Temple “praising and blessing God” and “continuing instant in prayer and supplication.”	De tien dagen van wachten waren voor hen dagen waarin ze voortdurend in de tempel waren, “God lovend en prijzend”, en “volhardden in bidden en smeken.” (vgl. Lukas 24:53, Handelingen 1:14 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
7.3	It is not enough for us to endeavour to strengthen desire and to hold fast our confidence.	Het is niet genoeg om ons verlangen te versterken en ons vertrouwen vast te houden.
7.4	The principal thing is to set ourselves in close and abiding contact with God.	Het belangrijkste is onszelf in nauw en blijvend contact met God te stellen.
7.5	The blessing must come from God; God Himself must give it to us; we are to receive the gift directly from Him.	De zegen moet van God komen; God Zelf moet hem ons geven; we ontvangen deze gave rechtstreeks van Hem.
7.6	What is promised us is a wonderful work of divine Omnipotence and Love.	Wat ons beloofd is, is een wonderlijk werk van goddelijke almacht en liefde.
7.7	What we desire is the personal occupancy and indwelling of God the Holy Spirit.	Wat we verlangen, is de persoonlijke inbezitneming en inwoning van God de Heilige Geest.
7.8	God Himself must bestow this personally upon us.	God Zelf moet dit persoonlijk aan ons schenken.
7.9	A man gives another a piece of bread or a piece of money.	Een mens geeft een ander een stuk brood of wat geld.
7.10	He gives it away from himself and has nothing further to do with it.	Hij doet er afstand van en heeft er verder niets meer mee te maken.
7.11	It is not thus with God’s gift of the Holy Spirit.	Zo is het niet met Gods gave van de Heilige Geest.
7.12	No: the Spirit is God.	Nee: de Geest is God.
7.13	God is in the Spirit who comes to us, even as He was in the Son.	God is in de Geest die tot ons komt, zoals Hij ook in de Zoon was.
7.14	The gift of the Spirit is the most personal act of the Godhead: it is the gift of Himself unto us.	De gave van de Geest is de meest persoonlijke daad van de Godheid: het is de gave van Zichzelf aan ons.
7.15	We have to receive it in the very closest personal contact with God.	We moeten deze ontvangen in het nauwste persoonlijke contact met God.
7.16	The clearer the insight we obtain into this principle, the more deeply shall we feel how little we can do to grasp the blessing by our own desiring, or endeavouring, or believing.	Hoe helderder we dit beginsel doorzien, hoe dieper we zullen voelen hoe weinig we zelf kunnen doen om de zegen te grijpen door eigen verlangen, inspanning of geloof.
7.17	No: all our desiring, and striving, and believing can only issue in a more complete acknowledgment that we ourselves can do nought to win the boon.	Nee: al ons verlangen, streven en geloven kan er alleen maar toe leiden dat we volkomen erkennen dat we zelf niets kunnen doen om de gave te verkrijgen.
7.18	It is the Goodness of God alone that must give it; it is His Omnipotence that must work it in us.	Alleen Gods goedheid kan hem geven; alleen Zijn almacht kan hem in ons bewerken.
7.19	Our disposition must be one of silent assurance that the Father desires to give it to us; that He will not keep us waiting one moment longer than is absolutely necessary; and that there shall not be a single soul which persists in waiting in the pathway of self-abnegation and dependence that shall not be filled with the glory of God.	Onze houding moet er een zijn van stille zekerheid dat de Vader hem ons wil geven; dat Hij ons geen moment langer zal laten wachten dan strikt nodig is; en dat geen enkele ziel die op de weg van zelfverloochening en afhankelijkheid blijft wachten, onvervuld zal blijven van Gods heerlijkheid.
7.20	Every tree continues always to grow from the root out of which it first sprang.	Elke boom blijft altijd groeien vanuit de wortel waaruit hij oorspronkelijk is voortgekomen.
7.21	The day of Pentecost was the planting of the Christian Church, and the Holy Spirit became the power of its life.	De Pinksterdag was de aanplant van de gemeente van Christus, en de Heilige Geest werd de kracht van haar leven.
7.22	Let us turn back to that experience.	Laten we naar die ervaring terugkeren.
7.23	There is our power still.	Daar ligt nog steeds onze kracht.
7.24	We learn from the disciples what is really necessary.	Van de discipelen leren we wat werkelijk nodig is.
7.25	Attachment to Jesus, the abandonment of everything in the world for Him, despair of self and of all help from man, holding on to the word of promise, and then waiting on God, “the living God” — this is the sure way of living in the joy and the power of the Holy Spirit.	Gehechtheid aan Jezus, het opgeven van alles in de wereld voor Hem, wanhopen aan onszelf en aan alle menselijke hulp, vasthouden aan het woord van de belofte, en dan wachten op God, “de levende God” — dit is de zekere weg naar een leven in de vreugde en de kracht van de Heilige Geest.

Noten bij Hoofdstuk III:

• Alle gemarkeerde Bijbelcitaten rechtstreeks vertaald uit Murrays Engels, te vervangen door de exacte HSV-tekst — behalve 6.17 (Johannes 7:38), dat al als HSV-tekst in de vault stond.
• Paragraaf 2 is Murrays inleidende alinea vóór sectie I; paragrafen 3 t/m 7 volgen Murrays eigen romeinse onderverdeling (I t/m V).

IV. Hoe weinig het ervaren wordt

#	Engels	Nederlands
1.1	”My speech and my preaching were not in persuasive words of wisdom, but in demonstration of the Spirit and of power: that your faith should not stand in the wisdom of men, but in the power of God.” (1 Cor. 2:4-5)	“Mijn spreken en mijn prediking bestonden niet in overtuigende woorden van menselijke wijsheid, maar in het betonen van geest en kracht, opdat uw geloof niet zou bestaan in wijsheid van mensen, maar in kracht van God.” (1 Korinthe 2:4-5 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
2.1	Paul speaks here of two kinds of preaching and two kinds of faith.	Paulus spreekt hier over twee soorten prediking en twee soorten geloof.
2.2	According to the spirit of the preacher will be the faith of the congregation.	Zoals de geest van de prediker is, zo zal ook het geloof van de gemeente zijn.
2.3	When the preaching of the Cross is given only in the words of human wisdom, then the faith of the hearers will be in the wisdom of men.	Wordt het kruis alleen met woorden van menselijke wijsheid gepredikt, dan zal ook het geloof van de hoorders op menselijke wijsheid rusten.
2.4	When the preaching is in demonstration of the Spirit and of power, the faith of the Christian people will also be in the power of God, at once firm and strong.	Gebeurt de prediking in het betonen van de Geest en van kracht, dan zal ook het geloof van de gelovigen rusten op de kracht van God, en dus vast en sterk zijn.
2.5	Preaching in the demonstration of the Spirit will bring the double blessing of power in the word and power in the faith of those that receive that word.	Prediking in het betonen van de Geest brengt een dubbele zegen: kracht in het woord, en kracht in het geloof van wie dat woord ontvangt.
2.6	If we desire to know the measure of the working of the Spirit, we must consider the preaching and the faith that springs from it.	Willen we weten hoeveel de Geest werkt, dan moeten we letten op de prediking en op het geloof dat daaruit voortkomt.
2.7	In this way alone can we see whether the full blessing of Pentecost is truly manifested in the Church of Christ.	Alleen zo kunnen we zien of de volle Pinksterzegen werkelijk zichtbaar is in de gemeente van Christus.
2.8	There are very few who are prepared to say that this is really the case.	Maar weinigen durven te zeggen dat dit werkelijk zo is.
2.9	Everywhere among the children of God we hear complaints of weakness and sin.	Overal onder Gods kinderen horen we klachten over zwakte en zonde.
2.10	Amongst those who do not so complain, there is reason to fear that their silence is to be ascribed to the prevalence of ignorance or self-satisfaction.	Bij wie niet zo klaagt, valt te vrezen dat dat zwijgen eerder komt door onwetendheid of zelfgenoegzaamheid.
2.11	It is of the utmost importance that we should concentrate our thoughts upon this fact, until we come under the full conviction that the condition of the Church is marked by impotence, and that nothing can restore her but the return to a life in the full enjoyment of the blessing of Pentecost.	Het is van het grootste belang hierbij stil te staan, totdat we er ten volle van overtuigd raken dat de gemeente in een staat van onmacht verkeert, en dat alleen de terugkeer naar een leven in de volle Pinksterzegen haar kan herstellen.
2.12	The more deeply we feel our deficiency, the more speedily shall we desire and obtain restoration.	Hoe dieper we ons tekort voelen, hoe sneller we naar herstel zullen verlangen en het ook zullen ontvangen.
2.13	It will help to awaken longing for this blessing, and to find out the way to obtain it, if we earnestly consider how little it is enjoyed in the Church and how far the Church is from being what her Lord has willingness and power to make her.	Het zal ons verlangen naar deze zegen wekken, en ons de weg ernaartoe helpen vinden, als we er eerlijk bij stilstaan hoe weinig ze in de gemeente wordt ervaren, en hoe ver de gemeente afstaat van wat haar Heere haar wil en kan maken.
3.1	Think, for example, what little power over sin there is amongst the children of God.	Denk bijvoorbeeld aan hoe weinig macht over de zonde er is onder Gods kinderen.
3.2	The Spirit of Pentecost is the Holy Spirit, the Spirit of God’s holiness.	De Pinkstergeest is de Heilige Geest, de Geest van Gods heiligheid.
3.3	When He came down upon the disciples, what a transformation was effected in them.	Wat een verandering bracht Hij teweeg toen Hij op de discipelen neerdaalde.
3.4	Their carnal thoughts were changed into spiritual insight, their pride into humility, their selfishness into love, their fear of man into courage and fidelity.	Hun vleselijke gedachten veranderden in geestelijk inzicht, hun hoogmoed in nederigheid, hun zelfzucht in liefde, hun mensenvrees in moed en trouw.
3.5	Sin was cast out by the inflowing of the life of Jesus and of heaven.	De zonde werd uitgedreven doordat het leven van Jezus en van de hemel binnenstroomde.
3.6	The life which the Lord has prepared for His people is a life of victory.	Het leven dat de Heere voor Zijn volk heeft klaargemaakt, is een leven van overwinning.
3.7	It is not indeed victory to such an extent as that there shall be no temptation to evil; nor yet that the inclination towards sin, inward sinfulness, shall be utterly rooted out of the flesh.	Dat is geen overwinning in die zin dat er geen verzoeking tot het kwaad meer zou zijn, of dat de neiging tot zonde, de innerlijke zondigheid, volledig uit het vlees zou zijn weggenomen.
3.8	But there is to be victory of such a kind that the indwelling power of the Spirit who fills us, the presence of the indwelling Saviour, shall keep sin in subjection, as the light subdues the darkness.	Maar het is wel een overwinning waarbij de inwonende kracht van de Geest die ons vervult, de aanwezigheid van de inwonende Zaligmaker, de zonde onderworpen houdt, zoals het licht de duisternis overwint.
3.9	Yet, to what a small extent do we see power for victory over sin in the Church of Christ.	Toch zien we in de gemeente van Christus maar weinig van die overwinningskracht over de zonde.
3.10	On the contrary, how often, even amongst earnest Christians, do we see much untruthfulness and lack of honour, pride and self-esteem, selfishness and lack of love.	Integendeel, hoe vaak zien we juist bij oprechte christenen veel oneerlijkheid en gebrek aan eer, hoogmoed en eigendunk, zelfzucht en gebrek aan liefde.
3.11	How little are the traces of the image of Jesus — obedience, and humility, and love, and entire surrender to the will of God — seen even among the people of God.	Hoe weinig zien we, zelfs onder Gods volk, van de trekken van Jezus’ beeld: gehoorzaamheid, nederigheid, liefde en volkomen overgave aan Gods wil.
3.12	The truth is that we have become so accustomed to the confession of sin and unfaithfulness, of disobedience and backsliding, that it is no longer regarded as a matter for shame.	De waarheid is dat we zo gewend zijn geraakt aan het belijden van zonde en ontrouw, van ongehoorzaamheid en terugval, dat we er niet meer voor schamen.
3.13	We make the confession before each other, and then after the prayer rest comforted and content.	We belijden het tegenover elkaar, en na het gebed voelen we ons alweer gerust en tevreden.
3.14	O brethren, let us rather feel humbled and mourn over it!	Broeders, laten we ons daarover liever verootmoedigen en treuren!
3.15	It is because so little of the full blessing of the Spirit is enjoyed or sought for that the children of God still commit so much sin, and have therefore so much to confess.	Juist omdat de volle zegen van de Geest zo weinig wordt ervaren of gezocht, zondigen Gods kinderen nog zoveel, en hebben ze dus zoveel te belijden.
3.16	Let every sin, whether in ourselves or others, serve as a summons to notice how much is lacking of the Spirit of God amongst us.	Laat elke zonde, of die nu bij onszelf of bij anderen ligt, ons erop wijzen hoeveel ons nog ontbreekt aan de Geest van God.
3.17	Let every instance of failure in the fear of the Lord, in love, and holiness, and entire surrender to the will of God, only urge us the more unceasingly to call upon God to bring His Spirit once more to full dominion over the whole Church of Christ.	Laat elk tekort in de vreze des Heeren, in liefde, in heiligheid en in volkomen overgave aan Gods wil, ons er des te meer toe aansporen God onophoudelijk aan te roepen om Zijn Geest opnieuw volledige heerschappij te geven over heel de gemeente van Christus.
4.1	Think, too, how little there is of separation from the world.	Denk ook aan hoe weinig er is van afzondering van de wereld.
4.2	When the Lord Jesus promised the Comforter, He said: “Whom the world cannot receive.”	Toen de Heere Jezus de Trooster beloofde, zei Hij: “Die de wereld niet kan ontvangen.” (vgl. Johannes 14:17 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
4.3	The spirit of this world, which is devotion to the visible, is in irreconcilable antagonism with the Spirit of Jesus in heaven, where God and His will are everything.	De geest van deze wereld, gericht op het zichtbare, staat onverzoenlijk tegenover de Geest van Jezus in de hemel, waar God en Zijn wil alles zijn.
4.4	The world has rejected the Lord Jesus; and, to whatever extent it may now usurp the Christian name, the world at heart is still the same untamable foe.	De wereld heeft de Heere Jezus verworpen; en hoezeer ze zich nu ook de christelijke naam toe-eigent, in wezen is ze nog altijd dezelfde onbedwingbare vijand.
4.5	It was for this reason that Jesus said of His disciples, and as indicating one of their chief distinctive marks: “They are not of the world, even as I am not of the world.” (John 17:16)	Daarom zei Jezus over Zijn discipelen, als een van hun voornaamste kenmerken: “Zij zijn niet van de wereld, zoals Ik niet van de wereld ben.” (Johannes 17:16 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
4.6	This, too, is the reason why Paul said: “We have received, not the spirit of this world, but the Spirit which is of God.” (1 Cor. 2:12)	Om diezelfde reden zei Paulus: “Wij hebben niet de geest van de wereld ontvangen, maar de Geest die uit God is.” (1 Korinthe 2:12 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
4.7	The two spirits, the spirit of the world and the Spirit of God, are engaged in a life-and-death conflict with one another.	Deze twee geesten, de geest van de wereld en de Geest van God, staan in een strijd op leven en dood tegenover elkaar.
4.8	Hence it is that God has always called upon His people to separate themselves from the world, and to live as pilgrims whose treasure and whose heart are in heaven.	Daarom roept God Zijn volk er altijd toe op zich van de wereld af te zonderen, en te leven als pelgrims wier schat en hart in de hemel zijn.
4.9	But is this what is really seen amongst Christians?	Maar is dit werkelijk te zien onder christenen?
4.10	Who shall dare to say so?	Wie durft dat te beweren?
4.11	When they have attained to a measure of unblamableness in walk and assurance of heaven, most Christians consider that they are at liberty to enjoy the world as fully as others.	Zodra ze een zekere onberispelijkheid van wandel en zekerheid van de hemel bereikt hebben, menen de meeste christenen vrij te zijn om net zo van de wereld te genieten als ieder ander.
4.12	There is little to be seen of true heavenly-mindedness in conversation and walk, in disposition and endeavour.	Er is weinig te zien van echte hemelsgezindheid in spreken en wandel, in gezindheid en streven.
4.13	Is not this the case just because the fulness of the Spirit is so little enjoyed and sought for?	Komt dat niet juist doordat de volheid van de Geest zo weinig ervaren en gezocht wordt?
4.14	Nothing but light can drive out darkness; and nothing but the Spirit of heaven can expel the spirit of the world.	Alleen licht kan duisternis verdrijven, en alleen de Geest van de hemel kan de geest van de wereld verdrijven.
4.15	Where a man does not surrender himself to be filled with the Spirit of Jesus and the Spirit of heaven, there can be no other issue than that, Christian though he may be, he must come under the power of the spirit of the world.	Wie zich niet overgeeft om vervuld te worden met de Geest van Jezus en de Geest van de hemel, komt onvermijdelijk, hoe christelijk hij ook is, onder de macht van de geest van de wereld.
4.16	O listen to the piercing cry that rises from the whole Church of Christ: “Who shall rescue us from the power of this spirit of the world?”	Hoor toch de doordringende kreet die opstijgt uit heel de gemeente van Christus: “Wie zal ons redden van de macht van deze geest van de wereld?“
4.17	And let your answer be: “Nothing, no one, save the Spirit of God. I must be filled with the Spirit.”	En laat uw antwoord zijn: “Niets, niemand, dan de Geest van God. Ik moet vervuld worden met de Geest.”
5.1	Think how little there is of steadfastness and growth in faith.	Denk aan hoe weinig standvastigheid en groei er is in het geloof.
5.2	There is nothing of which ministers, and especially those who labour for the salvation of souls, have to complain more than that there are so many who for a time are full of zeal and then fall away.	Niets valt predikers, vooral wie zich inzet voor de redding van zielen, zo vaak te klagen als dat zovelen een tijdlang vol ijver zijn en dan weer afvallen.
5.3	We see, not only among the young or in times of awakening, but even among many that have for years maintained a good confession, that whenever they enter into another circle of influence, and are put to the proof by prosperity or any special form of temptation, they forthwith cease to persevere.	Niet alleen bij jongeren of in tijden van opwekking, maar zelfs bij velen die jarenlang een goede belijdenis hebben volgehouden, zien we dat ze, zodra ze in een andere kring terechtkomen en op de proef gesteld worden door voorspoed of een bepaalde verzoeking, meteen ophouden vol te harden.
5.4	Whence does this unhappy result arise?	Waar komt dat treurige gevolg vandaan?
5.5	From nothing but the fact that the preaching is more with the wisdom of persuasive words than in demonstration of the Spirit and of power.	Nergens anders vandaan dan dat de prediking meer bestaat uit overtuigende, wijze woorden dan uit het betonen van de Geest en van kracht.
5.6	Hence their faith also stands in the wisdom and work of man rather than in the power of God.	Daardoor rust ook hun geloof op menselijke wijsheid en werk, in plaats van op de kracht van God.
5.7	So long as such people have the benefit of earnest and instructive preaching, they continue to stand; whenever they lose it, they begin to backslide.	Zolang zulke mensen ernstige en leerzame prediking horen, blijven ze staande; zodra die wegvalt, beginnen ze terug te vallen.
5.8	It is because the current preaching is so little in the demonstration of the Spirit that souls are brought so little into contact with the living God.	Juist doordat de hedendaagse prediking zo weinig het betonen van de Geest is, komen zielen zo weinig in contact met de levende God.
5.9	For the same reason, far too much of the current faith is not in the power of God.	Om diezelfde reden rust het huidige geloof veel te weinig op de kracht van God.
5.10	Even the Word of God — which ought always only to be a guide pointing towards God Himself — becomes all too frequently a veil with the study of which the soul becomes occupied, and is thus kept back from meeting with God.	Zelfs Gods Woord — dat altijd alleen een wegwijzer naar God Zelf zou moeten zijn — wordt maar al te vaak een sluier, waarmee de ziel zich bezighoudt en zo juist wordt weerhouden van de ontmoeting met God.
5.11	The Word, and preaching, and means of grace become a hindrance in place of a help if they are not in demonstration of the Spirit.	Het Woord, de prediking en de genademiddelen worden een hindernis in plaats van een hulp, als ze niet gepaard gaan met het betonen van de Geest.
5.12	All external means of grace are things that inevitably change and fade.	Alle uiterlijke genademiddelen zijn onderhevig aan verandering en verval.
5.13	It is the Spirit alone that works a faith which stands in the power of God, and so remains strong and unwavering.	Alleen de Geest bewerkt een geloof dat rust op de kracht van God, en daardoor sterk en onwankelbaar blijft.
5.14	Whence comes it that there are so many who do not continue to stand?	Waar komt het toch vandaan dat er zovelen niet standhouden?
5.15	Let the answer of God to this question penetrate deeply into our hearts.	Laat Gods antwoord op deze vraag diep tot ons hart doordringen.
5.16	There is a grave lack of the demonstration of the Spirit.	Er is een ernstig gebrek aan het betonen van de Geest.
5.17	Let every sad discovery of congregations, or of smaller circles, or of individuals that do not remain steadfast, or that do not grow in grace, serve as a summons to us to acknowledge that the full blessing of Pentecost is lost.	Laat elke droeve ontdekking — van gemeenten, kleinere kringen of individuen die niet standhouden of niet groeien in genade — ons ertoe brengen te erkennen dat de volle Pinksterzegen verloren is gegaan.
5.18	This is what we long for and must have from God.	Dit is wat we verlangen en van God moeten ontvangen.
5.19	Let all that is within us begin to thirst and cry out: “Come from the four winds, O thou Spirit of God, and breathe upon these dead souls, that they may live.”	Laat alles in ons dorsten en uitroepen: “Kom van de vier windstreken, o Geest van God, en blaas op deze dode zielen, opdat ze leven.” (vgl. Ezechiël 37:9 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
6.1	Think how little there is of power for service amongst the unconverted.	Denk aan hoe weinig kracht er is voor de dienst onder de onbekeerden.
6.2	What an immense host of workers there is in Christian countries.	Wat een enorme menigte werkers is er in christelijke landen.
6.3	How varied and unceasing is the preaching of the Word.	Hoe veelzijdig en onophoudelijk wordt het Woord gepredikt.
6.4	Sunday-school teachers are to be numbered by hundreds of thousands.	Zondagsschoolleraren zijn er bij honderdduizenden.
6.5	How great is the number of Christian parents that make their children acquainted with the Word of God and would fain also bring them to the Lord as a Saviour.	Wat een groot aantal christelijke ouders maakt hun kinderen vertrouwd met Gods Woord en zou hen ook graag tot de Heere als Zaligmaker brengen.
6.6	Yet how widespread is the acknowledgment of the little fruit that springs from all this work.	En toch wordt algemeen erkend hoe weinig vrucht al dit werk oplevert.
6.7	How many there are who, notwithstanding all they hear, and in spite of the fact that they are by no means indifferent, are yet never laid hold of with power and helped to make a definite choice of salvation.	Hoevelen zijn er die, ondanks alles wat ze horen en hoewel ze bepaald niet onverschillig zijn, toch nooit met kracht gegrepen worden en tot een besliste keuze voor het heil komen.
6.8	How many also there are who from youth to old age are conversant with the Word of God but are never seized by it in the depths of their heart.	Hoevelen zijn er ook die van jongs af tot op hoge leeftijd vertrouwd zijn met Gods Woord, maar er nooit door gegrepen worden in de diepte van hun hart.
6.9	They find it good, and pleasing, and instructive to attend church, but they have never felt the power of the Word as a hammer, and a sword, and a fire.	Ze vinden het goed, prettig en leerzaam om naar de kerk te gaan, maar hebben nooit de kracht van het Woord gevoeld als een hamer, een zwaard en een vuur.
6.10	The reason why they are so little disturbed is that the preaching they listen to is so little in demonstration of the Spirit and of power.	De reden dat ze zo weinig geraakt worden, is dat de prediking die ze horen zo weinig het betonen van de Geest en van kracht is.
6.11	Alas! there is evidence enough that there is but too great lack of the full blessing of Pentecost.	Helaas, er is bewijs genoeg dat de volle Pinksterzegen maar al te zeer ontbreekt.
6.12	Does the blame for this issue attach to preachers or to congregations?	Ligt de schuld hiervoor bij de predikers of bij de gemeenten?
6.13	My belief is that it belongs to both together.	Ik geloof dat die bij beiden samen ligt.
6.14	The preachers are the offspring of the Christian community.	De predikers komen voort uit de christelijke gemeenschap.
6.15	By the children we are enabled to see whether the mother is healthy or not.	Aan de kinderen zien we of de moeder gezond is.
6.16	Preachers are very dependent on the life that is in their congregations.	Predikers zijn sterk afhankelijk van het leven in hun gemeenten.
6.17	When a congregation finds satisfaction in the merely acceptable and instructive preaching of a young minister, it encourages him to go forward on the same path, whilst he should rather be helped by its elder or more advanced believers to seek earnestly the demonstration of the Spirit.	Als een gemeente tevreden is met de louter degelijke en leerzame prediking van een jonge predikant, moedigt ze hem aan om op dezelfde weg door te gaan, terwijl haar oudere of verder gevorderde gelovigen hem juist zouden moeten helpen om ernstig het betonen van de Geest te zoeken.
6.18	When a minister does not lead his congregation, either in public worship or in private prayer, really to expect everything from the Spirit of God, then he is tempted, both for himself and his people, to put confidence in the wisdom of man and the work of man.	Als een predikant zijn gemeente, in de eredienst en in het persoonlijke gebed, er niet toe brengt werkelijk alles van de Geest van God te verwachten, wordt hij verleid om, zowel voor zichzelf als voor zijn mensen, te vertrouwen op menselijke wijsheid en menselijk werk.
6.19	O that we could lay it to heart, that, in the midst of all our lamentation over increasing worldliness of spirit and widespread indifference, the great cause of all impenitence is the lack of the full blessing of Pentecost!	Beseften we het maar: te midden van al onze klachten over toenemende wereldsgezindheid en wijdverbreide onverschilligheid is het gebrek aan de volle Pinksterzegen de grote oorzaak van alle onbekeerlijkheid!
6.20	This alone gives power from on high which can break down and quicken again the hard hearts of men.	Alleen dit geeft de kracht van omhoog die harde harten kan breken en weer levend kan maken.
7.1	Think how little preparedness there is for self-sacrifice in behalf of the extension of the kingdom of God.	Denk aan hoe weinig bereidheid tot zelfopoffering er is voor de uitbreiding van Gods Koninkrijk.
7.2	When the Lord Jesus at His ascension promised the Holy Spirit, it was as a power in us to work for Him.	Toen de Heere Jezus bij Zijn hemelvaart de Heilige Geest beloofde, was dat als een kracht in ons om voor Hem te werken.
7.3	”Ye shall receive power, when the Holy Spirit is come upon you, and ye shall be My witnesses unto the uttermost parts of the earth.” (Acts 1:8)	“U zult kracht ontvangen wanneer de Heilige Geest over u komt, en u zult Mijn getuigen zijn tot aan het uiterste van de aarde.” (Handelingen 1:8 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
7.4	The aim of the pentecostal blessing from the King in heaven was simply to complete the equipment of His servants for His work as King upon the earth.	Het doel van de Pinksterzegen van de Koning in de hemel was eenvoudig om Zijn dienaren volledig toe te rusten voor Zijn werk als Koning op aarde.
7.5	No sooner did the Spirit descend upon them than they began to witness for Him.	Zodra de Geest op hen neerdaalde, begonnen ze van Hem te getuigen.
7.6	The Spirit filled them with the desire and the impulse, with the courage and the power, to brave all hostility and danger, to endure all suffering and persecution, if only they could succeed in making Jesus known as a Saviour.	De Geest vervulde hen met het verlangen en de drang, met de moed en de kracht, om alle vijandschap en gevaar te trotseren en alle lijden en vervolging te verduren, als ze Jezus maar als Zaligmaker bekend konden maken.
7.7	The Spirit of Pentecost was that true missionary Spirit which seeks to win the whole world for Jesus Christ.	De Pinkstergeest was die ware zendingsgeest, die de hele wereld voor Jezus Christus wil winnen.
7.8	It is often said in our days that the missionary spirit is so much on the increase.	Vaak wordt gezegd dat de zendingsgeest tegenwoordig sterk toeneemt.
7.9	Yet when we reflect carefully how little effort is expended on the missionary enterprise in comparison with what we bestow on our own interests, we shall see at once how feebly this question is still kindled in our hearts: “What more can I still sacrifice for Jesus? He offered Himself for me. I will offer myself wholly for Him and His work.”	Maar als we goed nagaan hoe weinig inspanning er naar de zending gaat, vergeleken met wat we aan onze eigen belangen besteden, zien we meteen hoe zwak deze vraag nog leeft in ons hart: “Wat kan ik nog meer voor Jezus opofferen? Hij heeft Zichzelf voor mij gegeven; ik wil mijzelf helemaal geven voor Hem en Zijn werk.”
7.10	It has been well said that the Lord measures our gifts not according to what we give, but according to what we retain.	Terecht is wel gezegd dat de Heere onze gaven niet afmeet naar wat we geven, maar naar wat we overhouden.
7.11	He who stands beside the treasury and observes what is cast into it still finds many who, like the widow, cast in all their living.	Wie bij de offerkist staat en let op wat erin geworpen wordt, ziet nog altijd velen die, zoals de weduwe, al hun levensonderhoud geven.
7.12	But, alas! how many are there who with their five shillings or their five pounds have given only what they could never miss and what costs them little or no sacrifice.	Maar helaas, hoevelen zijn er die met hun vijf gulden of vijf tientjes alleen geven wat ze toch nooit zouden missen, en wat hun weinig of geen offer kost.
7.13	How far different would it be if the full blessing of Pentecost began to flow in.	Hoe anders zou het zijn als de volle Pinksterzegen zou binnenstromen.
7.14	How would the hearts of men burn with love to Jesus, and out of very joy be impelled to give everything that He might be known as a Saviour all around, and that all might know His love.	Hoe zouden de harten van mensen dan branden van liefde voor Jezus, en uit pure vreugde gedreven worden om alles te geven, opdat Hij overal als Zaligmaker bekend zou worden en iedereen Zijn liefde zou kennen.
7.15	Brother, contemplate the condition of the Church on earth, of the Christian community around you, of your own heart, and then say if there is not grave reason for the cry: “The full blessing of Pentecost: how little is it known.”	Broeder, kijk naar de toestand van de gemeente op aarde, van de christenen om u heen, van uw eigen hart — en zeg dan of er geen alle reden is voor de klacht: “De volle Pinksterzegen: wat wordt hij weinig gekend.”
7.16	Ponder the present lack of sanctification, of separation from the world, of steadfastness amongst professing Christians, of conversions amongst the unsaved, and of self-sacrifice for the kingdom of God, and let the sad reality deepen in your soul the conviction that the Church is at present suffering from one great evil, and that this is her lack of the blessing of Pentecost.	Overweeg het huidige gebrek aan heiliging, aan afzondering van de wereld, aan standvastigheid onder belijdende christenen, aan bekeringen onder onbekeerden, en aan zelfopoffering voor Gods Koninkrijk — en laat die droeve werkelijkheid in uw ziel de overtuiging verdiepen dat de gemeente op dit moment aan één groot kwaad lijdt: het gebrek aan de Pinksterzegen.
7.17	There can be no healing of her breaches, no restoration from her fall, no renewing of her power, except by this one remedy — namely, her being filled with the Spirit of God.	Er is geen genezing van haar breuken, geen herstel van haar val, geen vernieuwing van haar kracht mogelijk, dan door dit ene middel: vervuld te worden met de Geest van God.
7.18	Let us then never cease to speak, think, mourn, and pray over this trouble until this “one thing needful” becomes the one thing that occupies our hearts.	Laten we dan nooit ophouden hierover te spreken, na te denken, te treuren en te bidden, totdat dit “ene nodige” het enige wordt dat ons hart vervult.
7.19	The restoration is not easy.	Het herstel is niet eenvoudig.
7.20	It will perhaps not come all at once: it may not come speedily.	Het zal misschien niet ineens komen, en niet snel.
7.21	The disciples of Jesus required every day with Jesus for three long years to prepare them for it.	De discipelen van Jezus hadden elke dag met Hem nodig, drie lange jaren lang, om hen erop voor te bereiden.
7.22	Let us not be unduly discouraged if the transformation we long for does not take place immediately.	Laten we niet te snel ontmoedigd raken als de verandering waarnaar we verlangen niet meteen komt.
7.23	Let us feel the need and lay it to heart.	Laten we de nood voelen en ter harte nemen.
7.24	Let us continue instant in prayer.	Laten we volharden in het gebed.
7.25	Let us stand fast in faith.	Laten we vaststaan in het geloof.
7.26	The blessing of Pentecost is the birthright of the Church, the pledge of our inheritance, something that belongs to us here on the earth.	De Pinksterzegen is het geboorterecht van de gemeente, het onderpand van onze erfenis, iets dat ons hier op aarde toekomt.
7.27	Faith can never be put to shame.	Geloof komt nooit beschaamd uit.
7.28	Cleaving to Jesus with purpose of heart can never be in vain.	Met een vast voornemen aan Jezus vasthouden, is nooit tevergeefs.
7.29	The hour will surely come when, if we believe perseveringly in Him, out of our hearts too will flow rivers of living water.	Het uur komt zeker dat, als we volhardend in Hem geloven, ook uit onze harten stromen van levend water zullen vloeien.
7.30	Amen.	Amen.

Noten bij Hoofdstuk IV:

• Alle gemarkeerde Bijbelcitaten rechtstreeks vertaald uit Murrays Engels, te vervangen door de exacte HSV-tekst.
• Paragraaf 2 is Murrays inleidende alinea vóór sectie I; paragrafen 3 t/m 7 volgen Murrays eigen romeinse onderverdeling (I t/m V).

V. Hoe de zegen verhinderd wordt

#	Engels	Nederlands
1.1	”Then said Jesus unto His disciples: If any man would come after Me, let him deny himself, and take up his cross, and follow Me. For whosoever would save his life shall lose it; and whosoever shall lose his life for My sake shall find it.” (Matt. 16:24-25)	“Toen zei Jezus tegen Zijn discipelen: Als iemand achter Mij aan wil komen, laat hij zichzelf verloochenen, zijn kruis opnemen en Mij volgen. Want wie zijn leven zal willen behouden, die zal het verliezen; maar wie zijn leven zal verliezen om Mijnentwil, die zal het vinden.” (Mattheüs 16:24-25 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
2.1	There are many who seek the full blessing of Pentecost long and earnestly and yet do not find it.	Velen zoeken de volle Pinksterzegen lang en ernstig, en vinden hem toch niet.
2.2	Often the question is put as to what may be the cause of this failure.	Vaak wordt de vraag gesteld wat daarvan de oorzaak is.
2.3	To this inquiry more than one answer may be given.	Op die vraag zijn meerdere antwoorden mogelijk.
2.4	Sometimes the solution of the problem points in the direction of one or another sin which is still permitted.	Soms wijst de oplossing in de richting van een of andere zonde die nog wordt toegelaten.
2.5	Worldliness, lovelessness, lack of humility, ignorance of the secret of walking in the way of faith — these, and indeed many more causes, may also be often mentioned with justice.	Wereldsgezindheid, liefdeloosheid, gebrek aan nederigheid, onwetendheid over het geheim van de weg van het geloof — deze en nog vele andere oorzaken worden vaak terecht genoemd.
2.6	There are, however, many people who think that they have come to the Lord with what of these sources of failure still remains in them, and have sincerely confessed them and put them away, and yet complain that the blessing does not come.	Toch zijn er velen die menen dat ze met wat van deze tekortkomingen nog in hen was, tot de Heere zijn gegaan, het oprecht hebben beleden en afgelegd, en die toch klagen dat de zegen niet komt.
2.7	For all such it is particularly necessary to point out that there remains still one great hindrance — namely, the root from which all other hindrances have their beginning.	Voor hen allemaal is het vooral nodig te wijzen op één grote hindernis die overblijft: de wortel waaruit alle andere hindernissen voortkomen.
2.8	This root is nothing else than our individual self, the hidden life of Self with its varied forms of self-seeking, self-pleasing, self-confidence, and self-satisfaction.	Die wortel is niets anders dan ons eigen-ik, het verborgen leven van het ik, in al zijn vormen: zelfzucht, zelfbehagen, zelfvertrouwen en zelfgenoegzaamheid.
2.9	The more earnestly anyone strives to obtain the blessing and would fain know what prevents him, the more certainly will he be led to the discovery that it is here the great evil lies.	Hoe ernstiger iemand streeft naar de zegen en wil weten wat hem tegenhoudt, hoe zekerder hij zal ontdekken dat hier het grote kwaad zit.
2.10	He himself is his worst foe: he must be liberated from himself; the self-life to which he clings must be utterly lost.	Hijzelf is zijn ergste vijand: hij moet van zichzelf bevrijd worden; het eigen-ik waaraan hij vasthoudt, moet volledig verloren gaan.
2.11	Only then can the life of God entirely fill him.	Pas dan kan het leven van God hem helemaal vervullen.
2.12	That is what is taught us in the words of the Lord Jesus to Peter.	Dat leren we uit de woorden die de Heere Jezus tot Petrus sprak.
2.13	Peter had uttered such a glorious confession of his Lord, that Jesus said to him: “Blessed art thou, Simon Bar-Jonah: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but My Father which is in heaven.” (Matt. 16:17)	Petrus had zo’n heerlijke belijdenis van zijn Heere uitgesproken, dat Jezus tegen hem zei: “Zalig ben je, Simon Barjona, want vlees en bloed hebben je dat niet geopenbaard, maar Mijn Vader, Die in de hemelen is.” (Mattheüs 16:17 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
2.14	But when the Lord began to speak of His death by crucifixion, the self-same Peter was seduced by Satan to say: “Be it far from Thee, Lord: this shall never be unto Thee.” (Matt. 16:22)	Maar toen de Heere begon te spreken over Zijn kruisdood, liet diezelfde Petrus zich door de satan verleiden om te zeggen: “Dat zij verre van U, Heere, dit zal U beslist niet overkomen.” (Mattheüs 16:22 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
2.15	Thereupon the Lord said to him that not only must He Himself lay down His life, but that this same sacrifice was to be made by every disciple.	Daarop zei de Heere hem dat niet alleen Hijzelf Zijn leven moest afleggen, maar dat elke discipel datzelfde offer moest brengen.
2.16	Every disciple must deny himself and take up his cross in order that he himself may be crucified and put to death on it.	Elke discipel moet zichzelf verloochenen en zijn kruis opnemen, om er zelf aan gekruisigd en gedood te worden.
2.17	He that would fain save his life will lose it; and he that is prepared to lose his life for Christ’s sake will find it.	Wie zijn leven wil behouden, zal het verliezen; en wie bereid is zijn leven om Christus’ wil te verliezen, zal het vinden.
2.18	You see, then, what the Lord here teaches and requires.	U ziet dus wat de Heere hier leert en vraagt.
2.19	Peter had learned through the Father to know Christ as the Son of God, but he did not yet know Him as the Crucified One.	Petrus had door de Vader leren kennen dat Christus de Zoon van God is, maar hij kende Hem nog niet als de Gekruisigde.
2.20	Of the absolute necessity of the Cross, and death on the Cross, he as yet knew nothing.	Van de volstrekte noodzaak van het kruis en de kruisdood wist hij nog niets.
2.21	It may be so with the Christian.	Zo kan het ook een christen vergaan.
2.22	He knows the Lord Jesus as his Saviour; he desires to know Him better, yea, fully; but he does not yet understand that for this end it is necessary that he must have a deeper discernment of the death of the Cross as a death which he himself must die; that he must actually deny, and hate, and lose his life — his whole life and being in the world — ere he can receive the full life of God.	Hij kent de Heere Jezus als zijn Zaligmaker; hij wil Hem beter, ja volkomen kennen; maar hij begrijpt nog niet dat hij daarvoor dieper moet doordringen tot het besef dat de kruisdood een dood is die hijzelf moet sterven — dat hij zijn leven, zijn hele bestaan in de wereld, werkelijk moet verloochenen, haten en verliezen, voordat hij het volle leven van God kan ontvangen.
2.23	This requirement is hard and difficult.	Deze eis is hard en moeilijk.
2.24	And why is this so?	En waarom is dat zo?
2.25	Why should a Christian be called upon always to deny himself, his own feeling, and will, and pleasure?	Waarom zou een christen altijd zichzelf moeten verloochenen — zijn eigen gevoel, wil en genoegen?
2.26	Why must he part with his life — that life to maintain which a man is prepared to make any sacrifice?	Waarom moet hij afstand doen van zijn leven — dat leven waarvoor een mens elk offer wil brengen om het te behouden?
2.27	Why should a man hate and lose his life?	Waarom zou iemand zijn leven moeten haten en verliezen?
2.28	The answer is very simple.	Het antwoord is heel eenvoudig.
2.29	It is because that life is so completely under the power of sin and death that it has to be utterly denied and sacrificed.	Omdat dat leven zo volledig onder de macht van zonde en dood staat, dat het geheel verloochend en opgeofferd moet worden.
2.30	The self-life must be wholly taken away to make room for the life of God.	Het eigen-ik moet helemaal weggenomen worden, om plaats te maken voor het leven van God.
2.31	He that would have the full, the overflowing life of God, must utterly deny and lose his own life.	Wie het volle, overvloeiende leven van God wil hebben, moet zijn eigen leven volledig verloochenen en verliezen.
2.32	You see it now, do you not?	Ziet u het nu, niet?
2.33	There is only one great stumbling-block in the way of the full blessing of Pentecost.	Er is maar één groot struikelblok op de weg naar de volle Pinksterzegen.
2.34	It lies in the fact that two diverse things cannot at one and the same time occupy the very same place.	Het bestaat hierin, dat twee verschillende dingen niet tegelijk dezelfde plaats kunnen innemen.
2.35	Your own life and the life of God cannot fill the heart at the same time.	Uw eigen leven en het leven van God kunnen niet tegelijk het hart vervullen.
2.36	Your life hinders the entrance of the life of God.	Uw leven verhindert de toegang van het leven van God.
2.37	When your own life is cast out, the life of God will fill you.	Wordt uw eigen leven uitgeworpen, dan zal het leven van God u vervullen.
2.38	So long as I myself am still something, Jesus Himself cannot be everything.	Zolang ikzelf nog iets ben, kan Jezus Zelf niet alles zijn.
2.39	My life must be expelled; then the Spirit of Jesus will flow in.	Mijn leven moet verdreven worden; dan zal de Geest van Jezus binnenstromen.
2.40	Let every seeker of the full blessing of Pentecost accept this principle and hold it fast.	Laat ieder die de volle Pinksterzegen zoekt, dit beginsel aanvaarden en vasthouden.
2.41	The subject is of such importance that I should like to make it still clearer by pointing out the chief lessons which these words of the Lord Jesus teach us.	Het onderwerp is zo belangrijk dat ik het nog duidelijker wil maken door de voornaamste lessen aan te wijzen die deze woorden van de Heere Jezus ons leren.
3.1	Our life, our individual self, is entirely and completely under the power of sin.	Ons leven, ons eigen-ik, staat volkomen en volledig onder de macht van de zonde.
3.2	When God created the angels and man, He gave them a separate personality, a power over themselves, with the intention that they should of their own free will present and offer up that life, that individual self, to Him, in order that He in turn might fill them with His life and His glory.	Toen God de engelen en de mens schiep, gaf Hij hun een eigen persoonlijkheid, macht over zichzelf, met de bedoeling dat ze uit vrije wil dat leven, dat eigen-ik, aan Hem zouden aanbieden en overgeven, opdat Hij hen op Zijn beurt zou vervullen met Zijn leven en Zijn heerlijkheid.
3.3	This was to be the highest blessedness of the creature.	Dit zou de hoogste gelukzaligheid van het schepsel zijn.
3.4	It was to be a vessel filled with the life and the perfection of God.	Het zou een vat zijn, gevuld met het leven en de volmaaktheid van God.
3.5	The whole Fall alike of angels and of men consisted of nothing but the perversion of their life, their will, their personality, away from God, in order to please themselves.	De hele val van zowel engelen als mensen bestond nergens anders uit dan dat ze hun leven, hun wil, hun persoonlijkheid van God afkeerden, om zichzelf te behagen.
3.6	This self-exaltation was the pride that changed the angels into demons and cast them out of heaven into hell.	Deze zelfverheffing was de hoogmoed die engelen tot demonen maakte en hen uit de hemel in de hel wierp.
3.7	This pride was the infernal poison that the serpent breathed into the ear and the heart of Eve.	Diezelfde hoogmoed was het helse gif dat de slang in het oor en het hart van Eva blies.
3.8	Man turned himself away from God to find delight in himself and the world.	De mens keerde zich van God af om behagen te vinden in zichzelf en de wereld.
3.9	His life, his whole individuality, was perverted and withdrawn from the control of God that he might seek and serve himself.	Zijn leven, heel zijn persoon, raakte ontaard en onttrokken aan Gods heerschappij, om zichzelf te zoeken en te dienen.
3.10	It was no wonder that Jesus said: “You must hate, you must utterly lose that life, ere the full life of the Spirit of God can be yours.”	Het is dan ook geen wonder dat Jezus zei: “U moet dat leven haten, u moet het volledig verliezen, voordat het volle leven van de Geest van God het uwe kan worden.”
3.11	To the minutest details, always and in everything, you must deny that self-life; otherwise the life of God cannot possibly fill you.	Tot in de kleinste details, altijd en in alles, moet u dat eigen-ik verloochenen; anders kan het leven van God u onmogelijk vervullen.
3.12	”He that will come after Me, let him deny himself, and take up his cross, and follow Me.” (Matt. 16:24)	“Wie achter Mij aan wil komen, laat hij zichzelf verloochenen, zijn kruis opnemen en Mij volgen.” (Mattheüs 16:24 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
3.13	A deep conviction of the entire corruption of our nature, manifesting itself in the fact that even the Christian still pleases himself in many things, is an experience that is still lacking in many people.	Bij velen ontbreekt nog de diepe overtuiging van de totale verdorvenheid van onze natuur, die zich erin toont dat zelfs de christen zichzelf op veel punten nog behaagt.
3.14	It appears to them both strange and harsh, when we say that in nothing is the Christian free to follow his own feeling, that self-denial is a requirement that must prevail in every sphere of life and without any exceptions.	Het klinkt hun vreemd en hard in de oren als we zeggen dat een christen in niets vrij is om zijn eigen gevoel te volgen, en dat zelfverloochening zonder uitzondering op elk levensterrein moet gelden.
3.15	The Lord has never withdrawn His words: “He that forsaketh not all that he hath cannot be My disciple, cannot walk with Me, cannot be as I.” (Luke 14:33)	De Heere heeft Zijn woorden nooit ingetrokken: “Wie niet alles verlaat wat hij heeft, kan Mijn discipel niet zijn, kan niet met Mij wandelen, kan niet zijn zoals Ik.” (Lukas 14:33 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
4.1	Our own life must be utterly cast aside to make full room for the life of God.	Ons eigen leven moet volledig terzijde gesteld worden om helemaal plaats te maken voor het leven van God.
4.2	At the time of his conversion the young Christian has but little understanding of this requirement.	Bij zijn bekering begrijpt de jonge christen deze eis nog nauwelijks.
4.3	He receives the seed of the new life into his heart while the natural life is still strong.	Hij ontvangt het zaad van het nieuwe leven in zijn hart, terwijl het natuurlijke leven nog sterk is.
4.4	It was still thus with Peter when the Lord addressed to him the words that have been quoted.	Zo was het ook nog met Petrus, toen de Heere de hierboven aangehaalde woorden tot hem sprak.
4.5	He was a disciple, but, alas! how defective and incomplete.	Hij was een discipel, maar helaas, hoe gebrekkig en onvolledig.
4.6	When his Lord was to die, instead of denying himself, he denied his Lord.	Toen zijn Heere zou sterven, verloochende hij niet zichzelf, maar zijn Heere.
4.7	But that grievous failure brought him at last to that despair of himself which caused him to go out and weep bitterly, and so prepared him for losing entirely his own life and for being wholly filled with the life of Jesus.	Maar juist dat pijnlijke falen bracht hem uiteindelijk tot die wanhoop aan zichzelf, waardoor hij naar buiten ging en bitter weende — en zo werd hij voorbereid om zijn eigen leven helemaal te verliezen en geheel vervuld te worden met het leven van Jezus.
4.8	This, accordingly, is the point to which we must all in the long-run come.	Dit is dan ook het punt waar we uiteindelijk allemaal moeten komen.
4.9	So long as a Christian imagines that in some things — for example, in his eating and drinking, in the spending of his time or money, in his thinking and speaking about others — he has still the right and the liberty to follow his own wishes, to please himself, to maintain his own life, he cannot possibly attain to the full blessing of Pentecost.	Zolang een christen meent dat hij op sommige punten — bijvoorbeeld in eten en drinken, in het besteden van zijn tijd of geld, in zijn denken en spreken over anderen — nog het recht en de vrijheid heeft zijn eigen wensen te volgen, zichzelf te behagen, zijn eigen leven in stand te houden, kan hij de volle Pinksterzegen onmogelijk bereiken.
4.10	My brethren, it is an unspeakably holy and glorious thing that a man can be filled with the Spirit of God.	Broeders, het is een onuitsprekelijk heilige en heerlijke zaak dat een mens vervuld kan worden met de Geest van God.
4.11	It demands inevitably that the present occupant and governor of the heart, our individual self, shall himself be cast out, and that everything within it, everything wholly and entirely, shall be surrendered into the hands of the new Inhabitant, the Spirit of God.	Dat vraagt onvermijdelijk dat de huidige bewoner en heerser van het hart, ons eigen-ik, zelf wordt uitgeworpen, en dat alles daarin, helemaal en zonder uitzondering, wordt overgegeven in de handen van de nieuwe Bewoner: de Geest van God.
4.12	Would that we could understand that the joy and power of being filled with the Spirit will come of themselves when once we comply with the first and principal condition — namely, that He alone shall be acknowledged as our Life and our Leader.	Begrepen we maar dat de vreugde en de kracht van de vervulling met de Geest vanzelf komen, zodra we voldoen aan de eerste en voornaamste voorwaarde: dat Hij alleen erkend wordt als ons Leven en onze Leidsman.
5.1	It is once for all impossible for the Christian to bring about this great transformation in himself.	Het is voor de christen absoluut onmogelijk deze grote verandering in zichzelf tot stand te brengen.
5.2	At no stage of our spiritual career are the power and the deceitfulness of our individual self and the self-life more manifest than in the attempt to grasp the full blessing of Pentecost.	Nergens in ons geestelijk leven blijkt de macht en de bedrieglijkheid van ons eigen-ik zo duidelijk als in de poging de volle Pinksterzegen te grijpen.
5.3	Many people endeavour to appropriate this blessing, and that by a great variety of efforts.	Velen proberen deze zegen zich eigen te maken, en dat met allerlei soorten inspanning.
5.4	They do not succeed, and they are not able to discover the reason why.	Het lukt hun niet, en ze kunnen niet ontdekken waarom.
5.5	They forget that Self-will can never cast out Self-will: that Self can never really mortify itself.	Ze vergeten dat eigenwil nooit eigenwil kan uitdrijven: het ik kan zichzelf nooit werkelijk doden.
5.6	Happy is the man who is brought up to the point of acknowledging his helplessness and impotence.	Gelukkig is wie zover komt dat hij zijn hulpeloosheid en onmacht erkent.
5.7	He will here specially need to deny himself, and so cease to expect anything from his own life and strength, but will rather lay himself down in the presence of the Lord as one who is alike impotent and dead, that he may really receive the blessing from Him.	Juist hier moet hij zichzelf verloochenen en ophouden iets van zijn eigen leven en kracht te verwachten, en zich in plaats daarvan voor de Heere neerleggen als iemand die zowel machteloos als dood is, om de zegen werkelijk van Hem te ontvangen.
5.8	It was not Peter that prepared himself for the day of Pentecost or brought down the Pentecostal blessing from heaven; it was his Lord that did all this for him.	Niet Petrus bereidde zichzelf voor op de Pinksterdag of haalde de Pinksterzegen uit de hemel neer; het was zijn Heere die dit alles voor hem deed.
5.9	His part was to despair of himself and yield himself to his Lord to accomplish in him what He had promised.	Zijn deel was te wanhopen aan zichzelf en zich over te geven aan zijn Heere, om in hem te volbrengen wat Hij had beloofd.
5.10	Hence also it is your part, believer, while yielding obedience to this call, to deny yourself, and to lose your own life, and in presence of the Lord to sink down in your nothingness and impotence.	Zo is het ook uw deel, gelovige: gehoorzaam deze roep door uzelf te verloochenen, uw eigen leven te verliezen, en voor het aangezicht van de Heere weg te zinken in uw nietigheid en onmacht.
5.11	Accustom yourself to set your heart before Him in deep humility, and silent patience, and childlike submission.	Went u eraan uw hart voor Hem te stellen in diepe nederigheid, stil geduld en kinderlijke onderworpenheid.
5.12	The humility that is prepared to be nothing, the patience that will wait for Him and His time, the submission that will yield itself wholly that He may do what seemeth Him good, is all that you can do to show that you are ready to lose your life.	De nederigheid die bereid is niets te zijn, het geduld dat op Hem en Zijn tijd wil wachten, de onderworpenheid die zich helemaal overgeeft zodat Hij kan doen wat Hem goeddunkt — dat is alles wat u kunt doen om te laten zien dat u bereid bent uw leven te verliezen.
5.13	Jesus summons you to follow Him.	Jezus roept u op Hem te volgen.
5.14	Remember how He first sacrificed His will, and when He had laid down His life into the hands of the Father, and went down into the grave, waited till God raised Him again to life.	Denk eraan hoe Hij eerst Zijn wil opofferde, en toen Hij Zijn leven in de handen van de Vader had gelegd en in het graf was neergedaald, wachtte totdat God Hem weer tot leven opwekte.
5.15	Be you in like manner ready to lay down your life in weakness, and be assured that God will raise it up again in power with the fulness of the Spirit.	Wees op dezelfde manier bereid uw leven af te leggen in zwakheid, en wees ervan verzekerd dat God het weer zal opwekken in kracht, met de volheid van de Geest.
5.16	Have done with the strength of mere personal efforts; abandon the dominion of your own power of apprehension.	Houd op met de kracht van louter eigen inspanning; geef de heerschappij van uw eigen begripsvermogen op.
5.17	”Not by might, nor by power, but by My Spirit, saith the Lord.” (Zech. 4:6)	“Niet door kracht en niet door geweld, maar door Mijn Geest, zegt de HEERE.” (Zacharia 4:6 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
6.1	It is the surrender of faith to Jesus in His self-humiliation and death that opens the way to the full blessing of Pentecost.	Het is de overgave van het geloof aan Jezus, in Zijn zelfvernedering en dood, die de weg opent naar de volle Pinksterzegen.
6.2	You of course say at once: “Who is sufficient for these things? Who can sacrifice everything and die and lay down his life utterly as Jesus did? To man such a surrender is impossible.”	U zegt natuurlijk meteen: “Wie is tot deze dingen bekwaam? Wie kan alles opofferen, sterven en zijn leven zo volledig afleggen als Jezus deed? Voor de mens is zo’n overgave onmogelijk.”
6.3	My reply is that it is indeed so.	Mijn antwoord is: inderdaad, zo is het.
6.4	But “with God all things are possible.” (Matt. 19:26)	Maar “bij God zijn alle dingen mogelijk.” (Mattheüs 19:26 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
6.5	You cannot literally follow Jesus, and like Him go down into death and the grave.	U kunt Jezus niet letterlijk volgen en, net als Hij, afdalen in de dood en het graf.
6.6	That ever remains beyond your power.	Dat blijft altijd buiten uw macht.
6.7	Never will our individual self yield itself up to death or rest quietly in the grave.	Nooit zal ons eigen-ik zich overgeven aan de dood of stil in het graf rusten.
6.8	But hear the glad tidings.	Maar hoor het goede nieuws.
6.9	In Christ you have died and have been buried.	In Christus bent u gestorven en begraven.
6.10	The power of His dying, of His willing surrender of His spirit into the hands of the Father, of His silent resting in the grave, works in you.	De kracht van Zijn sterven, van Zijn gewillige overgave van Zijn geest in de handen van de Vader, van Zijn stille rust in het graf, werkt in u.
6.11	In faith in this working, however little you may understand it — in faith in this working in you of the spirit and the power of the death and the life of the Lord Jesus, give up yourself willingly to lose your life.	Geloof in dit werk — hoe weinig u het ook begrijpt — geloof dat de geest en de kracht van de dood en het leven van de Heere Jezus in u werken, en geef uzelf gewillig over om uw leven te verliezen.
6.12	For this end, begin to regard the denying of yourself as the first and most necessary work of every day.	Ga daarom de zelfverloochening beschouwen als het eerste en noodzakelijkste werk van elke dag.
6.13	Accept the message I bring you.	Neem de boodschap aan die ik u breng.
6.14	The great hindrance in the way of the life of Pentecost is the self-life.	De grote hindernis op de weg naar het Pinksterleven is het eigen-ik.
6.15	Believe in the sinfulness, the detestableness, of that life: not on account of its gross external sins, but because it sets itself in the place of God; seeks, and pleases, and honours itself more than God.	Geloof in de zondigheid, de verfoeilijkheid van dat leven — niet vanwege grove, uiterlijke zonden, maar omdat het zich in de plaats van God stelt, en zichzelf meer zoekt, behaagt en eert dan God.
6.16	Exercise yourself in what Jesus lays upon you, and hate your own life as your own worst foe and as the foe of God.	Oefen uzelf in wat Jezus u oplegt, en haat uw eigen leven als uw ergste vijand en als de vijand van God.
6.17	Begin to see what the full blessing is that Jesus has prepared for you and which He bestowed at Pentecost — namely, His own life, His own indwelling; and count nothing too precious or too costly to give as an exchange for this pearl of great price.	Ga inzien wat de volle zegen is die Jezus voor u heeft klaargemaakt en met Pinksteren heeft geschonken: Zijn eigen leven, Zijn eigen inwoning; en acht niets te kostbaar of te duur om te geven in ruil voor deze parel van grote waarde.
6.18	Brother, are you really in earnest about having the full blessing of Pentecost and being filled with the Spirit of God?	Broeder, is het u werkelijk ernst om de volle Pinksterzegen te hebben en vervuld te worden met de Geest van God?
6.19	Is it your great desire to be made to know what hinders you from obtaining it?	Is het uw grote verlangen te weten te komen wat u ervan weerhoudt?
6.20	Take the word of our Lord and keep it in your heart.	Neem het woord van onze Heere aan en bewaar het in uw hart.
6.21	Take it and go with it to Himself.	Neem het en ga ermee naar Hemzelf.
6.22	He is able to make you understand, and consider, and experience it.	Hij kan maken dat u het begrijpt, overweegt en ervaart.
6.23	It is He who baptizes with the Holy Spirit.	Hij is het die doopt met de Heilige Geest.
6.24	Let everything in you that belongs to self be sacrificed to Him, and be counted as loss, and cast away to give place to Himself.	Laat alles in u dat bij het eigen-ik hoort, aan Hem geofferd worden, als schade gerekend worden en weggeworpen worden, om plaats te maken voor Hemzelf.
6.25	He who by His death obtained the Spirit, who prepared Peter for Pentecost in the fellowship of His suffering, has your guidance in His hands.	Hij die door Zijn dood de Geest verkreeg, die Petrus door de gemeenschap met Zijn lijden op Pinksteren voorbereidde, heeft ook uw leiding in Zijn handen.
6.26	Trust, O trust Him, your own Jesus.	Vertrouw, o vertrouw Hem, uw eigen Jezus.
6.27	He baptizes with the Spirit, beyond doubt or question: deny yourself, and follow Him; lose your own life and find His.	Hij doopt met de Geest, daar hoeft u niet aan te twijfelen: verloochen uzelf en volg Hem; verlies uw eigen leven en vind het Zijne.
6.28	Let Him impart Himself in the place you have hitherto retained for yourself.	Laat Hem Zichzelf meedelen op de plaats die u tot nu toe voor uzelf hebt gehouden.
6.29	From Him there will flow rivers of living water.	Uit Hem zullen stromen van levend water vloeien.
6.30	Amen.	Amen.

Noten bij Hoofdstuk V:

• Alle gemarkeerde Bijbelcitaten rechtstreeks vertaald uit Murrays Engels, te vervangen door de exacte HSV-tekst.
• Paragraaf 2 is Murrays inleidende alinea vóór sectie I; paragrafen 3 t/m 6 volgen Murrays eigen romeinse onderverdeling (I t/m IV) — de “V” in de OCR-bron voor sectie IV is een scanfout.

VI. Hoe wij het ontvangen

#	Engels	Nederlands
1.1	”Be not drunken with wine, wherein is riot, but be filled with the Spirit.” (Eph. 5:18)	“Word niet dronken van wijn, waarin losbandigheid is, maar word vervuld met de Geest.” (Efeze 5:18 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
2.1	The command to be filled with the Spirit is just as peremptory as the prohibition not to be drunken with wine.	Het gebod om vervuld te worden met de Geest is net zo dwingend als het verbod om dronken te worden van wijn.
2.2	As truly as we are not at liberty to be guilty of the vice are we bound not to be disobedient to the positive injunction.	Zoals we ons niet aan die zonde mogen schuldig maken, zo zijn we evenzeer verplicht dit gebod te gehoorzamen.
2.3	The same God who calls upon us to live in sobriety urges us with equal earnestness to be filled with the Spirit.	Dezelfde God die ons oproept nuchter te leven, dringt er met evenveel ernst op aan dat we vervuld worden met de Geest.
2.4	His command is tantamount to a promise: a sure pledge that He Himself will give what He would fain see us possess.	Zijn gebod is tegelijk een belofte: een vaste toezegging dat Hij Zelf zal geven wat Hij ons graag ziet bezitten.
2.5	With full confidence in this fact, let us in all simplicity ask for the way in which in this respect we should live in the will of God, as those who would be filled with the Spirit.	Laten we, vol vertrouwen hierin, eenvoudig vragen naar de weg waarop we hierin naar Gods wil kunnen leven, als mensen die vervuld willen worden met de Geest.
2.6	I desire now to suggest to those who really long for this blessing some directions whereby they may obtain what is prepared for them.	Ik wil nu aan wie werkelijk naar deze zegen verlangt, enkele aanwijzingen geven om te verkrijgen wat voor hen is klaargemaakt.
3.1	The full blessing of Pentecost is the inheritance of all the children of God.	De volle Pinksterzegen is het erfdeel van alle kinderen van God.
3.2	This is the first principle we have to enunciate.	Dit is het eerste beginsel dat we moeten vaststellen.
3.3	There are many of God’s children who do not fully believe this.	Veel kinderen van God geloven dit niet ten volle.
3.4	They imagine that the day of Pentecost was only the birthday feast of the Church, and that it was thus a time of blessing and of power which was not destined to endure.	Ze denken dat de Pinksterdag alleen het geboortefeest van de gemeente was, en dus een tijd van zegen en kracht die niet bedoeld was om te blijven.
3.5	They do not reflect on the command to be filled with the Spirit.	Ze denken niet na over het gebod om vervuld te worden met de Geest.
3.6	The result is that they never with earnestness seek to receive the full blessing.	Het gevolg is dat ze nooit serieus de volle zegen zoeken.
3.7	They take their ease and remain content with the weak and defective life in which the Church of the day exists.	Ze stellen zich tevreden met het zwakke, gebrekkige leven waarin de gemeente van vandaag verkeert.
3.8	Is not this the case with you, my reader?	Is dat ook bij u niet zo, lezer?
3.9	Far be it from us.	Dat zij verre van ons.
3.10	In order to carry on her work in the world, the Church requires the full blessing.	Om haar werk in de wereld te kunnen doen, heeft de gemeente de volle zegen nodig.
3.11	To please your Lord and to live a life of holiness, and joy, and power, you too have need of it.	Om uw Heere te behagen en een leven van heiligheid, vreugde en kracht te leiden, hebt ook u hem nodig.
3.12	To manifest His presence, and indwelling, and glory in you, Jesus counts it necessary that you should be filled with the Spirit.	Om Zijn aanwezigheid, inwoning en heerlijkheid in u te tonen, acht Jezus het nodig dat u vervuld wordt met de Geest.
3.13	Believe firmly that the full blessing of Pentecost is a sacred reality.	Geloof vast dat de volle Pinksterzegen een heilige werkelijkheid is.
3.14	A child of God may and must have it.	Een kind van God mag en moet hem hebben.
3.15	Take time to contemplate it and to suffer yourself to be fully possessed by the thought of its glorious significance and power.	Neem er de tijd voor en laat u helemaal doordringen van de gedachte aan de heerlijke betekenis en kracht ervan.
3.16	A firm confidence that the blessing is actually within our reach is the first step towards obtaining it and a powerful impulse in the pursuit.	Een vast vertrouwen dat de zegen werkelijk binnen bereik is, is de eerste stap om hem te verkrijgen, en een krachtige stimulans om ernaar te zoeken.
4.1	I do not as yet have this blessing.	Ik heb deze zegen nog niet.
4.2	This is the second step towards it.	Dit is de tweede stap ernaartoe.
4.3	You may perhaps put the question why it should be necessary to cherish this conviction.	Misschien vraagt u zich af waarom deze overtuiging nodig is.
4.4	I will tell you briefly the reasons why I consider it of importance.	Ik zal kort vertellen waarom ik dit belangrijk vind.
4.5	The first is that there are many Christians who think that they already have the Holy Spirit, and that all they require is to be more faithful in the endeavour to know and to obey Him.	Ten eerste zijn er veel christenen die denken dat ze de Heilige Geest al hebben, en dat ze alleen nog trouwer moeten zijn in het kennen en gehoorzamen van Hem.
4.6	They think that they are already standing in God’s grace, and that they only need to make a better use of the life they possess.	Ze denken dat ze al in Gods genade staan, en dat ze alleen beter gebruik hoeven te maken van het leven dat ze hebben.
4.7	They imagine that they have all that is necessary for continued growth.	Ze menen alles te hebben wat nodig is om verder te groeien.
4.8	On the contrary, it is my deep conviction that such souls are in a sickly state and that they have need of a healing as divine and effective as that which the blind and lame received from the Lord on earth.	Ik ben er echter diep van overtuigd dat zulke zielen ziekelijk zijn, en een genezing nodig hebben net zo goddelijk en krachtig als die de blinden en verlamden van de Heere op aarde ontvingen.
4.9	Accordingly, just as the first condition of my recovery from disease is the knowledge that I am sick, so it is absolutely necessary for them to discover and acknowledge that they do not live the life of Pentecost, that they do not walk in the fulness and the joy of the Spirit, that they do not possess the full blessing which is indispensable for them if they are to please God in everything.	Zoals de eerste voorwaarde voor mijn genezing is dat ik weet dat ik ziek ben, zo moeten zij ontdekken en erkennen dat ze het Pinksterleven niet leiden, niet wandelen in de volheid en de vreugde van de Geest, en niet de volle zegen bezitten die ze nodig hebben om God in alles te behagen.
4.10	Once this first conviction is made thoroughly clear to them, they will be prepared for another consideration — namely, that they ought to acknowledge the guiltiness of their condition.	Zodra deze eerste overtuiging hun helemaal duidelijk is geworden, zijn ze klaar voor een volgend inzicht: dat ze de schuld van hun toestand moeten erkennen.
4.11	They ought to see that if they have not yet rendered obedience to the command to “be filled with the Spirit,” this defect is to be ascribed to sluggishness, and self-satisfaction, and unbelief.	Ze moeten inzien dat als ze het gebod “word vervuld met de Geest” nog niet hebben gehoorzaamd, dat tekort te wijten is aan traagheid, zelfgenoegzaamheid en ongeloof.
4.12	They should be induced to acknowledge with shame that they have despised what God had prepared for them.	Ze moeten ertoe gebracht worden met schaamte te erkennen dat ze veracht hebben wat God voor hen had klaargemaakt.
4.13	When once the confession that they have not yet received the full blessing is deeply rooted in them, there will spring from it a stronger impulse to attain to it.	Zodra de belijdenis dat ze de volle zegen nog niet ontvangen hebben, diep in hen geworteld is, ontstaat daaruit een sterkere drang om hem te verkrijgen.
4.14	Take, then, this thought and let it work in you with power: “No: it is true that I do not as yet have the full blessing.”	Neem daarom deze gedachte aan en laat haar met kracht in u werken: “Nee, het is waar: ik heb de volle zegen nog niet.”
5.1	This blessing is for me.	Deze zegen is voor mij.
5.2	I have spoken of those who suppose that the full blessing of Pentecost was only for the first Christian community.	Ik sprak al over wie denkt dat de volle Pinksterzegen alleen voor de eerste gemeente was.
5.3	There are others who are willing enough to acknowledge that it was intended also for the Church of later times but still think that all are not entitled to expect it.	Anderen erkennen wel dat hij ook voor de latere gemeente bedoeld was, maar menen dat niet iedereen hem mag verwachten.
5.4	Eminent believers, the leaders of the Church, and such as have much leisure and abundant opportunity to occupy their minds with such attainments, may well cherish the hope of receiving this blessing, but it is not to be expected by ordinary members of the churches.	Vooraanstaande gelovigen, leiders van de gemeente, en wie veel tijd en gelegenheid heeft om zich hiermee bezig te houden, mogen deze hoop wel koesteren — maar gewone gemeenteleden hoeven het niet te verwachten.
5.5	Any one of these might quite reasonably say: “My unfavourable circumstances, my unfortunate disposition, my lack of real ability, and similar difficulties, make it impossible for me to realise this ideal. God will not expect this at my hands: He has not destined me to obtain it.”	Zo iemand zou heel redelijk kunnen zeggen: “Mijn ongunstige omstandigheden, mijn moeilijke aard, mijn gebrek aan werkelijke bekwaamheid en dergelijke problemen maken het mij onmogelijk dit ideaal te verwezenlijken. God zal dit niet van mij verwachten: Hij heeft mij hier niet toe bestemd.”
5.6	O soul, do not permit yourself to be deceived by such shallow views.	O ziel, laat u niet misleiden door zulke oppervlakkige gedachten.
5.7	All the members of a body, even to the very least, must be healthy before the body as a whole can be healthy.	Alle leden van een lichaam, zelfs het geringste, moeten gezond zijn, wil het lichaam als geheel gezond zijn.
5.8	The indwelling, the fulness of the Spirit, is nothing but the entire healthfulness of the body of Christ.	De inwoning, de volheid van de Geest, is niets anders dan de volkomen gezondheid van het lichaam van Christus.
5.9	Be assured that, even though you are actually the most insignificant member of it, the blessing is for you.	Wees ervan verzekerd: ook al bent u werkelijk het onbeduidendste lid ervan, de zegen is voor u.
5.10	In your own little measure you can at least be full.	In uw eigen kleine mate kunt u toch ten volle vervuld zijn.
5.11	In this respect the Father makes no exceptions.	Hierin maakt de Vader geen uitzonderingen.
5.12	A great distinction doubtless prevails in point of gifts, and calling, and circumstances; but there can be no distinction in the love of the Father and His desire to see every one of His children in full health and in the full enjoyment of the Spirit of adoption.	In gaven, roeping en omstandigheden bestaat ongetwijfeld een groot verschil; maar er is geen verschil in de liefde van de Vader en Zijn verlangen om ieder van Zijn kinderen in volle gezondheid en in het volle genot van de Geest van aanneming te zien.
5.13	Learn, then, to express and to repeat over again the conviction: “This blessing is for me. My Father desires to have me that He may fill me with His Spirit. The blessing lies before me, to be taken with my full consent. I will no longer despise by unbelief what falls to me as my birthright. With my whole heart I will say: ‘This blessing is for me.’”	Leer dan de overtuiging uit te spreken en telkens te herhalen: “Deze zegen is voor mij. Mijn Vader wil mij hebben om mij met Zijn Geest te vervullen. De zegen ligt voor mij klaar, om met mijn volle instemming aangenomen te worden. Ik zal niet langer door ongeloof verachten wat mij als geboorterecht toekomt. Met heel mijn hart zeg ik: Deze zegen is voor mij.”
6.1	I cannot grasp this blessing in my own power.	Ik kan deze zegen niet met eigen kracht grijpen.
6.2	Whenever a Christian begins to strive for this blessing, he generally makes a variety of efforts to reach after the faith, and obedience, and humility, and submission which are the conditions of obtaining it.	Zodra een christen naar deze zegen begint te streven, doet hij meestal allerlei pogingen om het geloof, de gehoorzaamheid, de nederigheid en de onderworpenheid te bereiken die voorwaarde zijn om hem te verkrijgen.
6.3	Then, when he does not succeed, he is tempted to blame himself, and if he does not become utterly discouraged, he rouses himself to still stronger effort and greater zeal.	Lukt dat niet, dan is hij geneigd zichzelf de schuld te geven, en als hij niet helemaal ontmoedigd raakt, spant hij zich nog harder in met nog meer ijver.
6.4	All this struggling is not without its value and its use.	Al dit worstelen is niet zonder waarde of nut.
6.5	It has its use, however, in other ways than are commonly anticipated.	Het nut ervan zit echter anders dan meestal gedacht wordt.
6.6	It does the very work that the law does — that is to say, it brings us to the knowledge of our entire impotence; it leads us to that despair of ourselves in which we become willing to give to God the place that belongs to Him.	Het doet precies wat de wet doet: het brengt ons tot de kennis van onze volslagen onmacht, en leidt ons tot die wanhoop aan onszelf waarin we bereid worden God de plaats te geven die Hem toekomt.
6.7	This lesson is entirely indispensable.	Deze les is volstrekt onmisbaar.
6.8	”I can neither bestow this blessing on myself nor take it. It is God alone that must work it in me."	"Ik kan deze zegen mezelf niet geven en ook niet grijpen. Alleen God moet hem in mij bewerken.”
6.9	The blessing of Pentecost is a supernatural gift, a wonderful act of God in the soul.	De Pinksterzegen is een bovennatuurlijke gave, een wonderlijke daad van God in de ziel.
6.10	The life of God in every soul is just as truly a work of God as when that life was first manifested in Jesus Christ.	Het leven van God in elke ziel is evenzeer een werk van God als toen dat leven voor het eerst verscheen in Jezus Christus.
6.11	A Christian can do as little to bring the full life of the Spirit to fruition in his soul as the Virgin Mary did to conceive her supernatural child. (Luke 1:38)	Een christen kan even weinig het volle leven van de Geest in zijn ziel tot stand brengen als de maagd Maria kon doen om haar bovennatuurlijke Kind te ontvangen. (vgl. Lukas 1:38 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
6.12	Like her, he can only receive it as the gift of God.	Net als zij kan hij het alleen ontvangen als gave van God.
6.13	The impartation of this heavenly blessing is as entirely an act of God as the resurrection of Christ from the dead was His divine work.	Het schenken van deze hemelse zegen is evenzeer een daad van God als de opwekking van Christus uit de doden Zijn goddelijke werk was.
6.14	As Christ Jesus had wholly and entirely to go down unto death, and lay aside utterly the life He had, in order to receive a new life from God, so must the believer abandon all power and hope of his own to receive this full blessing as a free gift of divine Omnipotence.	Zoals Christus Jezus helemaal en volledig moest afdalen in de dood en Zijn leven volkomen moest afleggen om een nieuw leven van God te ontvangen, zo moet de gelovige alle eigen kracht en hoop opgeven om deze volle zegen te ontvangen als vrije gave van de goddelijke almacht.
6.15	This acknowledgment of our utter impotence, this descent into true self-despair, is indispensable if we would enjoy this supreme blessing.	Deze erkenning van onze volslagen onmacht, deze afdaling in ware zelfwanhoop, is onmisbaar om deze hoogste zegen te genieten.
7.1	I must have this blessing at any cost.	Ik moet deze zegen hebben, koste wat het kost.
7.2	To get possession of the pearl of great price, the merchantman had to sell all that he had.	Om de parel van grote waarde te bemachtigen, moest de koopman alles verkopen wat hij had.
7.3	The full blessing of Pentecost is to be obtained at no smaller price.	De volle Pinksterzegen is voor geen lagere prijs te krijgen.
7.4	He that would have it must sell all, must forsake all: sin to its smallest item, the love of the world in its most innocent forms, self-will in its simplest and most natural expressions, every faculty of our nature, every moment of our life, every pleasure that feeds our self-complacency, every exercise of our body, soul, and spirit — all must be surrendered to the power of the Spirit of God.	Wie hem wil hebben, moet alles verkopen, alles verlaten: de zonde tot in haar kleinste vorm, de liefde voor de wereld in haar onschuldigste gedaanten, eigenwil in haar eenvoudigste en natuurlijkste vormen, elk vermogen van onze natuur, elk moment van ons leven, elk genoegen dat onze zelfvoldaanheid voedt, elke uiting van lichaam, ziel en geest — alles moet overgegeven worden aan de macht van de Geest van God.
7.5	In nothing can independent control or independent force have a place: everything — everything, I say — must be under the leading of the Spirit.	Nergens is plaats voor eigen zeggenschap of eigen kracht: alles — ik zeg: alles — moet onder de leiding van de Geest staan.
7.6	One must indeed say: “Cost what it may, I am determined to have this blessing.”	Men moet werkelijk zeggen: “Koste wat het kost, ik ben vastbesloten deze zegen te hebben.”
7.7	Only the vessel that is utterly empty of everything can be filled and overflow with this living water.	Alleen het vat dat helemaal van alles leeg is, kan gevuld worden en overstromen van dit levende water.
7.8	We know that there is oftentimes a great gulf betwixt the will and the deed.	We weten dat er vaak een grote kloof is tussen willen en doen.
7.9	Even when God has wrought the willing, the doing does not always come at once.	Zelfs als God het willen heeft bewerkt, komt het doen niet altijd meteen.
7.10	But it will come wherever a man surrenders himself to the will which God has wrought, and openly expresses his consent in the presence of God.	Maar het komt zeker, waar iemand zich overgeeft aan de wil die God heeft bewerkt, en openlijk voor Gods aangezicht zijn instemming uitspreekt.
7.11	This, accordingly, is what must be done by the soul who intends to be sincerely ready to part with everything, even though he feels that he has no power to accomplish it.	Dit is dan ook wat de ziel moet doen die oprecht bereid wil zijn alles op te geven, ook al voelt ze geen kracht om dat te volbrengen.
7.12	The selling price is not always paid at the moment; nevertheless, the purchaser may become the possessor as soon as the sale is concluded and security is given for the payment.	De koopsom wordt niet altijd meteen betaald; toch wordt de koper al eigenaar zodra de koop gesloten is en er zekerheid is gegeven voor de betaling.
7.13	O my brother, this very day speak the word: “Cost what it may, I will have this blessing.”	Broeder, spreek vandaag nog het woord: “Koste wat het kost, ik zal deze zegen hebben.”
7.14	Jesus is surety that you will have power to abandon everything.	Jezus staat er borg voor dat u de kracht zult krijgen om alles op te geven.
7.15	Express your decision in the presence of God with confidence and perseverance.	Spreek uw beslissing uit voor Gods aangezicht, met vertrouwen en volharding.
7.16	Repeat it before your own conscience and say: “I am a purchaser of the pearl of great price: I have offered everything to obtain the full blessing of Pentecost. I have said to God that I must, I will have it. By this decision I abide. I must, I will have it.”	Herhaal het tegenover uw eigen geweten en zeg: “Ik ben koper van de parel van grote waarde: ik heb alles geboden om de volle Pinksterzegen te verkrijgen. Ik heb tegen God gezegd dat ik hem moet en wil hebben. Bij deze beslissing blijf ik. Ik moet, ik wil hem hebben.”
8.1	In faith that God accepts my surrender and bestows this blessing upon me, I appropriate it for myself.	In het geloof dat God mijn overgave aanvaardt en deze zegen aan mij schenkt, maak ik hem tot de mijne.
8.2	There is a great difference betwixt the appropriation of a blessing by faith and the actual experience of it.	Er is een groot verschil tussen het in geloof aanvaarden van een zegen en het werkelijk ervaren ervan.
8.3	It is because Christians do not understand this that they often become discouraged, when they do not at once experience the feeling and the enjoyment of what is promised them.	Juist omdat christenen dit niet begrijpen, raken ze vaak ontmoedigd wanneer ze het gevoel en het genot van wat hun beloofd is niet meteen ervaren.
8.4	Whenever in response to the offer of Christ you have said that you forsake all, and count it but loss for the full blessing of Pentecost, then from that moment you have to believe that He receives your offer and that He bestows upon you the fulness of the Spirit.	Zodra u, in antwoord op Christus’ aanbod, gezegd hebt dat u alles verlaat en als schade rekent voor de volle Pinksterzegen, moet u vanaf dat moment geloven dat Hij uw aanbod aanvaardt en u de volheid van de Geest schenkt.
8.5	Yet it may easily be that you cannot at that crisis trace any marked change in your experience.	Toch kan het goed zijn dat u op dat moment geen merkbare verandering in uw ervaring bespeurt.
8.6	It is as if everything in you remained in its old condition.	Het is alsof alles in u in de oude toestand blijft.
8.7	Now, however, is just the very time to persevere in faith.	Maar juist nu komt het aan op volharden in het geloof.
8.8	Learn by faith to be as sure as if you had seen it written in heaven that God has accepted your surrender of everything as a certain and completed transaction.	Leer door het geloof net zo zeker te zijn alsof u het in de hemel geschreven had gezien: dat God uw overgave van alles heeft aanvaard als een vaste, voltooide zaak.
8.9	In this faith look upon yourself as a man who is known to God as one that has sold everything to obtain this heavenly treasure.	Beschouw uzelf in dit geloof als iemand die bij God bekendstaat als iemand die alles heeft verkocht om deze hemelse schat te verkrijgen.
8.10	Believe that God has in heaven bestowed upon you the fulness of the Spirit.	Geloof dat God u in de hemel de volheid van de Geest heeft geschonken.
8.11	In this faith regard yourself as on the way to know the full blessing also in feeling and experience.	Beschouw uzelf in dit geloof als onderweg om de volle zegen ook in gevoel en ervaring te leren kennen.
8.12	Believe that God will order this blessing to break forth and be revealed in you.	Geloof dat God ervoor zal zorgen dat deze zegen in u doorbreekt en zich openbaart.
8.13	In this faith let your life be a life of joyful thanksgiving and expectation.	Laat uw leven in dit geloof een leven zijn van blijde dankzegging en verwachting.
8.14	God will not disappoint you.	God zal u niet teleurstellen.
9.1	Now I count upon God and wait upon Him to reveal truly within me the blessing which He has bestowed upon me.	Nu reken ik op God en wacht ik op Hem, opdat Hij de zegen die Hij mij geschonken heeft ook werkelijk in mij openbaart.
9.2	Faith must lead me to the actual inheritance of the promise, to the experience and enjoyment of it.	Het geloof moet mij brengen tot de werkelijke vervulling van de belofte, tot het ervaren en genieten ervan.
9.3	Do not rest content with a belief that does not lead to experience.	Wees niet tevreden met een geloof dat niet tot ervaring leidt.
9.4	Rest in God by faith in the full assurance that He can make Himself known to you in a manner that is truly divine.	Rust in God, in het geloof en de volle zekerheid dat Hij Zich op werkelijk goddelijke wijze aan u bekend kan maken.
9.5	At times the whole process may appear to you too great and too wonderful, and really impossible.	Soms lijkt dit alles u te groot, te wonderlijk, en eigenlijk onmogelijk.
9.6	Be not afraid.	Wees niet bang.
9.7	The more clearly you discern the amazing elements in the fact that you on your part have said to the Eternal Holy God that He on His part may have you to make you full of His Holy Spirit here on earth, the more shall you feel what a miracle of the grace of God it must be.	Hoe duidelijker u beseft hoe wonderlijk het is dat u tegen de eeuwige, heilige God hebt gezegd dat Hij u mag hebben om u hier op aarde te vervullen met Zijn Heilige Geest, hoe meer u zult voelen wat een wonder van Gods genade dit is.
9.8	There may be in you things you are not aware of, which hinder the breaking forth of the blessing.	Er kunnen dingen in u zijn waar u zich niet van bewust bent, die het doorbreken van de zegen tegenhouden.
9.9	God is bent on putting them aside.	God is erop uit om die weg te nemen.
9.10	Let them be consumed in the fire of strong burning desire.	Laat ze verteerd worden in het vuur van een sterk, brandend verlangen.
9.11	Let them be annihilated in the flame of God’s countenance and His love.	Laat ze vernietigd worden in de vlam van Gods aangezicht en Zijn liefde.
9.12	Let your expectation be fixed upon the Lord your God.	Richt uw verwachting op de Heere, uw God.
9.13	He who in a frail woman revealed the divine life in the Infant Jesus, He that raised up the dead Jesus to the life of glory, He can — He will, indeed — just as miraculously bring this heavenly blessing to fruition in you, so that you may be filled with the Holy Spirit and that you may know, not by reasoning but by experience, that you have actually received the Holy Spirit.	Hij die in een zwakke vrouw het goddelijke leven in het Kind Jezus openbaarde, Hij die de gestorven Jezus opwekte tot het leven in heerlijkheid — Hij kan, ja Hij zal, deze hemelse zegen even wonderlijk in u tot stand brengen, zodat u vervuld wordt met de Heilige Geest, en u niet door redenering maar door ervaring weet dat u de Heilige Geest werkelijk hebt ontvangen.
9.14	Beloved brother, thou who readest all this, give answer, I entreat thee, to the summons I bring thee.	Geliefde broeder, u die dit alles leest, geef toch antwoord, smeek ik u, op de oproep die ik u breng.
9.15	God promises, God desires to make you full of the Holy Spirit.	God belooft, God verlangt ernaar u te vervullen met de Heilige Geest.
9.16	He would fain have your whole nature and life under the power of the Holy Spirit.	Hij wil graag uw hele natuur en leven onder de macht van de Heilige Geest hebben.
9.17	He asks if you on your part are willing, if you really desire to have it.	Hij vraagt of u van uw kant bereid bent, of u het werkelijk wilt hebben.
9.18	Pray let there be in your answer no uncertain sound, but let all that is within you cry out: “Yea, Lord, with all my heart.”	Laat uw antwoord toch geen onzeker geluid zijn, maar laat alles in u uitroepen: “Ja, Heere, met heel mijn hart.”
9.19	Let this promise of your God become the chief element in your life, the most precious, the chief, the only thing you seek.	Laat deze belofte van uw God de kern van uw leven worden, het kostbaarste, het voornaamste, het enige waarnaar u zoekt.
9.20	Do not be content to think and pray over it, but this very day enter into a transaction and a compact with God that will admit of no doubt concerning the choice you have made.	Wees niet tevreden met erover na te denken en te bidden, maar sluit vandaag nog een overeenkomst en een verbond met God, zodat er geen twijfel meer bestaat over de keuze die u gemaakt hebt.
9.21	When once you have made this choice, cleave firmly to what is the chief element in it — namely, the faith that expects this blessing as a miracle of divine Omnipotence.	Hebt u deze keuze eenmaal gemaakt, houd dan vast aan de kern ervan: het geloof dat deze zegen verwacht als een wonder van de goddelijke almacht.
9.22	The more earnestly you exercise that faith, the more will it teach you that your heart must be entirely emptied of everything and set free from every fetter, to be filled with the Spirit, to be occupied by the indwelling Christ.	Hoe ernstiger u dat geloof beoefent, hoe meer het u zal leren dat uw hart helemaal leeg gemaakt en van elke boei bevrijd moet worden, om vervuld te worden met de Geest, om ingenomen te worden door de inwonende Christus.
9.23	Contemplate yourself in faith as a man betwixt whom and God a firm compact has been made that you must receive the full blessing.	Beschouw uzelf in geloof als iemand tussen wie en God een vast verbond is gesloten, dat u de volle zegen zult ontvangen.
9.24	You may take it for granted that it will surely come.	U mag ervan uitgaan dat hij zeker komt.
9.25	Amen.	Amen.

Noten bij Hoofdstuk VI:

• Alle gemarkeerde Bijbelcitaten rechtstreeks vertaald uit Murrays Engels, te vervangen door de exacte HSV-tekst.
• Paragraaf 2 is Murrays inleidende alinea vóór sectie I; paragrafen 3 t/m 9 volgen Murrays eigen romeinse onderverdeling (I t/m VII).

VII. Hoe het bij ons blijft

#	Engels	Nederlands
1.1	”But ye, praying in the Holy Spirit, keep yourselves in the love of God. … Now unto Him who is able to guard you from stumbling, to the only God our Saviour, be glory for evermore. Amen.” (Jude 20-21, 24-25)	“Maar u, geliefden, bid in de Heilige Geest en bewaar uzelf in de liefde van God. … Hem nu Die bij machte is u voor struikelen te behoeden, de enige wijze God, onze Zaligmaker, zij heerlijkheid tot in alle eeuwigheid. Amen.” (Judas 20-21, 24-25 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
2.1	Can one who has the full blessing of Pentecost lose it again?	Kan iemand die de volle Pinksterzegen heeft, hem weer verliezen?
2.2	Yes: undoubtedly.	Ja, ongetwijfeld.
2.3	God does not bestow this boon with such constraint that a man retains it whether he will or not.	God schenkt deze gave niet zo dwingend dat iemand hem behoudt of hij wil of niet.
2.4	No: this blessing also is intrusted to him as a talent which must be used; and only by use does it become secure and win success.	Nee: ook deze zegen wordt hem toevertrouwd als een talent dat gebruikt moet worden; alleen door gebruik wordt hij zeker en gedijt hij.
2.5	Just as the Lord Jesus after He was baptized with the Holy Spirit had to be perfected by obedience and submission to the leading of the Spirit, so the Christian who has received the blessing of Pentecost has to see to it that he guards safely the deposit that has been intrusted to him.	Zoals de Heere Jezus, na met de Heilige Geest gedoopt te zijn, volmaakt moest worden door gehoorzaamheid en onderworpenheid aan de leiding van de Geest, zo moet de christen die de Pinksterzegen ontvangen heeft, erop toezien dat hij het hem toevertrouwde pand veilig bewaart.
2.6	When we inquire how we can keep it, Scripture points us to the fact that our keeping of it consists in our intrusting it to the Lord to be kept by Him.	Vragen we hoe we hem kunnen bewaren, dan wijst de Schrift ons erop dat ons bewaren erin bestaat dat we hem aan de Heere toevertrouwen om door Hem bewaard te worden.
2.7	Paul places these two ideas alongside one another in his second letter to Timothy: “He is able to keep my deposit”; “That good thing which was committed unto thee, guard through the Holy Spirit which dwelleth in us.” (2 Tim. 1:12, 14)	Paulus zet deze twee gedachten naast elkaar in zijn tweede brief aan Timotheüs: “Hij is machtig mijn pand te bewaren”; “Bewaar door de Heilige Geest, Die in ons woont, het goede pand dat u toevertrouwd is.” (2 Timotheüs 1:12, 14 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
2.8	Jude also, after saying, “Keep yourselves in the love of God,” adds the doxology: “Unto Him that is able to keep us be glory.” (Jude 21, 24)	Ook Judas voegt, na te hebben gezegd “bewaar uzelf in de liefde van God”, de lofprijzing toe: “Hem Die bij machte is ons te bewaren, zij de heerlijkheid.” (Judas 21, 24 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
2.9	The main secret of success in the preservation of the blessing is the exercise of a humble dependence on the Lord who keeps us and on the Spirit by whom we ourselves are kept in close fellowship with Him.	Het belangrijkste geheim om de zegen te bewaren, is een nederige afhankelijkheid van de Heere die ons bewaart, en van de Geest door wie we zelf in nauwe gemeenschap met Hem bewaard worden.
2.10	It is with this blessing as with the manna that fell in the wilderness: it must be renewed from heaven every day.	Het gaat met deze zegen als met het manna in de woestijn: hij moet elke dag opnieuw uit de hemel komen.
2.11	It is with the new heavenly life as with the life we live on earth: the fresh air that sustains it must be drawn in every moment from without and from above.	Het is met het nieuwe hemelse leven als met ons aardse leven: de frisse lucht die het in stand houdt, moet voortdurend van buitenaf en van boven ingeademd worden.
2.12	Let us see how this ever-abiding, uninterrupted keeping takes place.	Laten we zien hoe dit voortdurende, onafgebroken bewaren plaatsvindt.
3.1	Jesus, who gave us the blessing, will keep it for us.	Jezus, die ons de zegen gaf, zal hem ook voor ons bewaren.
3.2	Jesus is the Keeper of Israel.	Jezus is de Bewaarder van Israël.
3.3	This is His name and this is His work.	Dat is Zijn naam, en dat is Zijn werk.
3.4	God not only created the world but also keeps and upholds it.	God heeft de wereld niet alleen geschapen, maar bewaart en onderhoudt haar ook.
3.5	Jesus is not content with merely giving the blessing of Pentecost: He will also maintain it every moment.	Jezus is niet tevreden met alleen de Pinksterzegen te geven: Hij zal hem ook elk moment in stand houden.
3.6	The Holy Spirit is not a power that in any sense is subordinate to us, that is intrusted to us, and that we must use; He is a power that is over and above us, that possesses and energises us, a power by which Jesus in heaven will carry forward His work from moment to moment.	De Heilige Geest is geen kracht die op enige manier aan ons ondergeschikt is, die ons is toevertrouwd en die wij moeten gebruiken; Hij is een kracht die boven ons staat, die ons in bezit neemt en aandrijft — een kracht waarmee Jezus in de hemel elk moment Zijn werk voortzet.
3.7	Our right place and our proper attitude must always be that of the deepest dependence, a sinking down in our own nothingness and impotence.	Onze juiste plaats en houding moeten altijd die van de diepste afhankelijkheid zijn, een wegzinken in onze eigen nietigheid en onmacht.
3.8	Our chief concern is to let Jesus do His work within us.	Ons belangrijkste is Jezus Zijn werk in ons te laten doen.
3.9	So long as the soul does not discern this truth there will always be in it a certain dread of receiving the full blessing.	Zolang de ziel deze waarheid niet doorziet, blijft er altijd een zekere angst om de volle zegen te ontvangen.
3.10	Such a one will be inclined to say: “I shall not be able to continue in that holy life. I shall not be able to dwell always on such a lofty plane.”	Zo iemand zal geneigd zijn te zeggen: “Ik zal dat heilige leven niet kunnen volhouden. Ik zal niet altijd op zo’n hoog niveau kunnen leven.”
3.11	But these thoughts only show what a feeble grasp such a one has of the great reality.	Maar deze gedachten laten alleen zien hoe zwak zo iemand deze grote werkelijkheid bevat.
3.12	When Jesus comes by the Spirit to dwell in my heart and to live in me, He will actually work out the maintenance of the blessing and regard my whole inner life as His special care.	Wanneer Jezus door de Geest in mijn hart komt wonen en in mij leeft, zal Hij zelf zorgen dat de zegen in stand blijft, en mijn hele innerlijk leven tot Zijn bijzondere zorg maken.
3.13	He who believes this truth sees that the life in the joy of the blessing of Pentecost, while it can never be relieved of the necessity of watchfulness, is a life that is freed from anxiety and ought to be characterised by continued gladness.	Wie deze waarheid gelooft, ziet dat het leven in de vreugde van de Pinksterzegen, hoewel het altijd waakzaamheid vraagt, een leven zonder angst is, dat gekenmerkt zou moeten worden door aanhoudende blijdschap.
3.14	The Lord has come into His holy temple.	De Heere is in Zijn heilige tempel gekomen.
3.15	There He will abide and work out everything.	Daar zal Hij blijven en alles tot stand brengen.
3.16	He desires only this one thing — namely, that the soul shall know and honour Him as its faithful Shepherd, its Almighty Keeper.	Hij verlangt maar één ding: dat de ziel Hem kent en eert als haar trouwe Herder, haar almachtige Bewaarder.
3.17	Jesus, who gives the blessing of Pentecost, will certainly keep it in us.	Jezus, die de Pinksterzegen geeft, zal hem zeker ook in ons bewaren.
4.1	Jesus will keep the blessing, as He gave it, by faith.	Jezus zal de zegen bewaren, zoals Hij hem gaf: door het geloof.
4.2	The law that prevails at every stage in the progress of the kingdom of God is: “Be it unto you according to your faith.”	De wet die op elke trede van de voortgang van Gods Koninkrijk geldt, is: “U geschiede naar uw geloof.” (vgl. Mattheüs 9:29 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
4.3	The faith that in the first reception of the Lord Jesus was as small as a grain of mustard-seed must, in the course of the Christian life, become always so enlarged that it shall see more and receive and enjoy more of the fulness that is in the Lord.	Het geloof dat bij de eerste ontvangst van de Heere Jezus zo klein was als een mosterdzaadje, moet in de loop van het christenleven steeds meer groeien, zodat het meer ziet, ontvangt en geniet van de volheid die in de Heere is.
4.4	Paul wrote to the Galatians: “I live, yet no longer I, but Christ liveth in me: and that life which I now live in the flesh I live in faith.” (Gal. 2:20)	Paulus schreef aan de Galaten: “Ik leef, maar niet meer ik, maar Christus leeft in mij; en voor zover ik nu in het vlees leef, leef ik door het geloof.” (Galaten 2:20 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
4.5	His faith was as broad and boundless and unceasing as were the needs of his life and work.	Zijn geloof was even ruim, grenzeloos en onophoudelijk als de behoeften van zijn leven en werk.
4.6	In everything and at all times, without ceasing, he trusted in Jesus to do all.	In alles en altijd, zonder ophouden, vertrouwde hij erop dat Jezus alles zou doen.
4.7	His faith was as wide and abundant as the energy that flows from Jesus for the enrichment of His people is mighty and glorious.	Zijn geloof was even ruim en overvloedig als de kracht die van Jezus uitgaat om Zijn volk te verrijken, machtig en heerlijk is.
4.8	He had given up his whole life to Jesus: he himself lived no longer.	Hij had zijn hele leven aan Jezus overgegeven: hijzelf leefde niet meer.
4.9	By a continuous and unrestricted faith he gave to Jesus the liberty of energising his life without ceasing and without limitation.	Door een voortdurend en onbeperkt geloof gaf hij Jezus de vrijheid om zijn leven zonder ophouden en zonder beperking te bezielen.
4.10	The fulness of the Spirit is not a gift that is bestowed once for all as a part of the heavenly life.	De volheid van de Geest is geen gave die eens en voorgoed als onderdeel van het hemelse leven geschonken wordt.
4.11	No: it is not so.	Nee, zo is het niet.
4.12	It is rather a constantly flowing stream of the river of the water of life that issues from beneath the throne of God and of the Lamb.	Het is veeleer een voortdurend stromende beek uit de rivier van het water des levens, die uitgaat van onder de troon van God en van het Lam.
4.13	It is an uninterrupted communication of the life and the love of Jesus, the most personal and intimate association of the Lord with His own upon the earth.	Het is een onafgebroken mededeling van het leven en de liefde van Jezus, de meest persoonlijke en innige omgang van de Heere met de Zijnen op aarde.
4.14	It is by the faith which discerns this truth, and assents to it, and cleaves to it with joy, that Jesus will certainly do His work of keeping.	Het is door het geloof dat deze waarheid doorziet, ermee instemt en er zich blij aan vasthoudt, dat Jezus Zijn bewarende werk zeker zal doen.
5.1	Jesus keeps this blessing in fellowship with Himself.	Jezus bewaart deze zegen in gemeenschap met Zichzelf.
5.2	The single aim of the blessing of Pentecost is to reveal Jesus as a Saviour, so that He may exhibit His power to redeem souls in us and by us here in the world.	Het enige doel van de Pinksterzegen is Jezus als Zaligmaker te openbaren, zodat Hij Zijn reddende kracht in ons en door ons hier in de wereld kan tonen.
5.3	The Spirit did not come merely to occupy the place of Jesus, but only and wholly to unite the disciples with their Lord more closely, and deeply, and completely than when He was on earth.	De Geest kwam niet om louter de plaats van Jezus in te nemen, maar alleen en helemaal om de discipelen nauwer, dieper en vollediger met hun Heere te verenigen dan toen Hij op aarde was.
5.4	The power from on high did not come as a power which they were thenceforth to reckon as their own: the power was inseparably bound up with the Lord Jesus and the Holy Spirit.	De kracht van omhoog kwam niet als een kracht die ze voortaan als hun eigendom mochten beschouwen: die kracht was onlosmakelijk verbonden met de Heere Jezus en de Heilige Geest.
5.5	Every operation of the power was a direct working of God in them.	Elke werking van die kracht was een rechtstreeks werk van God in hen.
5.6	The intercourse which the disciples had with Jesus on earth, the following of Him, the reception of His teaching, the doing of His will, the participation in His suffering — all this was to be still their experience, only in greater measure.	De omgang die de discipelen met Jezus op aarde hadden, het Hem volgen, het ontvangen van Zijn onderwijs, het doen van Zijn wil, het delen in Zijn lijden — dit alles zou hun ervaring blijven, alleen in grotere mate.
5.7	Not otherwise, accordingly, is it with us.	Zo is het dan ook met ons.
5.8	The Spirit in us will always glorify Jesus, will always make it manifest that He alone is to be Lord, that all which is glorious comes only from Him.	De Geest in ons zal Jezus altijd verheerlijken, altijd laten zien dat Hij alleen Heere is, en dat al wat heerlijk is alleen van Hem komt.
5.9	Close communion with God in the inner chamber, faithfulness in searching His Word and seeking to know His will in the Scriptures, sacrifice of time and business and intercourse with men, to bring us into touch with the Saviour — all this is indispensable for the keeping of the blessing.	Nauwe omgang met God in de binnenkamer, trouw in het onderzoeken van Zijn Woord en het zoeken van Zijn wil in de Schriften, het opofferen van tijd, bezigheden en omgang met mensen om in contact te komen met de Zaligmaker — dit alles is onmisbaar om de zegen te bewaren.
5.10	Jesus keeps us through our intercourse with Him, being occupied with Himself.	Jezus bewaart ons door onze omgang met Hem, doordat we met Hemzelf bezig zijn.
5.11	He that loves His fellowship above everything shall have the experience of His keeping.	Wie Zijn gemeenschap boven alles liefheeft, zal ervaren hoe Hij bewaart.
6.1	Jesus keeps the blessing in the pathway of obedience.	Jezus bewaart de zegen op de weg van de gehoorzaamheid.
6.2	When the Lord Jesus promised the Holy Spirit, He said three times over that the blessing was for the obedient.	Toen de Heere Jezus de Heilige Geest beloofde, zei Hij driemaal dat de zegen voor de gehoorzamen was.
6.3	”If ye love Me, ye will keep My commandments: and I will pray the Father, and He shall give you another Comforter.” (John 14:15-16)	“Als u Mij liefhebt, zult u Mijn geboden bewaren; en Ik zal de Vader bidden, en Hij zal u een andere Trooster geven.” (Johannes 14:15-16 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
6.4	Peter speaks of “the Holy Spirit whom God hath given to them that obey Him.” (Acts 5:32)	Petrus spreekt over “de Heilige Geest, Die God gegeven heeft aan hen die Hem gehoorzaam zijn.” (Handelingen 5:32 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
6.5	Of our Lord Himself we read that “He became obedient unto death. Wherefore also God highly exalted Him.” (Phil. 2:8-9)	Van onze Heere Zelf lezen we: “Hij is gehoorzaam geworden tot de dood. Daarom heeft God Hem ook uitermate verhoogd.” (Filippenzen 2:8-9 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
6.6	Obedience is what God cannot but demand.	Gehoorzaamheid is wat God niet anders kan dan eisen.
6.7	It is the only true relation and blessedness of the creature.	Het is de enige ware verhouding en gelukzaligheid van het schepsel.
6.8	It is obedience that attains what was lost by the Fall.	Door gehoorzaamheid wordt teruggewonnen wat door de zondeval verloren ging.
6.9	It is the power of obedience Jesus came to restore.	Het is de kracht van de gehoorzaamheid die Jezus is komen herstellen.
6.10	It is His own life.	Het is Zijn eigen leven.
6.11	Apart from obedience the blessing of Pentecost can neither come nor abide.	Zonder gehoorzaamheid kan de Pinksterzegen niet komen en niet blijven.
6.12	There are two kinds of obedience.	Er zijn twee soorten gehoorzaamheid.
6.13	There is one that is very defective, like that of the disciples previously to Pentecost.	Er is een zeer gebrekkige, zoals die van de discipelen vóór Pinksteren.
6.14	They desired from the heart to do what the Lord said, but they had not the power.	Ze verlangden van harte te doen wat de Heere zei, maar hadden er de kracht niet toe.
6.15	Yet the Lord accounted their desire and purpose as obedience.	Toch rekende de Heere hun verlangen en voornemen als gehoorzaamheid.
6.16	On the other hand, there is a more abundant life, which comes with the fulness of the Spirit, where new power is given for full obedience.	Daarnaast is er een rijker leven, dat met de volheid van de Geest komt, waarin nieuwe kracht gegeven wordt voor volkomen gehoorzaamheid.
6.17	The characteristic of the full blessing of Pentecost, and the way to keep it, is a surrender to obedience in the minutest details.	Het kenmerk van de volle Pinksterzegen, en de manier om hem te bewaren, is een overgave aan gehoorzaamheid tot in de kleinste details.
6.18	To listen to the voice of Jesus Himself, to the voice of the Spirit, to the voice of Conscience, this is the way in which Jesus leads us.	Luisteren naar de stem van Jezus Zelf, naar de stem van de Geest, naar de stem van het geweten — dat is de weg waarlangs Jezus ons leidt.
6.19	The method of making the life of Pentecost within us sure and strong is to know Jesus and to love Him, and receive Him in that aspect which made Him well-pleasing to the Father — namely, as the Obedient One.	De manier om het Pinksterleven in ons zeker en sterk te maken, is Jezus te kennen en lief te hebben, en Hem te ontvangen juist in dat opzicht waarin Hij de Vader welgevallig was: als de Gehoorzame.
6.20	The whole Jesus becomes the life of the soul.	Heel Jezus wordt het leven van de ziel.
6.21	It is the exercise of this obedience that gives to the soul a wonderful firmness and confidence and power to trust God and to expect all from Him.	Juist het beoefenen van deze gehoorzaamheid geeft de ziel een wonderlijke vastheid, vertrouwen en kracht om God te vertrouwen en alles van Hem te verwachten.
6.22	A strong will is necessary for a strong faith, and it is in obedience that the will is strengthened to trust God to the uttermost.	Een sterke wil is nodig voor een sterk geloof, en juist in de gehoorzaamheid wordt de wil gesterkt om God tot het uiterste te vertrouwen.
6.23	This is the only way in which the Lord can lead us to ever richer blessing.	Dit is de enige weg waarlangs de Heere ons tot steeds rijkere zegen kan leiden.
7.1	Jesus keeps the blessing in fellowship with His people.	Jezus bewaart de zegen in gemeenschap met Zijn volk.
7.2	At the outset of His seeking for the full blessing a Christian thinks for the most part only of himself.	Aan het begin van zijn zoeken naar de volle zegen denkt een christen meestal alleen aan zichzelf.
7.3	Even after he receives the blessing as a new experience, he is still rather disposed to see merely how he can keep it safely for himself.	Zelfs nadat hij de zegen als nieuwe ervaring ontvangen heeft, is hij nog geneigd alleen te kijken hoe hij hem veilig voor zichzelf kan bewaren.
7.4	But very speedily the Spirit will teach him that a member of the body cannot enjoy the flow of healthful life in a state of separation from others.	Maar al snel leert de Geest hem dat een lid van het lichaam de doorstroming van gezond leven niet kan genieten in afzondering van de anderen.
7.5	He begins to understand that “there is one body and one Spirit.” (Eph. 4:4)	Hij begint te begrijpen dat “er één lichaam en één Geest is.” (Efeze 4:4 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
7.6	The unity of the body must be realised to enjoy the fulness of the Spirit.	De eenheid van het lichaam moet werkelijkheid zijn, wil men de volheid van de Geest genieten.
7.7	This principle teaches us some very important lessons about the condition on which the blessing received can be maintained.	Dit beginsel leert ons enkele belangrijke lessen over de voorwaarde waaronder de ontvangen zegen bewaard kan blijven.
7.8	All that you have belongs to others, and must be employed for their service.	Alles wat u hebt, behoort aan anderen toe en moet in hun dienst gebruikt worden.
7.9	All that they have belongs to you, and is in turn indispensable for you.	Alles wat zij hebben, behoort aan u toe en is op zijn beurt onmisbaar voor u.
7.10	The Spirit of the body of the Lord can work effectively only when the members of it work in unison.	De Geest van het lichaam van de Heere kan alleen krachtig werken als de leden ervan eendrachtig samenwerken.
7.11	You should confess to others what the Lord has done for you, ask their intercession, seek their fellowship, and help them with what the Lord has given you.	U moet aan anderen belijden wat de Heere voor u gedaan heeft, hun voorbede vragen, hun gemeenschap zoeken, en hen helpen met wat de Heere u gegeven heeft.
7.12	You should lay to heart the unhappy condition of the enfeebled Christian Church in our days, yet not in the spirit of judgment or bitterness, but rather in the spirit of humility and prayer, of gentleness and willingness to serve.	U moet zich de treurige toestand van de verzwakte gemeente in onze tijd aantrekken — niet met een geest van oordeel of bitterheid, maar met een geest van nederigheid en gebed, van zachtmoedigheid en dienstbaarheid.
7.13	Jesus will teach you what is meant by the saying that “love is the greatest”; and by the very intensity of your surrender to the welfare of His Church He will both keep and increase the blessing in you. (1 Cor. 13:13)	Jezus zal u leren wat het betekent dat “de liefde het grootste is”; en juist door de intensiteit van uw inzet voor het welzijn van Zijn gemeente zal Hij de zegen in u bewaren én doen toenemen. (1 Korinthe 13:13 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
8.1	Jesus keeps the blessing in the service of His kingdom.	Jezus bewaart de zegen in de dienst van Zijn Koninkrijk.
8.2	We have said more than once that the Spirit came as the power for work.	We hebben al meer dan eens gezegd dat de Geest kwam als kracht om te werken.
8.3	The very name of Jesus Christ involves entire consecration to God’s work, utter devotion to the rescue of souls.	De naam Jezus Christus zelf houdt volkomen toewijding aan Gods werk in, volledige inzet voor de redding van zielen.
8.4	It was for this end alone that He lived: it is only for this cause that He lives in heaven.	Daarvoor alleen leefde Hij; daarvoor alleen leeft Hij in de hemel.
8.5	How can anyone ever dream of having the Spirit of Christ otherwise than as a Spirit which aims at the work of God and the salvation of souls?	Hoe zou iemand ooit kunnen denken de Geest van Christus te hebben zonder dat die Geest gericht is op Gods werk en de redding van zielen?
8.6	It is an impossibility.	Dat is onmogelijk.
8.7	Hence from the outset we must keep these two aspects of the Spirit’s operation closely knit together.	Daarom moeten we deze twee kanten van het werk van de Geest van meet af aan nauw verbonden houden.
8.8	What the Spirit works in us is for the sake of what He works by us.	Wat de Geest in ons werkt, is met het oog op wat Hij door ons werkt.
8.9	Our seeking for the blessing will miscarry, our initial possession of the blessing will be lost, if we do not as the dominant feature of our life present ourselves to be used by the Spirit in the doing of His work.	Ons zoeken naar de zegen zal mislukken, en ons eerste bezit ervan zal verloren gaan, als we onszelf niet als het voornaamste kenmerk van ons leven beschikbaar stellen om door de Geest gebruikt te worden in Zijn werk.
8.10	The blessing of Pentecost does not always come with equal power and not always at once.	De Pinksterzegen komt niet altijd met dezelfde kracht, en niet altijd meteen.
8.11	God often gives preparatory experiences and awakenings that must lead to the full blessing.	God geeft vaak voorbereidende ervaringen en opwekkingen die tot de volle zegen moeten leiden.
8.12	Every attempt to keep such gracious gifts for ourselves will entail loss.	Elke poging om zulke genadegaven voor onszelf te houden, leidt tot verlies.
8.13	He that does not follow his own inclination, either in being silent or in speaking, but presents himself to the Lord and waits upon Him with an undivided spirit, will experience that work, so far from exhausting or weakening, is the sure way to keep the treasure.	Wie niet zijn eigen voorkeur volgt, of hij nu zwijgt of spreekt, maar zich aan de Heere aanbiedt en met een onverdeeld hart op Hem wacht, zal ervaren dat werk, verre van uit te putten of te verzwakken, juist de zekere weg is om de schat te bewaren.
9.1	One thought more. It is as the indwelling Lord that Jesus keeps the blessing of Pentecost in us.	Nog één gedachte. Als inwonende Heere bewaart Jezus de Pinksterzegen in ons.
9.2	Whenever mention is made of Jesus as our Keeper, it is oftentimes difficult to believe that we who are upon the earth can really know ourselves to be always, without interruption, in His hands and under His power.	Als er sprake is van Jezus als onze Bewaarder, is het vaak moeilijk te geloven dat wij, hier op aarde, ons werkelijk altijd, zonder onderbreking, in Zijn handen en onder Zijn macht mogen weten.
9.3	How much clearer and more glorious does the truth become when the Spirit discovers to us that Christ is in us; and that, not only as a tenant in a house, or water in a glass, in such a fashion that they continue quite distinct, but rather as the soul is in the body animating and moving every part of it, and never to be separated from each other except by a violent death.	Hoeveel duidelijker en heerlijker wordt deze waarheid wanneer de Geest ons laat zien dat Christus in ons is — niet zoals een huurder in een huis, of water in een glas, dingen die duidelijk gescheiden blijven, maar zoals de ziel in het lichaam is, die elk deel ervan bezielt en beweegt, en die er nooit van gescheiden wordt dan door een gewelddadige dood.
9.4	Yes: it is thus that Christ dwells in us, penetrating our whole nature with His nature.	Ja, zo woont Christus in ons: Hij doordringt heel onze natuur met Zijn natuur.
9.5	The Holy Spirit came for the purpose of making Him thus deeply present within us.	De Heilige Geest kwam juist om Hem zo diep in ons aanwezig te maken.
9.6	As the sun is high in the firmament above me, and yet by his heat penetrates my bones and marrow and quickens my whole life, so the Lord Jesus, who is exalted high in heaven, penetrates my whole nature by His Spirit in such a way, that all my willing, and thinking, and feeling are animated by Him.	Zoals de zon hoog aan het firmament boven mij staat, en toch met haar warmte doordringt tot in mijn merg en gebeente en mijn hele leven verkwikt, zo doordringt de Heere Jezus, hoog verheven in de hemel, door Zijn Geest heel mijn wezen — zodat al mijn willen, denken en voelen door Hem bezield worden.
9.7	Once this fact is fully grasped, we no longer think of an external keeping through a person outside of us in heaven, but rather become convinced that our whole individual life is itself quickened and possessed by One who, not in a human but in a divine, all-penetrating manner, occupies and fills the heart.	Zodra we dit volledig doorzien, denken we niet meer aan een uiterlijk bewaren door iemand buiten ons in de hemel, maar raken we ervan overtuigd dat heel ons eigen leven verkwikt en in bezit genomen wordt door Iemand die, niet op menselijke maar op goddelijke, alles doordringende wijze, het hart inneemt en vervult.
9.8	Then we see how natural, how certain, how blessed it is that the indwelling Jesus keeps the blessing and always maintains the fulness of the Spirit.	Dan zien we hoe vanzelfsprekend, hoe zeker, hoe gezegend het is dat de inwonende Jezus de zegen bewaart en de volheid van de Geest altijd in stand houdt.
9.9	Brethren, is there anyone amongst you who is longing for this life in the fulness of blessing, and yet is afraid to enter upon it, because he knows not how he is to persevere?	Broeders, is er iemand onder u die verlangt naar dit leven in de volheid van de zegen, maar er bang voor is eraan te beginnen, omdat hij niet weet hoe hij zal volharden?
9.10	Pray listen to what I say: Jesus will make this blessing continuous and sure.	Luister toch naar wat ik zeg: Jezus zal deze zegen blijvend en zeker maken.
9.11	Is there any one of you who longs for it and yet cannot understand wherein the secret of it lies?	Is er iemand onder u die ernaar verlangt, maar niet begrijpt waarin het geheim ervan ligt?
9.12	Again listen to me: the blessing is this — that as Jesus Christ was daily with His disciples in bodily fashion, so He will by His Spirit every day and always be your life; yea, live His life in you.	Luister nogmaals: de zegen is dit — zoals Jezus Christus lichamelijk elke dag bij Zijn discipelen was, zo zal Hij door Zijn Geest elke dag en altijd uw leven zijn; ja, Zijn leven in u leven.
9.13	No one can fully understand how things look on the top of a mountain until he himself has been there.	Niemand kan zich echt voorstellen hoe het er op een bergtop uitziet, voordat hij er zelf geweest is.
9.14	Although you do not understand everything, yet believe that the Lord Jesus has sent His Spirit with no other object in view than just to receive and keep you in His divine power.	Al begrijpt u niet alles, geloof toch dat de Heere Jezus Zijn Geest gezonden heeft met geen ander doel dan u te ontvangen en te bewaren in Zijn goddelijke kracht.
9.15	Trust Him for this.	Vertrouw Hem hierin.
9.16	Let all burdens be laid aside, and give yourself up to receive from Him this full blessing of Pentecost as a fountain which He Himself will cause to spring up in you unto everlasting life.	Leg alle lasten af, en geef uzelf over om van Hem deze volle Pinksterzegen te ontvangen als een bron die Hij Zelf in u zal doen opwellen tot in het eeuwige leven.

Noten bij Hoofdstuk VII:

• Alle gemarkeerde Bijbelcitaten rechtstreeks vertaald uit Murrays Engels, te vervangen door de exacte HSV-tekst.
• Paragraaf 2 is Murrays inleidende alinea vóór sectie I; paragrafen 3 t/m 9 volgen Murrays eigen romeinse onderverdeling (I t/m VII).

VIII. Hoe het vermeerderd wordt

#	Engels	Nederlands
1.1	”He that believeth on Me shall never thirst.” (John 6:35)	“Wie in Mij gelooft, zal nooit meer dorst hebben.” (Johannes 6:35 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
1.2	”He that believeth on Me, out of him shall flow rivers of living water.” (John 7:38)	“Wie in Mij gelooft, zoals de Schrift zegt: Stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien.” (Johannes 7:38, HSV — al aanwezig in de vault)
2.1	Can the full blessing of Pentecost be still further increased?	Kan de volle Pinksterzegen nog verder toenemen?
2.2	Can anything that is full become still fuller?	Kan iets dat vol is, nog voller worden?
2.3	Yes: undoubtedly.	Ja, ongetwijfeld.
2.4	It can become so full that it always overflows.	Het kan zo vol worden dat het altijd overstroomt.
2.5	This is especially the characteristic and law of the blessing of Pentecost.	Dat is juist het kenmerk en de wet van de Pinksterzegen.
2.6	The words of our blessed Lord Jesus which have been quoted, point us to a double blessing.	De hierboven aangehaalde woorden van onze gezegende Heere Jezus wijzen op een dubbele zegen.
2.7	First, Jesus says that he who believes in Him shall never thirst: he shall always have life in himself — that is to say, the satisfaction of all his needs.	Ten eerste zegt Jezus dat wie in Hem gelooft, nooit meer dorst zal hebben: hij zal altijd leven in zichzelf hebben, dat wil zeggen de vervulling van al zijn behoeften.
2.8	Then He speaks of something that is grander and more glorious: he that believeth in Him, out of his heart shall flow rivers of living water to quench the thirst of others.	Vervolgens spreekt Hij over iets groters en heerlijkers: wie in Hem gelooft, uit diens hart zullen stromen van levend water vloeien om de dorst van anderen te lessen.
2.9	It is the distinction betwixt full and overflowing.	Dat is het verschil tussen vol en overstromend.
2.10	A vessel may be full and yet have nothing over for others.	Een vat kan vol zijn en toch niets overhouden voor anderen.
2.11	When it continues full, and yet has something over for others, there must be in it an over-brimming, ever-flowing supply.	Blijft het vol en houdt het toch iets over voor anderen, dan moet er een overvloeiende, voortdurend stromende toevoer zijn.
2.12	This is what our Lord promises to His believing disciples.	Dit is wat onze Heere Zijn gelovige discipelen belooft.
2.13	At the outset, faith in Him gives them the blessing that they shall never thirst.	Aanvankelijk geeft het geloof in Hem hun de zegen dat ze nooit meer dorst zullen hebben.
2.14	But as they advance and become stronger in faith, it makes them a fountain of water out of which streams flow to others.	Maar naarmate ze vorderen en sterker worden in het geloof, maakt het hen tot een bron waaruit stromen naar anderen vloeien.
2.15	The Spirit who at first only fills us will overflow out of us to souls around us.	De Geest die ons aanvankelijk alleen vervult, zal uit ons overstromen naar de zielen om ons heen.
2.16	It is with the rivers of living water as with many a fountain on earth.	Het gaat met de stromen van levend water als met menige bron op aarde.
2.17	When we begin to open them, the stream is weak.	Wanneer we ze beginnen te openen, is de stroom zwak.
2.18	The more the water is used, and the more deeply the source is opened up, the more strongly does the water flow.	Hoe meer het water gebruikt wordt, en hoe dieper de bron wordt opengelegd, hoe krachtiger het water stroomt.
2.19	I should like to inquire how far this principle holds good in the realm of the spiritual life and to discover what is necessary to secure that the fulness of the Spirit may constantly flow more abundantly from us.	Ik wil onderzoeken hoever dit beginsel opgaat in het geestelijke leven, en ontdekken wat nodig is opdat de volheid van de Geest steeds overvloediger uit ons zou stromen.
2.20	There are several simple directions which may help us in reaching this knowledge.	Er zijn enkele eenvoudige aanwijzingen die ons hierbij kunnen helpen.
3.1	Hold fast that which you have.	Houd vast wat u hebt.
3.2	See to it that you do not misunderstand the blessing which God has given you.	Zorg dat u de zegen die God u gegeven heeft niet verkeerd begrijpt.
3.3	Be sure that you do not form any wrong conceptions of what the full blessing is.	Zorg dat u zich geen verkeerde voorstelling vormt van wat de volle zegen is.
3.4	Do not imagine that the animation, and joy, and power of Pentecost must be felt and seen immediately.	Denk niet dat de levendigheid, vreugde en kracht van Pinksteren meteen gevoeld en gezien moeten worden.
3.5	No: the Church at present is in a dead-and-alive condition, and the restoration often comes slowly.	Nee: de gemeente verkeert nu in een halfdode toestand, en het herstel komt vaak langzaam.
3.6	At first, indeed, one receives the full blessing only as a seed: the full life is wrapt up in a little invisible capsule.	Aanvankelijk ontvangt men de volle zegen inderdaad alleen als een zaadje: het volle leven zit opgesloten in een klein, onzichtbaar omhulsel.
3.7	The quickened soul has longed for it; he has surrendered himself unreservedly for it; he has believed in silence that God has accepted his consecration and fulfilled His promise.	De opgewekte ziel heeft ernaar verlangd, zich er onvoorwaardelijk voor overgegeven, en in stilte geloofd dat God zijn toewijding heeft aanvaard en Zijn belofte vervuld.
3.8	In that faith he goes on his way, silent and happy, saying to himself: “The blessing of the fulness of the Spirit is for me.”	In dat geloof gaat hij zijn weg, stil en gelukkig, en zegt tegen zichzelf: “De zegen van de volheid van de Geest is voor mij.”
3.9	But the actual experiences of the blessing did not come as he had anticipated; or they did come, but lasted only for a short time.	Maar de werkelijke ervaring van de zegen kwam niet zoals hij had verwacht, of ze kwam wel, maar duurde maar even.
3.10	The result was that he began to fear that his surrender was not a reality; that he had been rejoicing in what was only a transient emotion; and that the real blessing was something greater and more powerful than he had yet received.	Het gevolg was dat hij begon te vrezen dat zijn overgave niet echt was, dat hij zich verheugd had over een voorbijgaande emotie, en dat de echte zegen iets groters en krachtigers was dan hij tot dan toe had ontvangen.
3.11	The result is that very speedily the blessing becomes less instead of larger, and he moves farther back rather than forward through discouragement on account of his disappointment.	Het gevolg is dat de zegen al snel afneemt in plaats van toeneemt, en dat hij door zijn teleurstelling eerder achteruit dan vooruit gaat.
3.12	The cause of this condition is simply lack of faith.	De oorzaak hiervan is eenvoudigweg gebrek aan geloof.
3.13	We are bent on judging God and His work in us by sight and feeling.	We zijn geneigd God en Zijn werk in ons te beoordelen op basis van wat we zien en voelen.
3.14	We forget that the whole process is the work of faith.	We vergeten dat dit hele proces een zaak van geloof is.
3.15	Even in its highest revelations in Christians that have made the greatest progress, faith rests not on what is to be seen of the work of God or on the experiences of it, but on the work of God as spiritual, invisible, deeply hidden, and inconceivable.	Zelfs in zijn hoogste vormen, bij christenen die het verst gevorderd zijn, rust het geloof niet op wat er van Gods werk te zien is of op de ervaring ervan, maar op Gods werk als iets geestelijks, onzichtbaars, diep verborgens en onbevattelijks.
3.16	To you, therefore, my brother, who desirest in this time of discouragement to return to the true life according to the promise, my counsel is not to be greatly surprised if it comes to you slowly or if it appears to be involved in darkness.	Aan u dus, broeder, die in deze tijd van ontmoediging wilt terugkeren naar het ware leven volgens de belofte, geef ik de raad: wees niet al te verbaasd als het langzaam komt, of als het in duisternis gehuld lijkt.
3.17	If you know that you have given yourself to God with a perfect heart, and if you know that God, really and with His whole heart, waits to fulfil His promise in you with divine power, then rest in silence before His face and hold fast your integrity.	Weet u dat u zich met een oprecht hart aan God hebt overgegeven, en weet u dat God werkelijk en met heel Zijn hart erop wacht Zijn belofte met goddelijke kracht in u te vervullen, rust dan stil voor Zijn aangezicht en houd vast aan uw oprechtheid.
3.18	Although the cold of winter appears to bury everything in death, say with the prophet Habakkuk: “Though the fig-tree shall not blossom, neither shall fruit be in the vines, yet I will rejoice in the Lord, I will joy in the God of my salvation.”	Al lijkt de winterkou alles onder de dood te bedelven, zeg dan met de profeet Habakuk: “Al zal de vijgenboom niet in bloei staan en er geen vrucht aan de wijnstok zijn, toch zal ik mij verblijden in de HEERE, ik zal juichen in de God van mijn heil.” (Habakuk 3:17-18 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
3.19	Do this, and you shall know God, and God will know you.	Doe dit, en u zult God kennen, en God zal u kennen.
3.20	If you are sure that you have set yourself before God as an empty, separated, purified vessel, to become full of His Spirit, then continue still to regard yourself so and keep silence before Him.	Bent u ervan verzekerd dat u zich voor God hebt neergezet als een leeg, afgezonderd, gereinigd vat om vervuld te worden met Zijn Geest, blijf uzelf dan zo beschouwen en zwijg voor Hem.
3.21	If you have believed that God has received you to fill you as a purified vessel — purified through Jesus Christ and by your entire surrender to Him — then abide in this attitude day by day, and you may reckon upon it that the blessing will grow and begin to flow.	Hebt u geloofd dat God u heeft aangenomen om u als een gereinigd vat te vervullen — gereinigd door Jezus Christus en door uw volledige overgave aan Hem — blijf dan dag na dag in deze houding, en u mag erop rekenen dat de zegen zal groeien en gaan stromen.
3.22	”He that believeth shall not be ashamed."	"Wie gelooft, zal niet beschaamd worden.” (Jesaja 28:16 / 1 Petrus 2:6 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
4.1	Persevere in the entire denial of yourself and the sacrifice of everything.	Volhard in het volledig verloochenen van uzelf en het opofferen van alles.
4.2	If I wish to have a reservoir of water, the greater the excavation I make for it, the wider the space I occupy with it, the greater is the quantity of water I can collect, and the stronger is the stream that flows from it when the sluices are opened.	Wil ik een waterreservoir hebben, dan geldt: hoe groter ik het uitgraaf, hoe meer ruimte ik ervoor gebruik, hoe meer water ik kan verzamelen, en hoe krachtiger de stroom is die eruit vloeit als de sluizen opengaan.
4.3	In your surrender for sanctification, or for the full blessing of the Spirit, you have said in truth and uprightness that you are prepared to sacrifice and forsake all in order to win this pearl of the kingdom of heaven; and this consecration was acceptable to God.	Bij uw overgave voor heiliging, of voor de volle zegen van de Geest, hebt u in oprechtheid gezegd dat u bereid bent alles op te offeren en te verlaten om deze parel van het Koninkrijk der hemelen te winnen; en die toewijding was God welgevallig.
4.4	But you have not yet fully understood the full import of the words you have used.	Maar u hebt de volle betekenis van uw eigen woorden nog niet helemaal begrepen.
4.5	The Lord has still much to teach you concerning what the individual self is, how deeply rooted in your nature, how utterly corrupt as well as deeply hidden it is, as the secret source of many things you both say and do.	De Heere heeft u nog veel te leren over wat het eigen-ik is, hoe diep het in uw natuur geworteld zit, hoe volkomen verdorven en tegelijk diep verborgen het is, als de geheime bron van veel dingen die u zegt en doet.
4.6	Be willing to make room for the Spirit by a constant, daily, and entire denial of the self-life, and you may be sure that He will always be willing to come and fill the empty place.	Wees bereid plaats te maken voor de Geest door een voortdurende, dagelijkse en volledige verloochening van het eigen-ik, en u kunt er zeker van zijn dat Hij altijd bereid zal zijn de lege plaats te komen vullen.
4.7	You have forsaken and sacrificed everything so far as you know; but keep your mind open to the teaching of the Spirit, and He will lead you farther on, and let you see that only when the entire sacrifice of everything after the example of Christ comes again to be the rule in His Church, shall the full blessing again break forth like an overflowing stream.	U hebt, voor zover u weet, alles verlaten en opgeofferd; maar sta open voor het onderwijs van de Geest, en Hij zal u verder leiden en laten zien dat de volle zegen pas weer als een overstromende beek zal doorbreken, wanneer de volledige opoffering van alles, naar het voorbeeld van Christus, opnieuw de regel wordt in Zijn gemeente.
4.8	It is surprising how sometimes a very little thing may hinder the continuance in the increase of the blessing.	Het is verbazingwekkend hoe soms een heel klein ding de verdere toename van de zegen kan tegenhouden.
4.9	It may, for example, be a little variance betwixt friends, in which they show that they are not willing to forgive and to forbear at once according to the law of Christ.	Het kan bijvoorbeeld een kleine onenigheid tussen vrienden zijn, waarin blijkt dat ze niet bereid zijn elkaar meteen te vergeven en te verdragen naar de wet van Christus.
4.10	Or it may be some unobserved yielding to undue sensitiveness or to the ambition which is not prepared to take the lowest place.	Of het kan een onopgemerkt toegeven zijn aan overgevoeligheid, of aan eerzucht die niet bereid is de laagste plaats in te nemen.
4.11	Or it may be the possession or use of earthly property as if it were our own.	Of het kan het bezit of gebruik van aardse goederen zijn, alsof ze van onszelf waren.
4.12	Or it may be some providing for the flesh in the enjoyment of eating and drinking without the self-denial which Christ always expects at our hands every day.	Of het kan een zich koesteren van het vlees zijn in eten en drinken, zonder de zelfverloochening die Christus elke dag van ons verwacht.
4.13	Or it may be in connection with things that are lawful and in themselves innocent, which, however, do not befit us in our profession of being led by the Spirit of God.	Of het kan te maken hebben met dingen die op zich geoorloofd en onschuldig zijn, maar die niet passen bij onze belijdenis dat we geleid worden door de Geest van God.
4.14	For here, like the Lord Jesus in His poverty, we are bound to show that the heavenly portion we possess is itself sufficient to satisfy all our desires.	Want juist hierin moeten we, zoals de Heere Jezus in Zijn armoede, laten zien dat het hemelse deel dat we bezitten op zichzelf genoeg is om al onze verlangens te vervullen.
4.15	Or it may be in connection with doubtful things, in which we give way too easily to the lust of the flesh.	Of het kan gaan om twijfelachtige zaken, waarin we te gemakkelijk toegeven aan de begeerte van het vlees.
4.16	Christian brother, do you really desire to enjoy the full measure of the blessing of the Spirit?	Christenbroeder, verlangt u er echt naar de volle maat van de zegen van de Geest te genieten?
4.17	Then, before temptation comes, train yourself to understand the fundamental law of the imitation of Jesus and of full discipleship — namely, Forsake all.	Oefen uzelf dan, voordat de verzoeking komt, in het begrijpen van de grondwet van de navolging van Jezus en van het volle discipelschap: verlaat alles.
4.18	Suffer yourself also to be strengthened and drawn into the observance of it by the sure promise of the “hundredfold in this life.”	Laat u ook sterken en aantrekken tot het houden daarvan door de zekere belofte van “het honderdvoudige in dit leven.” (vgl. Markus 10:29-30 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
4.19	A full blessing will be given you, a measure shaken together and running over.	Er zal u een volle zegen gegeven worden, een ingedrukte, geschudde, overlopende maat. (vgl. Lukas 6:38 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
5.1	Regard yourself as living only to make others happy.	Beschouw uzelf als iemand die alleen leeft om anderen gelukkig te maken.
5.2	God is Love.	God is liefde.
5.3	His whole being is nothing but a surrender of Himself in love to be the life of the creature, to make the creature participate in His holiness and blessedness.	Heel Zijn wezen is niets anders dan een overgave van Zichzelf in liefde, om het leven van het schepsel te zijn en het schepsel te laten delen in Zijn heiligheid en zaligheid.
5.4	He blesses and serves all that lives.	Hij zegent en dient alles wat leeft.
5.5	His glory as God is that He puts all that He has at the disposal of His creatures.	Zijn heerlijkheid als God is dat Hij alles wat Hij heeft ter beschikking stelt van Zijn schepselen.
5.6	Jesus Christ is the Son of God’s love, the Bearer, the Bringer, the Dispenser of the love.	Jezus Christus is de Zoon van Gods liefde, de Drager, de Brenger, de Uitdeler van die liefde.
5.7	What God is as invisible in heaven, He was as visible on earth.	Wat God onzichtbaar in de hemel is, was Hij zichtbaar op aarde.
5.8	He came, He lived, He suffered and died only to glorify the Father — that is, to let it be seen how glorious the Father in His love is, and to show that in the Godhead there is no other purpose than to bless men and make them happy; to make it manifest that the highest honour and blessedness of any being is to give and to sacrifice.	Hij kwam, leefde, leed en stierf alleen om de Vader te verheerlijken — dat wil zeggen: om te laten zien hoe heerlijk de Vader in Zijn liefde is, en om te tonen dat er in de Godheid geen ander doel is dan mensen te zegenen en gelukkig te maken; om duidelijk te maken dat de hoogste eer en gelukzaligheid van elk wezen is: geven en offeren.
5.9	The Holy Spirit came as the Spirit of the Father and the Son to make us partakers of this divine nature, to shed abroad the love of God in our hearts, to secure the indwelling of the Son and His love in our hearts to such an extent that Christ may verily be formed within us, and that our whole “inner man” shall bear the impress of His disposition and His likeness.	De Heilige Geest kwam als de Geest van de Vader en de Zoon, om ons deelgenoot te maken van deze goddelijke natuur, om de liefde van God in onze harten uit te storten, en om de inwoning van de Zoon en Zijn liefde in ons hart zo te bewerken dat Christus werkelijk in ons gestalte krijgt, en heel onze “innerlijke mens” de afdruk draagt van Zijn gezindheid en Zijn gelijkenis.
5.10	Hence, when any soul seeks and receives the fulness of the Spirit, and desires to have it increased, is it not perfectly evident that he can enjoy this blessing only according as he is prepared to give himself to a life in the service of love?	Is het dan niet volkomen duidelijk dat een ziel die de volheid van de Geest zoekt en ontvangt, en die wil zien toenemen, deze zegen alleen kan genieten naarmate ze bereid is zich te geven aan een leven in dienst van de liefde?
5.11	The Spirit comes to expel the life of self and self-seeking.	De Geest komt om het leven van het eigen-ik en de zelfzucht te verdrijven.
5.12	The fulness of the Spirit presupposes a willingness to consecrate ourselves to the blessing of others and as the servants of all, and that in a constantly increasing and unreserved measure.	De volheid van de Geest veronderstelt de bereidheid om onszelf te wijden aan het welzijn van anderen en aan het dienstbaar zijn aan allen, en dat in steeds toenemende, onvoorwaardelijke mate.
5.13	The Spirit is the outflowing of the life of God.	De Geest is het uitstromen van het leven van God.
5.14	If we will but yield ourselves to Him, He will become rivers of living water, flowing from the depths of our heart.	Geven we ons maar aan Hem over, dan zal Hij stromen van levend water worden, die uit de diepte van ons hart vloeien.
5.15	Christian brother, if you will have the blessing increased, begin to live as a man who is left here on earth only in order that the love of God may work by you.	Christenbroeder, wilt u dat de zegen toeneemt, ga dan leven als iemand die hier op aarde alleen achtergelaten is opdat de liefde van God door hem kan werken.
5.16	Love all around you with the love of God which is in you through the Spirit.	Heb allen om u heen lief met de liefde van God die door de Geest in u is.
5.17	Love the children of God cordially, even the weakest and most perverse.	Heb Gods kinderen hartelijk lief, ook de zwaksten en de meest dwarse.
5.18	Exercise and exhibit your love in every possible way.	Beoefen en toon uw liefde op alle mogelijke manieren.
5.19	Love the unsaved.	Heb de onbekeerden lief.
5.20	Present yourself to the Spirit to love Him.	Stel u aan de Geest ter beschikking om Hem lief te hebben.
5.21	Then will love constrain you to speak, to work, to give, and to pray.	Dan zal de liefde u dringen tot spreken, werken, geven en bidden.
5.22	If there is no open door for working, or if you have not the strength for it, the door of prayer is always open, and power can be obtained at the mercy-seat.	Is er geen open deur om te werken, of ontbreekt u de kracht ervoor, dan staat de deur van het gebed altijd open, en kan kracht verkregen worden bij de genadetroon.
5.23	Embrace the whole world in your love; for Christ, who is in your heart, belongs also to the heathen.	Omvat de hele wereld met uw liefde, want Christus, die in uw hart is, behoort ook de heidenen toe.
5.24	The Spirit is the power of Christ for redeeming them.	De Geest is de kracht van Christus om hen te verlossen.
5.25	Like God and Jesus and the Spirit, live wholly to bless others.	Leef, net als God, Jezus en de Geest, helemaal om anderen tot zegen te zijn.
5.26	Then the blessing shall stream forth and become overflowing.	Dan zal de zegen stromen en overvloeien.
6.1	Let Jesus Christ for your faith be everything.	Laat Jezus Christus voor uw geloof alles zijn.
6.2	You know what the Scripture says: “It was the good pleasure of the Father that IN HIM should all the fulness dwell, that in all things HE might have the pre-eminence”; and again: “All the promises of God are IN HIM Yea and IN HIM Amen, to the glory of God by us.”	U weet wat de Schrift zegt: “Het was het welbehagen van de Vader dat in Hem heel de volheid zou wonen, opdat Hij in alles de eerste plaats zou hebben”; en verder: “Al de beloften van God zijn in Hem ja en in Hem amen, tot heerlijkheid van God door ons.” (Kolossenzen 1:19; 2 Korinthe 1:20 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
6.3	When the Lord spoke of “rivers of living water,” He connected the promise with faith in Himself: “He that believeth in ME, out of his heart shall flow rivers.”	Toen de Heere sprak over “stromen van levend water”, verbond Hij die belofte met het geloof in Hemzelf: “Wie in Mij gelooft, uit diens hart zullen stromen vloeien.”
6.4	If we only understood that word “believeth” rightly, we should require no other answer than this to the question as to how the blessing may be increased.	Begrepen we dat woord “gelooft” maar goed, dan hadden we geen ander antwoord nodig op de vraag hoe de zegen kan toenemen.
6.5	Faith is primarily a seeing by the Spirit that Jesus is nothing but a flowing fountain of the divine love, and that the Spirit Himself always flows from Him as the Bearer of the life that this love brings and that always streams forth in love.	Geloof is allereerst een door de Geest zien dat Jezus niets anders is dan een stromende bron van goddelijke liefde, en dat de Geest Zelf altijd uit Hem voortvloeit, als Drager van het leven dat deze liefde brengt en dat altijd uitstroomt in liefde.
6.6	Then it is an embracing of the promise, an appropriation of the blessing as it is provided in Christ, a resting in the certainty of it, and a thanking of God for what He is yet to do.	Vervolgens is het een omhelzen van de belofte, een toe-eigenen van de zegen zoals die in Christus voorzien is, een rusten in de zekerheid ervan, en een danken van God voor wat Hij nog gaat doen.
6.7	Thereafter, faith is a keeping open of the soul, so that Christ can come in with the blessing and take possession and fill all.	Daarna is geloof een openhouden van de ziel, zodat Christus met de zegen kan binnenkomen, bezit kan nemen en alles kan vervullen.
6.8	Accordingly, faith becomes the most fervent and unbroken communion betwixt the soul in which Christ obtains His place and Christ Himself, who by the silent, effectual blessing of the Spirit is enthroned in the heart.	Zo wordt het geloof de meest vurige en onafgebroken gemeenschap tussen de ziel waarin Christus Zijn plaats krijgt, en Christus Zelf, die door de stille, krachtige zegen van de Geest op de troon van het hart zit.
6.9	Christian brother, pray, learn the lesson that, if you believe, you shall see the glory of God.	Christenbroeder, leer toch de les dat u, als u gelooft, de heerlijkheid van God zult zien.
6.10	Let every doubt, every weakness, every temptation find you trusting, rejoicing in Jesus, and reckoning upon Him always to work all in you.	Laat elke twijfel, elke zwakheid, elke verzoeking u vertrouwend aantreffen, u verblijdend in Jezus, en erop rekenend dat Hij altijd alles in u zal werken.
6.11	You know that there are two ways in which a believer can encounter and strive against sin.	U weet dat een gelovige de zonde op twee manieren tegemoet kan treden en ertegen kan strijden.
6.12	One is to endeavour to ward it off with all his might, seeking his strength in the Word and in prayer.	De ene is haar met alle macht te proberen af te weren, en daarbij kracht te zoeken in het Woord en in het gebed.
6.13	In this form of the conflict we use the power of the will.	In deze vorm van de strijd gebruiken we de kracht van de wil.
6.14	The other is to turn at the very moment of the temptation to the Lord Jesus in the silent exercise of faith and say to Him: “Lord, I have no strength. THOU art my Keeper.”	De andere is om ons, juist op het moment van de verzoeking, in stil geloof tot de Heere Jezus te wenden en tegen Hem te zeggen: “Heere, ik heb geen kracht. Ú bent mijn Bewaarder.” (vgl. Psalm 121:5 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
6.15	This is the method of faith.	Dit is de weg van het geloof.
6.16	”This is the victory that overcometh the world, even your faith."	"Dit is de overwinning die de wereld overwint: ons geloof.” (1 Johannes 5:4 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
6.17	Yes: this is indeed “the one thing needful,” because it is the only way in which Jesus, who is in Himself “The One Thing Needful,” can maintain the work of His Spirit in us.	Ja, dit is werkelijk “het ene nodige”, want het is de enige weg waarop Jezus, die Zelf “het ene nodige” is, het werk van Zijn Geest in ons in stand kan houden.
6.18	It is by the exercise of faith without ceasing that the blessing will flow without ceasing.	Door onophoudelijk het geloof te beoefenen, zal de zegen onophoudelijk stromen.
6.19	Christ must be all to us every moment.	Christus moet ons elk moment alles zijn.
6.20	It is of no avail to me that I have life on earth unless that life is renewed every moment by my inbreathing of fresh air.	Het heeft voor mij geen zin leven op aarde te hebben, tenzij dat leven elk moment vernieuwd wordt door het inademen van frisse lucht.
6.21	Even so must God actually renew, and uphold, and strengthen the divine life in me every moment.	Zo moet God ook elk moment het goddelijke leven in mij vernieuwen, onderhouden en versterken.
6.22	He does this for me in my union with Christ.	Dat doet Hij voor mij in mijn eenheid met Christus.
6.23	Christ is simply the fulness of God, the life of God, the love of God prepared for us and communicating itself to us.	Christus is eenvoudig de volheid van God, het leven van God, de liefde van God, voor ons klaargemaakt en aan ons meegedeeld.
6.24	The Spirit is simply the fulness of Christ, the life of Christ, the self-communicating love of Christ, surrounding us as the air surrounds the body.	De Geest is eenvoudig de volheid van Christus, het leven van Christus, de zichzelf meedelende liefde van Christus, die ons omringt zoals de lucht het lichaam omringt.
6.25	O let us believe that we are in Christ, who surrounds us in His heavenly power, longing to make the rivers of His Spirit flow forth by us!	Laten we toch geloven dat we in Christus zijn, die ons omringt met Zijn hemelse kracht, en ernaar verlangt de stromen van Zijn Geest door ons te laten vloeien!
6.26	Let us endeavour to obtain a heart filled with the joyful assurance that the Almighty Lord will fulfil His word with power, and that our only choice is to see Him, to rejoice in Him, and sacrifice all for Him.	Laten we streven naar een hart vervuld van de blijde zekerheid dat de almachtige Heere Zijn woord met kracht zal vervullen, en dat ons enige aandeel is Hem te zien, ons in Hem te verblijden, en alles voor Hem op te offeren.
6.27	Then shall His word become true: “He that believeth in Me, out of his heart shall flow rivers of living water.”	Dan zal Zijn woord werkelijkheid worden: “Wie in Mij gelooft, zoals de Schrift zegt: Stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien.” (Johannes 7:38, HSV — al aanwezig in de vault)
6.28	Amen.	Amen.

Noten bij Hoofdstuk VIII:

• Alle gemarkeerde Bijbelcitaten rechtstreeks vertaald uit Murrays Engels, te vervangen door de exacte HSV-tekst, behalve de Johannes 7:38-citaten (1.2 en 6.27), die al als HSV-tekst in de vault stonden.
• Paragraaf 2 is Murrays inleidende alinea vóór sectie I; paragrafen 3 t/m 6 volgen Murrays eigen romeinse onderverdeling (I t/m IV).

IX. Hoe het volledig tot uiting komt

#	Engels	Nederlands
1.1	”I bow my knees unto the Father” — 1. That He would grant you that ye may be strengthened with power through His Spirit in the inward man; 2. That Christ may dwell in your hearts through faith; 3. That ye, being rooted and grounded in love, may be strong to know the love of Christ which passeth knowledge; 4. That ye may be filled unto all the fulness of God. (Eph. 3:14-19)	“Ik buig mijn knieën voor de Vader” — 1. opdat Hij u zou geven, naar de rijkdom van Zijn heerlijkheid, met kracht gesterkt te worden door Zijn Geest in de innerlijke mens; 2. opdat Christus door het geloof in uw harten woont; 3. opdat u, geworteld en gefundeerd in de liefde, sterk zou zijn om te vatten de liefde van Christus, die de kennis te boven gaat; 4. opdat u vervuld zou worden tot heel de volheid van God. (Efeze 3:14-19 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
2.1	We have remarked several times that every blessing which God gives is like a seed with the power of an indissoluble life hidden in it.	We hebben al meermalen opgemerkt dat elke zegen die God geeft, is als een zaad met de kracht van een onvergankelijk leven erin verborgen.
2.2	Let no one therefore imagine that to be filled with the Spirit is a condition of perfectness which leaves nothing more to be desired.	Laat daarom niemand denken dat vervuld zijn met de Geest een toestand van volmaaktheid is waarbij niets meer te wensen overblijft.
2.3	In no sense can this be true.	Dat kan op geen enkele manier waar zijn.
2.4	It was after the Lord Jesus was filled with the Spirit at His baptism He had to go forth to be still further perfected by temptations and the learning of obedience.	Ook nadat de Heere Jezus bij Zijn doop met de Geest vervuld was, moest Hij nog verder volmaakt worden door verzoekingen en het leren van gehoorzaamheid.
2.5	When the disciples were filled with the Spirit on the day of Pentecost, this equipment with power from on high was given to them that they might carry out the victory over sin in their own lives and all around them.	Toen de discipelen op de Pinksterdag vervuld werden met de Geest, kregen ze deze toerusting met kracht van omhoog opdat ze de overwinning over de zonde konden uitvoeren, in hun eigen leven en overal om hen heen.
2.6	The Spirit is the Spirit of truth, and He must guide us into it.	De Geest is de Geest van de waarheid, en Hij moet ons daarin leiden.
2.7	It will only be by slow degrees that He will lead us into the eternal purpose of God, into the knowledge of Christ, into true holiness, into full fellowship with God.	Slechts geleidelijk zal Hij ons inleiden in Gods eeuwige voornemen, in de kennis van Christus, in ware heiligheid, in volle gemeenschap met God.
2.8	The fulness of the Spirit is simply the full preparation for living and working as a child of God.	De volheid van de Geest is eenvoudig de volledige toerusting om als kind van God te leven en te werken.
2.9	When we consider the matter from this point of view, we see at a glance how entirely indispensable it is for every child of God to aim at obtaining this blessing.	Bezien we het zo, dan zien we in één oogopslag hoe volstrekt onmisbaar het is dat elk kind van God naar deze zegen streeft.
2.10	Then we begin to feel that this is the very blessing that is to be pressed on the acceptance of the weak and timid.	Dan gaan we ook beseffen dat het juist deze zegen is die de zwakken en angstigen dringend aangeraden moet worden.
2.11	We also understand why it is that Paul offers this prayer on which we are now to meditate, in behalf of all believers without distinction.	Zo begrijpen we ook waarom Paulus dit gebed, waarover we nu willen nadenken, voor alle gelovigen zonder onderscheid opdraagt.
2.12	He did not regard it as a spiritual distinction or special luxury which was intended only for those who were prominent or favoured amongst the children of God.	Hij beschouwde het niet als een geestelijk voorrecht of bijzondere luxe, alleen bedoeld voor de vooraanstaanden of bevoorrechten onder Gods kinderen.
2.13	No: it was for all without distinction, for all who at their conversion had by faith received the Holy Spirit, that he prayed.	Nee: hij bad het voor allen zonder onderscheid, voor ieder die bij zijn bekering door het geloof de Heilige Geest had ontvangen.
2.14	And his request was that by the special, powerful, and ever-deepening work of the Spirit, God would bring them to what was their true destiny — namely, to be filled unto all the fulness of God.	Zijn verzoek was dat God hen, door het bijzondere, krachtige en steeds dieper gaande werk van de Geest, zou brengen tot hun ware bestemming: vervuld te worden tot heel de volheid van God.
2.15	This prayer of Paul is everywhere regarded as one of the most glorious representations that the Word of God gives of what the life of a Christian ought to be.	Dit gebed van Paulus wordt algemeen beschouwd als een van de heerlijkste beschrijvingen die Gods Woord geeft van hoe het leven van een christen zou moeten zijn.
2.16	Let us then endeavour to learn what the full revelation and manifestation of this blessing of the Spirit may become.	Laten we dan proberen te leren wat de volle openbaring en uiting van deze zegen van de Geest kan worden.
3.1	That the Father would grant you that ye may be strengthened with power through the Spirit.	Opdat de Vader u zou geven met kracht gesterkt te worden door de Geest.
3.2	That these Christians had received the Spirit when they believed in Christ is clear from a previous statement of the Epistle.	Dat deze christenen de Geest hadden ontvangen toen ze in Christus gingen geloven, blijkt uit een eerdere uitspraak in de brief. (vgl. Efeze 1:14)
3.3	But he sees that they do not yet know or have all that the Spirit can do for them, and that there is a danger that, by their ignorance, they may make no further progress.	Maar hij ziet dat ze nog niet alles kennen of bezitten van wat de Geest voor hen kan doen, en dat ze door onwetendheid gevaar lopen niet verder te groeien.
3.4	Hence he bows his knees and prays without ceasing in their behalf that the Father would strengthen them with might by His Spirit in the inner man.	Daarom buigt hij zijn knieën en bidt onophoudelijk voor hen, dat de Vader hen met kracht zou sterken door Zijn Geest in de innerlijke mens.
3.5	This powerful strengthening with the Spirit is equivalent to being filled with the Spirit, is indeed this same blessing under another aspect.	Deze krachtige sterking door de Geest komt overeen met vervuld worden met de Geest; het is in feite dezelfde zegen, van een andere kant bekeken.
3.6	It is the indispensable condition of a healthful, growing, and fruitful life.	Het is de onmisbare voorwaarde voor een gezond, groeiend en vruchtbaar leven.
3.7	Paul prays that the Father would grant this boon.	Paulus bidt dat de Vader deze gave zou schenken.
3.8	He asks for a new, definite operation of God.	Hij vraagt om een nieuw, bepaald werk van God.
3.9	He entreats that God would do this according to the riches of His glory.	Hij smeekt dat God dit zou doen naar de rijkdom van Zijn heerlijkheid.
3.10	It is surely not any trifling thing, anything very common, that he thus craves.	Het is zeker geen onbeduidende, alledaagse zaak die hij hier vraagt.
3.11	He desires that God would remember and bring into play all the riches of His grace and, in a fashion commensurate with the divine glory of His power, do a heavenly wonder and as the living God strengthen these believers with might by His Spirit in the inner man.	Hij verlangt dat God al de rijkdom van Zijn genade zou gedenken en inzetten, en, in overeenstemming met de goddelijke heerlijkheid van Zijn kracht, een hemels wonder zou doen en als de levende God deze gelovigen met kracht zou sterken door Zijn Geest in de innerlijke mens.
3.12	O Christian, learn at this point that your life every day depends on God’s will, on God’s grace, on God’s omnipotence.	Christen, leer hier dat uw leven elke dag afhangt van Gods wil, Gods genade, Gods almacht.
3.13	Yes: every moment God must work in your inner life and strengthen you by His Spirit, otherwise you cannot live as He would have you live.	Ja, elk moment moet God in uw innerlijk leven werken en u sterken door Zijn Geest, anders kunt u niet leven zoals Hij wil.
3.14	Just as no creature in the natural world can exist for a moment if God does not work in it to sustain its life, so the gift of the Holy Spirit is the pledge that God Himself is to work everything in us from moment to moment.	Zoals geen schepsel in de natuur ook maar een moment kan bestaan als God niet in hem werkt om zijn leven in stand te houden, zo is de gave van de Heilige Geest het onderpand dat God Zelf elk moment alles in ons zal werken.
3.15	Learn to know your entire, your blessed dependence on God, and the claim which you have on Him as your Heavenly Father to begin in you a life in the mighty strengthening of the Spirit and to maintain it without the interruption of a single moment.	Leer uw volledige, gezegende afhankelijkheid van God kennen, en het recht dat u op Hem hebt als uw hemelse Vader, om in u een leven te beginnen in de krachtige sterking van de Geest, en dat zonder een moment onderbreking in stand te houden.
3.16	Paul tells these believers what he prays for in their behalf, in order that they may know what they have need of and ask for it for themselves.	Paulus vertelt deze gelovigen wat hij voor hen bidt, opdat ze zouden weten wat ze nodig hebben en het ook zelf zouden vragen.
3.17	Do you also learn to offer up this petition.	Leer ook u dit gebed te bidden.
3.18	Expect everything from God alone.	Verwacht alles van God alleen.
3.19	Bow your knees, and ask and expect from the Father that He would manifest to you — yes, in you — the riches of His glory.	Buig uw knieën, en vraag en verwacht van de Vader dat Hij u — ja, in u — de rijkdom van Zijn heerlijkheid zou tonen.
3.20	Ask and expect that He would strengthen you with might by His Spirit, that Spirit who in fact is already in you, but only as an unknown, hidden, and slumbering seed.	Vraag en verwacht dat Hij u met kracht zou sterken door Zijn Geest — die Geest die eigenlijk al in u is, maar nog als een onbekend, verborgen en sluimerend zaad.
3.21	Let this become the one desire, the strong confidence of your soul: “God will fill me with the Spirit: God will strengthen me through the Spirit with His Almighty energy.”	Laat dit het ene verlangen, het vaste vertrouwen van uw ziel worden: “God zal mij vervullen met de Geest; God zal mij door de Geest sterken met Zijn almachtige kracht.”
3.22	Let your whole life every day be permeated by this prayer and this expectation.	Laat heel uw leven, elke dag, doordrongen zijn van dit gebed en deze verwachting.
4.1	That Christ may dwell in your hearts by faith.	Opdat Christus door het geloof in uw harten woont.
4.2	This is the glorious fruit of the divine strengthening with might in the inner man by the Spirit.	Dit is de heerlijke vrucht van de goddelijke sterking met kracht in de innerlijke mens door de Geest.
4.3	The great work of the Father in eternity is to bring forth the Son.	Het grote werk van de Vader in de eeuwigheid is de Zoon voort te brengen.
4.4	In Him alone is the good pleasure of God realised.	Alleen in Hem wordt Gods welbehagen verwezenlijkt.
4.5	The Father can have no fellowship with the creature except through the Son.	De Vader kan geen gemeenschap hebben met het schepsel dan door de Zoon.
4.6	He can have no joy in it except in so far as He beholds His Son in it.	Hij kan er geen vreugde in vinden, tenzij Hij Zijn Zoon erin ziet.
4.7	Hence it is His great work in redemption to reveal His Son in us, and so to obtain an abode for Him in us, that our life shall be a visible expression of the life of Jesus.	Daarom is het Zijn grote werk in de verlossing om Zijn Zoon in ons te openbaren, en zo een woning voor Hem in ons te verkrijgen, opdat ons leven een zichtbare uitdrukking wordt van het leven van Jezus.
4.8	That is the aim He has in view in strengthening us with might by the Spirit in the inner man.	Dat is het doel dat Hij voor ogen heeft, wanneer Hij ons met kracht sterkt door de Geest in de innerlijke mens.
4.9	It is that Christ may dwell in our hearts by faith.	Het is opdat Christus door het geloof in onze harten zou wonen.
4.10	This indwelling of Christ in us is not like that of a man who abides in a house, but is nevertheless in no sense identified with it.	Deze inwoning van Christus in ons is niet zoals die van iemand die in een huis woont, maar er toch op geen enkele manier mee vereenzelvigd wordt.
4.11	No: His indwelling is a possession of our hearts that is truly divine, quickening and penetrating their inmost being with His life.	Nee, Zijn inwoning is een werkelijk goddelijk in bezit nemen van ons hart, dat het tot in zijn diepste wezen verkwikt en doordringt met Zijn leven.
4.12	The Father strengthens us inwardly with might by His Spirit, so that the Spirit animates our will and brings it, like the will of Jesus, into entire sympathy with His own.	De Vader sterkt ons innerlijk met kracht door Zijn Geest, zodat de Geest onze wil bezielt en die, net als de wil van Jezus, volkomen in overeenstemming brengt met Zijn eigen wil.
4.13	The result is that our heart then, like the heart of Jesus, bows before Him in humility and surrender; our life seeks only His honour; and our whole soul thrills with desire and love for Jesus.	Het gevolg is dat ons hart, net als het hart van Jezus, zich dan in nederigheid en overgave voor Hem buigt; ons leven zoekt alleen Zijn eer; en heel onze ziel trilt van verlangen en liefde naar Jezus.
4.14	This inward renewal makes the heart fit to be a dwelling-place of the Lord.	Deze innerlijke vernieuwing maakt het hart geschikt om een woonplaats van de Heere te zijn.
4.15	By the Spirit He is revealed within us and we come to know that He is actually in us as our life, in a deep, divine unity, One with us.	Door de Geest wordt Hij in ons geopenbaard, en gaan we beseffen dat Hij werkelijk in ons is als ons leven, in een diepe, goddelijke eenheid, één met ons.
4.16	Brother, God longs to see Jesus in you.	Broeder, God verlangt ernaar Jezus in u te zien.
4.17	He is prepared to work mightily in you that Christ may dwell in you.	Hij is bereid krachtig in u te werken, opdat Christus in u zou wonen.
4.18	The Spirit has come, and the Father is willing to work mightily by Him that the living presence of His Son may always abide in you.	De Geest is gekomen, en de Vader wil door Hem krachtig werken, opdat de levende aanwezigheid van Zijn Zoon altijd in u blijft.
4.19	Jesus loves you so dearly and longs so intensely for you that He cannot rest until He makes His abode in your heart.	Jezus heeft u zo lief en verlangt zo vurig naar u, dat Hij geen rust heeft voordat Hij Zijn intrek in uw hart heeft genomen.
4.20	This is the supreme blessing that the fulness of the Spirit brings you.	Dit is de hoogste zegen die de volheid van de Geest u brengt.
4.21	That Christ may dwell in your heart by faith.	Opdat Christus door het geloof in uw hart woont.
4.22	It is by faith that you receive and know the indwelling of the Spirit and the operation of the Father by Him.	Door het geloof ontvangt en kent u de inwoning van de Geest en het werk van de Vader door Hem.
4.23	By faith, which discerns things invisible as clearly as the sun, you receive and know the living Jesus in your heart.	Door het geloof, dat het onzichtbare even helder ziet als de zon, ontvangt en kent u de levende Jezus in uw hart.
4.24	As constantly as He was with His disciples on earth — yea, more constantly than with them, because more inwardly and more really — He will be in you and will grant you to enjoy His presence and His love.	Even voortdurend als Hij bij Zijn discipelen op aarde was — ja, nog voortdurender, omdat inniger en werkelijker — zal Hij in u zijn en u laten genieten van Zijn aanwezigheid en Zijn liefde.
4.25	O soul, pray that the Father would strengthen you with might by the Spirit, would open your heart for the fulness of the Spirit, and enable you trustfully to appropriate it.	Ziel, bid dat de Vader u met kracht zou sterken door de Geest, uw hart zou openen voor de volheid van de Geest, en u in staat zou stellen die vol vertrouwen aan te nemen.
4.26	Then at last shall you know what it means to have Christ dwelling in your heart by faith.	Dan zult u eindelijk weten wat het betekent Christus door het geloof in uw hart te laten wonen.
5.1	That ye, being rooted and grounded in love, may be strong to know the love of Christ which passeth knowledge.	Opdat u, geworteld en gefundeerd in de liefde, sterk zou zijn om de liefde van Christus te kennen, die de kennis te boven gaat.
5.2	Here is the glorious fruit of the indwelling of Christ in the heart.	Hier is de heerlijke vrucht van de inwoning van Christus in het hart.
5.3	By the Spirit the love of God is shed abroad in the heart.	Door de Geest wordt de liefde van God in het hart uitgestort.
5.4	By Christ who dwells in the heart the love wherewith God loved Him comes into us; and we learn that just as life in God, between Father, Son, and Spirit, is only infinite love, so the life of Christ in us is nothing but love.	Door Christus, die in het hart woont, komt de liefde waarmee God Hem liefhad in ons; en we leren dat, zoals het leven in God, tussen Vader, Zoon en Geest, niets dan oneindige liefde is, zo ook het leven van Christus in ons niets dan liefde is.
5.5	Thus we become rooted and grounded in love.	Zo worden we geworteld en gefundeerd in de liefde.
5.6	We are implanted in the soil of love: we strike our roots into heavenly love; henceforth we have our being in it and draw our strength from it.	We worden in de bodem van de liefde geplant: we slaan onze wortels in de hemelse liefde; vanaf dan bestaan we erin en putten we er onze kracht uit.
5.7	Love is the supreme element in our spiritual life.	Liefde is het hoogste element in ons geestelijke leven.
5.8	The Spirit in us and the Son in us bring us nothing but the love of God.	De Geest in ons en de Zoon in ons brengen ons niets dan de liefde van God.
5.9	Love is the first and the chief among the streams of living water that are to flow from us.	Liefde is de eerste en voornaamste onder de stromen van levend water die uit ons moeten vloeien.
5.10	It is thus that we come to discover the truths that love is the fulfilling of the law; that love doeth no ill to one’s neighbour;	Zo ontdekken we de waarheden dat de liefde de vervulling van de wet is, dat de liefde de naaste geen kwaad doet, (Romeinen 13:10 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
5.11	that love seeketh not its own;	dat de liefde niet haar eigen belang zoekt, (1 Korinthe 13:5 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
5.12	that love lays down its life for the brethren.	dat de liefde haar leven aflegt voor de broeders. (1 Johannes 3:16 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
5.13	Our heart becomes ever larger and larger; our friends, our enemies, the children of God and the children of the world, those that are worthy to be loved and those that are hateful, the ransomed and the lost, the world as a whole and every individual creature in particular — are all embraced in the love of God.	Ons hart wordt steeds ruimer: onze vrienden, onze vijanden, de kinderen van God en de kinderen van de wereld, wie liefde verdient en wie afstotelijk is, de verlosten en de verlorenen, de wereld als geheel en elk schepsel afzonderlijk — worden allemaal omvat door de liefde van God.
5.14	We find, then, our happiness lies in the sacrifice of our own honour, our own advantage and comfort, in favour of others.	We ontdekken dan dat ons geluk ligt in het opofferen van onze eigen eer, ons eigen voordeel en gemak, ten gunste van anderen.
5.15	Love takes no account of sacrifice: it is its blessedness to love: it cannot do otherwise; actual loving is its nature and its life.	De liefde rekent het offer niet: liefhebben ís haar geluk; ze kan niet anders; werkelijk liefhebben is haar aard en haar leven.
5.16	We are able so to love, because the Father with His Spirit works mightily within us; because the Son, “who loved me and gave Himself for me,” dwells in us, and He, who is crucified Love, has filled the heart completely with Himself.	We kunnen zo liefhebben, omdat de Vader met Zijn Geest krachtig in ons werkt; omdat de Zoon, “die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven,” in ons woont, en Hij, de gekruisigde Liefde, het hart helemaal met Zichzelf heeft vervuld. (vgl. Galaten 2:20 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
5.17	We are rooted in love, and in accordance with the nature of the root in God is the fruit from God — love.	We zijn geworteld in de liefde, en zoals de wortel in God is, zo is ook de vrucht die van God komt: liefde.
5.18	That ye may be strong to know the love which passeth knowledge: that is, to know love not with the knowledge of the understanding and its thoughts alone,	Opdat u sterk zou zijn om de liefde te kennen die de kennis te boven gaat: dat wil zeggen, de liefde niet alleen met het verstand en zijn gedachten te kennen,
5.19	but in the conscious blessedness of a heart in which Jesus dwells; to know love as something that cannot be known or conceived by the heart of itself;	maar in het bewuste geluk van een hart waarin Jezus woont; de liefde te kennen als iets wat het hart uit zichzelf niet kan kennen of bevatten;
5.20	to be strong to know it fully, so far as this is possible before God, in order that He may fill you, an earthen vessel, with His own love to overflowing.	sterk te zijn om haar ten volle te kennen, voor zover dat voor God mogelijk is, opdat Hij u, een aarden vat, met Zijn eigen liefde tot overstromens toe vervult.
5.21	O souls, pray, listen to the word: “God is Love”; and He has provided everything to the end that you may know love fully.	Zielen, luister toch naar het woord: “God is liefde”; en Hij heeft alles klaargemaakt opdat u de liefde ten volle zou kennen.
5.22	It is for this object that the Spirit is in you, and that the Father will work mightily in you: it is with this aim that Christ desires to have your whole heart.	Met dit doel is de Geest in u, en wil de Vader krachtig in u werken; met dit doel verlangt Christus naar heel uw hart.
5.23	O let us begin to pray, as never before, that the Father would strengthen us with might by the Spirit; that the Father would grant unto us to be filled with the Spirit; that ye may be strong to know the love of Christ.	Laten we, als nooit tevoren, gaan bidden dat de Vader ons met kracht zou sterken door de Geest; dat de Vader ons zou geven vervuld te worden met de Geest; dat we sterk zouden zijn om de liefde van Christus te kennen.
6.1	That ye may be filled unto all the fulness of God.	Opdat u vervuld zou worden tot heel de volheid van God.
6.2	What an expression! what an impenetrable mystery! what a divine blessedness!	Wat een uitdrukking! Wat een ondoorgrondelijk geheimenis! Wat een goddelijke gelukzaligheid!
6.3	Filled unto all the fulness of God: this is the experience to which the fulness of the Spirit is intended to bring us, and will bring us.	Vervuld tot heel de volheid van God: dit is de ervaring waartoe de volheid van de Geest ons wil brengen, en ook zal brengen.
6.4	Filled unto all the fulness of God: who shall ever unfold the meaning of this expression to us?	Vervuld tot heel de volheid van God: wie zal ons ooit de betekenis van deze uitdrukking kunnen ontvouwen?
6.5	How shall we ever reach any definite idea of what it signifies?	Hoe zullen we ooit een duidelijk begrip krijgen van wat dit betekent?
6.6	God has made provision for our enlightenment.	God heeft gezorgd dat we hierin verlicht kunnen worden.
6.7	In Christ Jesus we see a man full of God, a man who was perfected by suffering and obedience, filled unto all the fulness of God: yea, a man who in the solitariness and poverty of an ordinary human life, with all its needs and infirmities, has nevertheless let us see on earth the life enjoyed by the inhabitants of heaven, as they are there filled unto all the fulness of God.	In Christus Jezus zien we een mens vol van God, een mens die door lijden en gehoorzaamheid volmaakt werd, vervuld tot heel de volheid van God: ja, een mens die ons, ondanks de eenzaamheid en armoede van een gewoon mensenleven met al zijn noden en zwakheden, toch op aarde het leven heeft laten zien dat de bewoners van de hemel genieten, vervuld als zij daar zijn tot heel de volheid van God.
6.8	The will and the honour, the love and the service of God were always visible in Him.	Gods wil en eer, Gods liefde en dienst waren in Hem altijd zichtbaar.
6.9	God was all to Him.	God was Hem alles.
6.10	When God called the world into existence it was in order that it might reveal Him.	Toen God de wereld tot aanzijn riep, was dat opdat ze Hem zou openbaren.
6.11	In it His wisdom and might and goodness were to dwell and be visibly manifested.	Daarin zouden Zijn wijsheid, macht en goedheid wonen en zichtbaar worden.
6.12	We say continually that nature is full of God.	We zeggen voortdurend dat de natuur vol is van God.
6.13	God can be seen in everything by the believing eye.	Het gelovige oog kan God in alles zien.
6.14	The Seraphim sing: the whole earth is full of His glory.	De serafs zingen: de hele aarde is vol van Zijn heerlijkheid.
6.15	When God created man after His image, it was in order that He Himself might be seen in man, that man should simply serve as a reflection of His likeness.	Toen God de mens naar Zijn beeld schiep, was dat opdat Hijzelf in de mens gezien zou worden, en de mens louter een weerspiegeling van Zijn gelijkenis zou zijn.
6.16	The image of a man never serves any other purpose than to represent the man.	Het beeld van een mens dient nergens anders toe dan om die mens te vertegenwoordigen.
6.17	As the image of God man was destined simply to receive the glory of God in his own life, to bear it and make it visible.	Als beeld van God was de mens er alleen toe bestemd de heerlijkheid van God in zijn eigen leven te ontvangen, te dragen en zichtbaar te maken.
6.18	God was to be all to him; to be all in him: he was to be full of God.	God zou hem alles zijn, alles in hem zijn: hij zou vol van God zijn.
6.19	By sin this divine purpose has been frustrated.	Door de zonde is dit goddelijke doel verijdeld.
6.20	Instead of being full of God, man became full of himself and the world; and to such an extent has sin blinded us that it appears an impossibility ever to become full of God again.	In plaats van vol van God te zijn, werd de mens vol van zichzelf en de wereld; en de zonde heeft ons zo verblind, dat het onmogelijk lijkt ooit weer vol van God te worden.
6.21	Alas! even many Christians see nothing desirable in this fulness.	Helaas, zelfs veel christenen zien niets aantrekkelijks in deze volheid.
6.22	Yet it is back to this blessing that Jesus came to redeem and bring us; and this is the end for which God is prepared to work mightily within us by His Spirit.	Toch is het juist tot deze zegen dat Jezus ons is komen verlossen en terugbrengen; en dit is het doel waarvoor God bereid is krachtig in ons te werken door Zijn Geest.
6.23	This is no less the result for which the Son of God desires to dwell in our heart, and which He will bring to accomplishment: it is all that we may be filled unto the fulness of God.	Dit is evenzeer het resultaat waarnaar de Zoon van God verlangt wanneer Hij in ons hart wil wonen, en dat Hij tot stand zal brengen: alles is erop gericht dat wij vervuld worden tot de volheid van God.
6.24	Yes; this is the highest aim of the Pentecostal blessing.	Ja, dit is het hoogste doel van de Pinksterzegen.
6.25	To attain this, we can count upon the Spirit to make sure of our reaching it.	Om dit te bereiken, mogen we op de Geest rekenen om ervoor te zorgen dat we het ook werkelijk bereiken.
6.26	He will open the way for us and guide us in it.	Hij zal de weg voor ons openen en ons erin leiden.
6.27	He will work in us the deep humility of Jesus, who always said: “I can of Myself do nothing”; “I do not My own will”; “The words I speak, I speak not of Myself.”	Hij zal in ons de diepe nederigheid van Jezus bewerken, die altijd zei: “Ik kan van Mijzelf niets doen”; “Ik doe niet Mijn eigen wil”; “De woorden die Ik spreek, spreek Ik niet uit Mijzelf.” (Johannes 5:30; 6:38; 12:49; 14:10 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
6.28	Amidst this self-emptying and sense of dependence He will work in us the assurance and the experience that for the soul which is nothing, God is surely ALL.	Te midden van deze zelfontlediging en dit besef van afhankelijkheid zal Hij in ons de zekerheid en de ervaring bewerken dat voor de ziel die niets is, God zeker ALLES is.
6.29	By our faith He will reveal to us Jesus, who was full of God, as our life.	Door ons geloof zal Hij ons Jezus, die vol was van God, openbaren als ons leven.
6.30	He will cause us to be rooted in the love in which God gives all, and we shall take God as all.	Hij zal ons doen wortelen in de liefde waarin God alles geeft, en wij zullen God als alles aannemen.
6.31	Thus it will be with us as with Jesus: man nothing, and God’s honour, God’s will, God’s love, God’s power, everything.	Zo zal het met ons zijn als met Jezus: de mens niets, en Gods eer, Gods wil, Gods liefde, Gods kracht alles.
6.32	Yes; the issue will be that we shall be “filled unto all the fulness of God.”	Ja, het resultaat zal zijn dat we “vervuld worden tot heel de volheid van God.”
6.33	Christian, I beg of you by the love of God not to say that this is too high an experience for you, or that it is not for you.	Christen, ik smeek u bij de liefde van God: zeg niet dat dit te hoog gegrepen is voor u, of dat het niet voor u is.
6.34	No; it is in truth the will of God concerning you: the will alike of His commandment and of His promise.	Nee, het is werkelijk Gods wil voor u: zowel de wil van Zijn gebod als van Zijn belofte.
6.35	He is bent on fulfilling His promise: He Himself will work it out.	Hij is erop uit Zijn belofte te vervullen: Hijzelf zal het tot stand brengen.
6.36	To-day, then, in humility and faith take this word, “FILLED UNTO ALL THE FULNESS OF GOD,” as the purpose and the watchword of your life, and see what it will do for you.	Neem daarom vandaag, in nederigheid en geloof, dit woord aan — “VERVULD TOT HEEL DE VOLHEID VAN GOD” — als het doel en het wachtwoord van uw leven, en zie wat het voor u zal doen.
6.37	It will become to you a mighty lever to raise you out of the self-seeking which is quite content with only being prepared for blessing.	Het zal voor u een krachtige hefboom worden, die u optilt uit de zelfzucht die genoegen neemt met slechts voorbereid te zijn op de zegen.
6.38	It will urge you to enter into and become firmly rooted in the love of God which gives everything to you, and thereby in the love which gives everything back to Him.	Het zal u aansporen binnen te gaan in de liefde van God die u alles geeft, en daarin vast geworteld te raken, en zo ook in de liefde die alles aan Hem teruggeeft.
6.39	It will convince you, that nothing less than Christ Himself dwelling in your heart can keep such a love abiding in you, or actually make the fulness of God a reality within you.	Het zal u ervan overtuigen dat niets minder dan Christus Zelf, wonend in uw hart, zo’n liefde in u kan doen blijven, of de volheid van God werkelijk in u kan verwezenlijken.
6.40	It will train you to fix your only hope of all this blessing on the mighty operation of God Himself by the Spirit.	Het zal u leren uw enige hoop op deze hele zegen te vestigen op het machtige werk van God Zelf, door de Geest.
6.41	It will also move you to go down upon your knees and summon to your aid the wealth of God’s glory, that it may itself prepare you for this great wonder.	Het zal u er ook toe bewegen op uw knieën te gaan en de rijkdom van Gods heerlijkheid te hulp te roepen, opdat die u zelf zou voorbereiden op dit grote wonder.
6.42	This it will continue to do until your heart is enabled to utter the response: “Yes: FILLED UNTO ALL THE FULNESS OF GOD is what my God has prepared for me.”	Dit zal het blijven doen, totdat uw hart in staat is te antwoorden: “Ja: VERVULD TOT HEEL DE VOLHEID VAN GOD is wat mijn God voor mij heeft klaargemaakt.”
6.43	With this glorious prospect before us, come and let us join with the apostle in the doxology: “Unto Him that is able to do exceeding abundantly above all that we ask or think, according to the power that worketh in us (the power of His might), unto Him be the glory for ever and ever.”	Laten we, met dit heerlijke vooruitzicht voor ogen, ons voegen bij de lofprijzing van de apostel: “Aan Hem nu Die bij machte is te doen ver boven alles wat wij bidden of denken, naar de kracht die in ons werkzaam is, aan Hem zij de heerlijkheid, tot in alle eeuwen.” (Efeze 3:20-21 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
6.44	Let us desire nothing less than these riches of the glory of God.	Laten we niets minder verlangen dan deze rijkdom van Gods heerlijkheid.
6.45	To-day, if we have never done it before, let us make a beginning and appropriate to ourselves the full blessing of the Spirit as the power which is sure to lead us to be “filled unto all the fulness of God.”	Laten we vandaag, als we het nog nooit gedaan hebben, een begin maken en ons de volle zegen van de Geest toe-eigenen als de kracht die ons zeker zal brengen tot “vervuld worden tot heel de volheid van God.”
6.46	When God said to Abraham, “I am God Almighty,” He invited him to trust His omnipotence to fulfil His promise.	Toen God tegen Abraham zei: “Ik ben God, de Almachtige,” nodigde Hij hem uit te vertrouwen op Zijn almacht om Zijn belofte te vervullen.
6.47	When Jesus went down into the grave and its impotence, it was in the faith that God’s omnipotence could lift Him to the throne of His glory.	Toen Jezus afdaalde in het graf en zijn onmacht, deed Hij dat in het geloof dat Gods almacht Hem kon opheffen tot de troon van Zijn heerlijkheid.
6.48	It is that same Omnipotence that waits to work out God’s purpose in them that believe in Him to do so.	Het is diezelfde almacht die erop wacht Gods voornemen uit te werken in wie op Hem vertrouwen dat Hij dit zal doen.
6.49	Let our hearts say, “Unto Him THAT is ABLE to do exceeding abundantly above all that we ask or think, unto Him be the glory.”	Laat ons hart zeggen: “Aan Hem Die bij machte is te doen ver boven alles wat wij bidden of denken, aan Hem zij de heerlijkheid.”
6.50	Amen.	Amen.

Noten bij Hoofdstuk IX:

• Alle gemarkeerde Bijbelcitaten rechtstreeks vertaald uit Murrays Engels, te vervangen door de exacte HSV-tekst.
• Paragraaf 2 is Murrays inleidende alinea vóór sectie I; paragrafen 3 t/m 6 volgen Murrays eigen romeinse onderverdeling (I t/m IV).

X. Hoe zeker de belofte van God is

#	Engels	Nederlands
1.1	”If ye then, being evil, know how to give good gifts to your children: how much more shall your Heavenly Father give the Holy Spirit to them that ask Him?” (Luke 11:13)	“Als u die slecht bent, uw kinderen dan goede gaven weet te geven, hoeveel te meer zal de hemelse Vader de Heilige Geest geven aan hen die tot Hem bidden?” (Lukas 11:13 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
2.1	When Jairus came to the Lord Jesus to entreat His help for his dying daughter, and he learned by the way the sorrowful tidings that she had already died, Jesus said: “Be not afraid: only believe.”	Toen Jaïrus naar de Heere Jezus kwam om Hem te smeken zijn stervende dochter te helpen, en onderweg het droeve bericht kreeg dat ze al gestorven was, zei Jezus: “Wees niet bevreesd, geloof alleen.” (vgl. Lukas 8:50 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
2.2	Face to face with a trial in which man was utterly helpless, the Lord called upon him to put his trust in Himself.	Tegenover een beproeving waarin de mens volkomen machteloos stond, riep de Heere hem op zijn vertrouwen op Hemzelf te stellen.
2.3	There was but one thing that suited his case or could help him: “only believe.”	Er was maar één ding dat in zijn situatie paste of hem kon helpen: “geloof alleen.”
2.4	Many a thousand times has that word been the strength of God’s children, where so far as man was concerned all hope was lost and success appeared to be impossible.	Duizenden keren is dat woord de kracht van Gods kinderen geweest, wanneer menselijkerwijs alle hoop verloren en succes onmogelijk leek.
2.5	So here also, whilst we are on our way to search for and know the full Pentecostal blessing, we have need of this word.	Zo hebben ook wij, op weg naar het zoeken en kennen van de volle Pinksterzegen, dit woord nodig.
2.6	In view of the inconceivable preciousness of the blessing, and of the divine element in it, it will indeed be only the wonder-working power of God that can make this exceeding grace a reality within us.	Gezien de onvoorstelbare kostbaarheid van deze zegen, en het goddelijke element erin, kan alleen de wonderwerkende kracht van God deze overweldigende genade in ons werkelijkheid maken.
2.7	Let us only be silent before God; here also we shall hear the voice of Jesus saying to us: “Be not afraid, only believe: God will do it for you.”	Laten we stil zijn voor God; ook hier zullen we de stem van Jezus horen zeggen: “Wees niet bevreesd, geloof alleen: God zal het voor u doen.”
2.8	It is nothing less than this that is the aim of this word of our Lord concerning the divine assurance that, much more readily than an earthly father will give his children bread, will God give the Holy Spirit to them that ask Him.	Precies dit is het doel van dit woord van onze Heere over de goddelijke zekerheid: veel gemakkelijker dan een aardse vader zijn kinderen brood geeft, zal God de Heilige Geest geven aan wie Hem daarom vragen.
2.9	We should regard it as quite unnatural on the part of a father if he did not give his child bread; how much more, then, shall not God give the Holy Spirit, yea, all the promised fulness of the Spirit, to those that ask Him.	We zouden het volkomen onnatuurlijk vinden als een vader zijn kind geen brood gaf; hoeveel te meer zal God dan de Heilige Geest geven, ja, heel de beloofde volheid van de Geest, aan wie Hem erom vragen.
2.10	In the midst of all our thinking and speaking, all our praying and hoping, the fundamental element in our spiritual life must be the firm confidence that the Father will give His child His full heritage.	Te midden van al ons denken en spreken, al ons bidden en hopen, moet het fundament van ons geestelijke leven het vaste vertrouwen zijn dat de Vader Zijn kind zijn volle erfdeel zal geven.
2.11	God is spirit: He desires in His eternal love to obtain full possession of us; but He can do this in no other manner than by giving us His Spirit.	God is Geest: Hij verlangt er in Zijn eeuwige liefde naar ons volledig in bezit te nemen; maar dat kan Hij alleen doen door ons Zijn Geest te geven.
2.12	As surely as He is God, will He, O child of God, fill thee with His Holy Spirit.	Zo zeker als Hij God is, zal Hij u, kind van God, vervullen met Zijn Heilige Geest.
2.13	Without that faith you will never succeed in your quest of this blessing.	Zonder dat geloof zult u nooit slagen in uw zoektocht naar deze zegen.
2.14	That faith will give you the victory over every difficulty.	Dat geloof zal u de overwinning geven over elke moeilijkheid.
2.15	Therefore, “be not afraid: only believe.”	Daarom: “wees niet bevreesd, geloof alleen.”
2.16	Hear the voice of Jesus: “Said I not unto thee that if thou believest thou shalt see the glory of God?”	Hoor de stem van Jezus: “Heb Ik u niet gezegd dat als u gelooft, u de heerlijkheid van God zult zien?” (vgl. Johannes 11:40 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
2.17	Let us listen to these three great lessons.	Laten we luisteren naar deze drie grote lessen.
3.1	Although you cannot comprehend or explain everything by the mere power of your understanding, still: “only believe.”	Al kunt u niet alles met uw eigen verstand bevatten of verklaren, toch: “geloof alleen.”
3.2	There are many preliminary questions which arise at once in connection with this subject, and which tempt us to resolve that we shall first take in and understand everything about it before we expect the blessing.	Er zijn veel vragen die meteen opkomen rond dit onderwerp, en die ons verleiden te besluiten dat we eerst alles moeten begrijpen voordat we de zegen kunnen verwachten.
3.3	Two of these questions I shall venture to mention now.	Twee van die vragen wil ik hier noemen.
3.4	The first is: whence must this blessing come, from WITHIN or from ABOVE?	De eerste is: waar moet deze zegen vandaan komen, van BINNENUIT of van BOVEN?
3.5	Some earnest Christians will say at once that “it must come from WITHIN.”	Sommige oprechte christenen zullen meteen zeggen: “hij moet van BINNENUIT komen.”
3.6	The Holy Spirit descended upon the earth on the day of Pentecost and was given to the Christian community.	De Heilige Geest daalde op de Pinksterdag op aarde neer en werd aan de gemeente gegeven.
3.7	At the moment of conversion He comes into our heart.	Op het moment van bekering komt Hij in ons hart.
3.8	We have therefore no longer to pray that He may be given to us: we have simply to recognise and use what we already have.	We hoeven dus niet meer te bidden dat Hij ons gegeven wordt: we moeten alleen erkennen en gebruiken wat we al hebben.
3.9	It is not as if we had to seek to have more of the Spirit: we have Him in the fulness of the gift as it is.	Het is niet zo dat we méér van de Geest moeten zoeken: we hebben Hem al in de volheid van de gave zoals die is.
3.10	It is rather the Holy Spirit who must have more of us.	Het is veeleer de Heilige Geest die meer van ons moet krijgen.
3.11	As we yield ourselves entirely to Him He will entirely fill us.	Naarmate we ons volledig aan Hem overgeven, zal Hij ons volledig vervullen.
3.12	It is from WITHIN that the blessing must come: the fountain of living water is already there; the fountain has only to be opened and every obstruction cleared out of the way and the water shall stream forth.	Van BINNENUIT moet de zegen komen: de bron van levend water is er al; de bron hoeft alleen geopend te worden en elke belemmering uit de weg geruimd, en het water zal stromen.
3.13	It must spring from WITHIN.	Hij moet van BINNENUIT opwellen.
3.14	On the other hand, there are not a few that say, “No; it must come from ABOVE.”	Daarnaast zijn er niet weinigen die zeggen: “Nee, hij moet van BOVEN komen.”
3.15	When, on the arrival of the day of Pentecost, the Father bestowed the Spirit, He did not give Him away beyond His own control.	Toen de Vader op de Pinksterdag de Geest schonk, gaf Hij Hem niet weg buiten Zijn eigen beschikking om.
3.16	The fulness of the Spirit still remains in God.	De volheid van de Geest blijft nog steeds in God.
3.17	God bestows nothing apart from Himself, to work without or independently of His will.	God schenkt niets los van Zichzelf, om buiten of onafhankelijk van Zijn wil te werken.
3.18	He Himself works only through the Spirit, and every new and greater manifestation of the Spirit’s power comes directly from ABOVE.	Hijzelf werkt alleen door de Geest, en elke nieuwe, grotere openbaring van de kracht van de Geest komt rechtstreeks van BOVEN.
3.19	Long after the day of Pentecost the Spirit came down again from heaven at Samaria and Caesarea.	Lang na de Pinksterdag daalde de Geest opnieuw uit de hemel neer, in Samaria en Cesarea.
3.20	In His fulness He is in heaven still; and it is from God in heaven that the fulness of the Spirit is to be ever waited for.	In Zijn volheid is Hij nog steeds in de hemel; en van God in de hemel moet de volheid van de Geest altijd verwacht worden.
3.21	Brother Christian, pray, do not linger till by reasonings of your own you have decided which of these representations is the right one.	Christenbroeder, blijf toch niet stilstaan totdat u met eigen redeneringen hebt uitgemaakt welke van deze twee opvattingen juist is.
3.22	God can bless men in both ways.	God kan mensen op beide manieren zegenen.
3.23	When the flood came all the fountains of the abyss were broken up and the sluices of heaven were opened.	Toen de zondvloed kwam, braken alle bronnen van de grote watervloed open en werden de sluizen van de hemel geopend.
3.24	It came simultaneously from beneath and from above.	Ze kwam tegelijk van beneden en van boven.
3.25	God is prepared to bless men in both of these methods.	God is bereid mensen op beide manieren te zegenen.
3.26	He desires to teach us to know and honour the Spirit who is already within us.	Hij wil ons leren de Geest die al in ons is, te kennen en te eren.
3.27	He would fain also bring us to wait upon Himself in a spirit of utter dependence, and to beseech Him that He as our Father would give us our daily bread, the new, the fuller influx of His Spirit.	Hij wil ons er ook toe brengen op Hemzelf te wachten in een geest van volkomen afhankelijkheid, en Hem te smeken dat Hij als onze Vader ons dagelijks brood zou geven: de nieuwe, rijkere toevoer van Zijn Geest.
3.28	I entreat you not to suffer yourself to be held back by such a question as this.	Ik smeek u: laat u door zo’n vraag niet tegenhouden.
3.29	God understands your petition.	God begrijpt uw verzoek.
3.30	He knows what you would have.	Hij weet wat u nodig hebt.
3.31	Believe that God is prepared to fill you with His Spirit; let that faith look up to Him with unceasing prayer and confidence.	Geloof dat God bereid is u te vervullen met Zijn Geest; laat dat geloof met onophoudelijk gebed en vertrouwen naar Hem opzien.
3.32	He will give the blessing.	Hij zal de zegen geven.
3.33	The other question is: Does this blessing come gradually or at once?	De andere vraag is: komt deze zegen geleidelijk of ineens?
3.34	Will it manifest itself in the shape of a silent, unobserved increase of the grace of the Spirit or as a momentary, immediate outpouring of His power?	Zal hij zich tonen als een stille, onopgemerkte toename van de genade van de Geest, of als een plotselinge, onmiddellijke uitstorting van Zijn kracht?
3.35	It must suffice for me to say here again that God has already sent this blessing in both modes, and will continue to do so still.	Het moet me hier volstaan te zeggen dat God deze zegen al op beide manieren gegeven heeft, en dat nog steeds doet.
3.36	What must take place at once is this: there must be a definite resolve to place the whole life unreservedly under the control of the Spirit, and a conviction of faith that God has accepted this surrender.	Wat wel meteen moet gebeuren, is dit: er moet een vast besluit zijn om het hele leven onvoorwaardelijk onder de leiding van de Geest te stellen, en de gelovige overtuiging dat God die overgave heeft aanvaard.
3.37	In the majority of cases this is done at once.	In de meeste gevallen gebeurt dit meteen.
3.38	It must at last come to this, perhaps after a long course of seeking and praying, that the soul shall present itself to God for this blessing in one definite, irrevocable act, and shall believe that the offering is then sanctified and accepted upon the altar.	Uiteindelijk moet het hierop uitlopen — misschien na een lang traject van zoeken en bidden — dat de ziel zich in één beslissende, onherroepelijke daad aan God aanbiedt voor deze zegen, en gelooft dat dat offer dan geheiligd en aanvaard is op het altaar.
3.39	Thenceforth, whether the experience of the blessing comes at once and with power, or comes quietly and gradually, the soul must maintain its act of self-dedication and simply look to God to do His own work.	Of de ervaring van de zegen dan meteen en met kracht komt, of rustig en geleidelijk, de ziel moet vanaf dat moment vasthouden aan haar toewijding en eenvoudig op God zien om Zijn eigen werk te doen.
3.40	Thus in dealing with all such questions the chief concern is this: “only believe” and rest in the FAITHFULNESS OF GOD.	Bij al zulke vragen komt het dus op dit ene aan: “geloof alleen” en rust in Gods TROUW.
3.41	Hold fast this one principle: God has given us a promise that He will fill us with His Spirit.	Houd vast aan dit ene beginsel: God heeft ons een belofte gegeven dat Hij ons met Zijn Geest zal vervullen.
3.42	It is His work to make His promise an accomplished fact.	Het is Zijn werk om Zijn belofte werkelijkheid te maken.
3.43	Thank God for the promise even as you would thank Him for the fulfilment of it.	Dank God voor de belofte, net zoals u Hem zou danken voor de vervulling ervan.
3.44	In the promise God has already pledged Himself to you.	In de belofte heeft God Zich al aan u verbonden.
3.45	Rejoice in Him and in His faithfulness.	Verheug u in Hem en in Zijn trouw.
3.46	Be not held back by any questions whatever.	Laat u door geen enkele vraag tegenhouden.
3.47	Set your heart on what God will do, on Himself from whom the blessing must come.	Richt uw hart op wat God zal doen, op Hemzelf van wie de zegen moet komen.
3.48	The result will be certain and glorious.	Het resultaat zal zeker en heerlijk zijn.
4.1	Although you receive but little help from others, or even encounter opposition, still: “only believe.”	Al krijgt u weinig hulp van anderen, of stuit u zelfs op tegenstand, toch: “geloof alleen.”
4.2	It is one of the saddest tokens of the unspiritual condition of the Church that so many are content with things just as they are, and have no desire to know more of this seeking for the reality of the Spirit’s power.	Het is een van de droevigste tekenen van de ongeestelijke toestand van de gemeente dat zovelen tevreden zijn met de dingen zoals ze zijn, en geen verlangen hebben om meer te weten van dit zoeken naar de werkelijkheid van de kracht van de Geest.
4.3	They point to the present purity of doctrine, to the prevailing earnestness of preaching, to the generous gifts which are made for the maintenance of religious works and the enterprises of philanthropy, to the interest which is manifested in the cause of education and of missions, and they say that we ought rather to give God thanks for the good we see around us.	Ze wijzen op de huidige zuiverheid van de leer, op de heersende ernst van de prediking, op de royale gaven voor kerkelijk werk en liefdadigheid, op de belangstelling voor onderwijs en zending, en zeggen dat we God liever moeten danken voor het goede dat we om ons heen zien.
4.4	Such people would condemn the language of Laodicea, and would refuse to say that they were rich and increased in goods and had need of nothing, and yet there are some traces of this spirit in what they say.	Zulke mensen zouden de taal van Laodicea veroordelen en weigeren te zeggen dat ze rijk waren, verrijkt en aan niets gebrek hadden — en toch klinkt er iets van diezelfde geest door in wat ze zeggen. (vgl. Openbaring 3:17 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
4.5	They do not consider the injunction to be “filled with the Spirit.”	Ze houden geen rekening met het gebod om “vervuld te worden met de Geest.”
4.6	They have forgotten the command to prophesy to the Spirit and say: “Come from the four winds, O Breath, and breathe upon the slain, that they may live.”	Ze zijn de oproep vergeten om tot de Geest te profeteren en te zeggen: “Kom van de vier windstreken, o Geest, en blaas over deze gedoden, opdat ze levend worden.” (vgl. Ezechiël 37:9 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
4.7	When you speak of these things you will receive little encouragement from them.	Spreekt u hierover, dan krijgt u weinig bemoediging van hen.
4.8	They do not understand what you mean.	Ze begrijpen niet wat u bedoelt.
4.9	They believe indeed in the Holy Spirit, but their eyes have not been opened to the fact that more of the Spirit, the fulness of the Spirit, is the one thing needful for the Church.	Ze geloven wel in de Heilige Geest, maar hun ogen zijn niet geopend voor het feit dat méér van de Geest, de volheid van de Geest, het ene nodige is voor de gemeente.
4.10	There are others who will agree with you when you speak of this need, and yet will really give you even less encouragement.	Anderen zullen het met u eens zijn als u over deze nood spreekt, maar geven u eigenlijk nog minder bemoediging.
4.11	They have often both thought and prayed over the matter, but no benefit has accrued from the effort: they have made no real progress.	Ze hebben er vaak over nagedacht en voor gebeden, maar zonder resultaat: ze zijn niet echt vooruitgekomen.
4.12	They bid you look to the Church of earlier times, and say that it was never much otherwise than it is now.	Ze wijzen u op de gemeente van vroeger, en zeggen dat het toen ook niet veel anders was dan nu.
4.13	What you say of the poverty and weakness of the Church in its relations to the world is true: your representation of the promise of God is glorious: all that you expect from the mighty working of the Spirit it is the highest degree desirable; but — it is not to be obtained.	Wat u zegt over de armoede en zwakte van de gemeente tegenover de wereld is waar; uw voorstelling van Gods belofte is heerlijk; alles wat u van het machtige werk van de Geest verwacht, is uitermate begerenswaardig — maar het is niet te verkrijgen.
4.14	These people belong to the generation of the ten spies who were sent to spy out Canaan: the land is glorious, but the enemy in possession is too strong: we are too weak to overcome them.	Deze mensen horen bij de generatie van de tien verspieders die Kanaän gingen verkennen: het land is heerlijk, maar de vijand die het bezet is te sterk; wij zijn te zwak om hen te overwinnen.
4.15	Lack of consecration and of willingness to surrender everything for this blessing is the root of the unbelief, and has made them incapable of exercising the courage of Caleb when he said: “Let us go up at once, and possess it; for we are well able to overcome it.”	Gebrek aan toewijding en aan bereidheid alles op te offeren voor deze zegen is de wortel van dit ongeloof, en heeft hen onbekwaam gemaakt tot de moed van Kaleb, die zei: “Laten we meteen optrekken en het in bezit nemen, want we zijn er zeker toe in staat.” (Numeri 13:30 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
4.16	My brother, if you would be filled with the Spirit, do not suffer yourself to be held back by such reasonings.	Broeder, wilt u vervuld worden met de Geest, laat u dan door zulke redeneringen niet tegenhouden.
4.17	”Only believe” and strengthen yourself in the omnipotence of God.	”Geloof alleen” en sterk uzelf in Gods almacht.
4.18	Do not say: is God able?	Zeg niet: kan God het?
4.19	Say rather: God is ABLE.	Zeg liever: God KAN het.
4.20	The God who was able to raise Christ from the dead is still mighty in the midst of His people, and is able to reveal His divine life with power in your heart.	De God die Christus uit de doden kon opwekken, is nog altijd machtig te midden van Zijn volk, en kan Zijn goddelijke leven met kracht in uw hart openbaren.
4.21	Hear His voice saying to you as to Abraham: “I am God Almighty: walk thou before My face and be perfect.”	Hoor Zijn stem, die tot u zegt zoals tot Abraham: “Ik ben God, de Almachtige: wandel voor Mijn aangezicht en wees oprecht.” (Genesis 17:1 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
4.22	Set your heart without distraction on what God has said that He will do, and then on the Omnipotence which is prepared to bring the promise to accomplishment.	Richt uw hart, zonder afdwaling, op wat God gezegd heeft te zullen doen, en vervolgens op de almacht die bereid is de belofte te volbrengen.
4.23	Pray to the Father that He would grant unto you to be strengthened with might by His Spirit.	Bid tot de Vader dat Hij u zou geven met kracht gesterkt te worden door Zijn Geest.
4.24	Adore Him who is able to do for us exceeding abundantly above all that we ask and think, and give Him the glory.	Aanbid Hem die bij machte is te doen ver boven alles wat we bidden of denken, en geef Hem de eer.
4.25	Let faith in the Omnipotence of God fill your soul and you will be full of the assurance that, however difficult, however improbable, however impossible it may seem, God can fill us with His Spirit.	Laat het geloof in Gods almacht uw ziel vervullen, en u zult vol zekerheid zijn dat God ons met Zijn Geest kan vervullen, hoe moeilijk, onwaarschijnlijk of onmogelijk het ook lijkt.
4.26	”Only believe."	"Geloof alleen.”
5.1	Although everything in you appears entirely unfit for this blessing and unworthy of it, still: “only believe.”	Al lijkt alles in u volkomen ongeschikt voor deze zegen en er onwaardig aan, toch: “geloof alleen.”
5.2	When one prays for this blessing of being filled with the Spirit, the thought will spring up unbidden, of what one’s life as a Christian has already been.	Wie bidt om deze zegen van vervuld te worden met de Geest, zal ongevraagd de gedachte krijgen aan hoe zijn leven als christen tot nu toe geweest is.
5.3	The believer thinks of all the workings of divine grace in his heart, and of the incessant strivings of the Spirit.	De gelovige denkt aan al het werk van Gods genade in zijn hart, en aan het voortdurende dringen van de Geest.
5.4	He thinks of all his efforts and prayers, of his past attempts at entire surrender and the appropriation of faith.	Hij denkt aan al zijn inspanningen en gebeden, aan zijn vroegere pogingen tot volledige overgave en het aannemen in geloof.
5.5	He then looks upon what he is at the moment, upon his unfaithfulness and sin and helplessness, and he becomes dispirited.	Dan kijkt hij naar wat hij nu is, naar zijn ontrouw, zonde en machteloosheid, en raakt hij ontmoedigd.
5.6	In the lapse of so many years so little progress has been made.	In al die jaren is er zo weinig vooruitgang geboekt.
5.7	The past testifies only of failure and unfaithfulness.	Het verleden getuigt alleen van falen en ontrouw.
5.8	What avails it to think that the future will be any better?	Wat helpt het te denken dat de toekomst beter zal zijn?
5.9	If all his praying and believing of earlier days have been of so little avail, why should he now dare to hope that everything is to be transformed at once?	Als al zijn bidden en geloven van vroeger zo weinig heeft opgeleverd, waarom zou hij nu durven hopen dat alles ineens zal veranderen?
5.10	He presents to himself the life of a man full of the Holy Spirit, and alongside it he sets his own life as he has learned to know it, and it becomes impossible for him to imagine that he shall ever be able to live as a man full of the Spirit.	Hij stelt zich het leven voor van iemand die vol is van de Heilige Geest, legt daarnaast zijn eigen leven zoals hij dat kent, en het wordt hem onmogelijk zich voor te stellen dat hij ooit zo zou kunnen leven.
5.11	For such a task he is once for all unfit, and feels no courage to make the attempt.	Voor zo’n taak acht hij zich eens en voor altijd ongeschikt, en voelt hij geen moed om het te proberen.
5.12	Christian, when such thoughts as these throng in upon you there is but one counsel to follow, and that is: “only believe.”	Christen, wanneer zulke gedachten op u afkomen, is er maar één raad te volgen: “geloof alleen.”
5.13	Cast yourself into the arms of your Father who gives His children the Holy Spirit much more readily than an earthly father gives bread.	Werp uzelf in de armen van uw Vader, die Zijn kinderen de Heilige Geest veel gemakkelijker geeft dan een aardse vader brood geeft.
5.14	Only believe, and count upon THE LOVE OF GOD.	Geloof alleen, en reken op GODS LIEFDE.
5.15	All your self-dedication and surrender, all your faith and integrity is not a work by which you have to move God or make Him willing to bless you.	Al uw toewijding en overgave, al uw geloof en oprechtheid zijn geen werk waarmee u God moet bewegen of bereid moet maken om u te zegenen.
5.16	Far from it.	Verre van dat.
5.17	It is God that desires to bless you, and that will Himself work everything in you.	Het is God die naar u verlangt te zegenen, en die Zelf alles in u zal werken.
5.18	God loves you as a father and sees that, to be able to live in perfect health and happiness as His child, you have need of nothing but this one thing — to be full of His Spirit.	God heeft u lief als een vader, en ziet dat u, om als Zijn kind in volkomen gezondheid en geluk te leven, niets anders nodig hebt dan dit ene: vol te zijn van Zijn Geest.
5.19	Jesus has by His blood opened up the way to the full enjoyment of this love.	Jezus heeft door Zijn bloed de weg geopend naar het volle genot van deze liefde.
5.20	You must learn to enter into this love, to abide in this love, and by faith to acknowledge that it shines upon you and surrounds you, even as the light of the sun illumines and animates your body.	U moet leren binnen te gaan in deze liefde, erin te blijven, en in geloof te erkennen dat ze op u schijnt en u omgeeft, zoals het licht van de zon uw lichaam verlicht en verkwikt.
5.21	Begin to trust this love.	Ga deze liefde vertrouwen.
5.22	I do not say in its willingness: no — in its unspeakable longing to fill you entirely with itself.	Ik zeg niet: in haar bereidheid — nee, in haar onuitsprekelijke verlangen om u helemaal met zichzelf te vervullen.
5.23	It is your Father, whose love waits to make you full of His Spirit.	Het is uw Vader, wiens liefde erop wacht u vol te maken van Zijn Geest.
5.24	He Himself will do it for you.	Hijzelf zal het voor u doen.
5.25	And what does He crave at your hands?	En wat vraagt Hij van u?
5.26	Simply this, that you yield yourself to Him in utter unworthiness, nothingness, and impotence, to let Him do this work in you.	Alleen dit: dat u zich in volkomen onwaardigheid, nietigheid en onmacht aan Hem overgeeft, om Hem dit werk in u te laten doen.
5.27	He is prepared to take charge of all the preparatory work.	Hij is bereid al het voorbereidende werk op Zich te nemen.
5.28	You may be sure that He will help you by His Spirit.	U kunt er zeker van zijn dat Hij u zal helpen door Zijn Geest.
5.29	He will strengthen you with might in the inner man, silently and hiddenly, yet none the less surely, to abandon everything that has to be given up and to receive this treasure.	Hij zal u met kracht sterken in de innerlijke mens, stil en verborgen, maar niet minder zeker, om alles op te geven wat opgegeven moet worden en deze schat te ontvangen.
5.30	He will help you in the faith of appropriation to rest in His word and to wait for Him; and He will hold Himself responsible for all the future.	Hij zal u helpen om, in het geloof van toe-eigening, te rusten in Zijn woord en op Hem te wachten; en Hij zal Zichzelf verantwoordelijk stellen voor heel de toekomst.
5.31	He will make provision that you shall be able to walk in the fulness of this blessing.	Hij zal ervoor zorgen dat u kunt wandelen in de volheid van deze zegen.
5.32	You have perhaps already formed a very high idea of what a man must be that is filled with the Spirit of God, and you see no chance of your being able to live in such a fashion.	Misschien hebt u zich al een heel hoog beeld gevormd van hoe iemand moet zijn die vervuld is met de Geest van God, en ziet u geen kans om ooit zo te leven.
5.33	Or it may be that you have not been able to form any idea of it whatever, and are on that account afraid to strive for a life which is so unknown to you.	Of misschien hebt u er helemaal geen voorstelling van kunnen vormen, en bent u daarom bang te streven naar een leven dat u zo onbekend is.
5.34	O Christian, abandon all such thoughts.	Christen, laat al zulke gedachten los.
5.35	The Spirit alone, when He is once in you, will Himself teach you what that life is, for He will work it in you.	Alleen de Geest zal u, zodra Hij eenmaal in u is, Zelf leren wat dat leven is, want Hij zal het in u bewerken.
5.36	God will take upon Himself the responsibility of making you full of the Spirit, not as a treasure which you must carry and keep, but as a power which is to carry and keep you.	God zal Zelf de verantwoordelijkheid nemen om u vol te maken van de Geest — niet als een schat die u moet dragen en bewaren, maar als een kracht die ú zal dragen en bewaren.
5.37	Therefore, O Soul, “only believe”: count upon THE LOVE OF YOUR FATHER.	Daarom, ziel: “geloof alleen”; reken op de LIEFDE VAN UW VADER.
5.38	In His promise of the blessing and the power of the Spirit the Lord Jesus always pointed to God the Father.	In Zijn belofte van de zegen en de kracht van de Geest wees de Heere Jezus altijd naar God de Vader.
5.39	He called it “the promise of the Father.”	Hij noemde het “de belofte van de Vader.” (Lukas 24:49 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
5.40	He directed us to the faithfulness of God: “He is faithful that promised.”	Hij wees ons op Gods trouw: “Hij Die het beloofd heeft, is getrouw.” (Hebreeën 10:23 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
5.41	He directed us to the power of God: the Spirit was, as power from on high, to come from God Himself.	Hij wees ons op Gods kracht: de Geest zou, als kracht van omhoog, van God Zelf komen. (vgl. Handelingen 1:8)
5.42	He directed us to the love of God: it is as a Father that God is to give this boon to His children.	Hij wees ons op Gods liefde: als Vader zal God deze gave aan Zijn kinderen geven.
5.43	Let every thought of this blessing and every desire for it only lead us to God.	Laat elke gedachte aan deze zegen en elk verlangen ernaar ons alleen maar tot God brengen.
5.44	Here is something that HE must do, that He must give, that HE, HE ALONE, must work.	Dit is iets dat HIJ moet doen, dat Hij moet geven, dat HIJ, HIJ ALLEEN, moet bewerken.
5.45	Let us in silent adoration set our heart upon God: He will do something for us.	Laten we ons hart in stille aanbidding op God richten: Hij zal iets voor ons doen.
5.46	Let us joyfully trust in Him: He is able to do above all praying and thinking.	Laten we ons blij op Hem verlaten: Hij kan doen boven al ons bidden en denken.
5.47	His love will, O so willingly, bestow upon us a full blessing.	Zijn liefde zal, o zo gewillig, ons een volle zegen schenken.
5.48	Therefore, “only believe”: God will make me full of the Spirit.	Daarom: “geloof alleen”: God zal mij vol maken van de Geest.
5.49	And say humbly: Behold the servant of the Lord. Let Him do to me what is good in His sight. Be it unto me according to Thy word.	En zeg nederig: Zie, de dienstknecht van de Heere. Laat Hij met mij doen wat goed is in Zijn ogen. Mij geschiede naar Uw woord. (vgl. Lukas 1:38 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
5.50	”Faithful is He that calleth you, WHO ALSO WILL DO IT."	"Hij Die u roept, is getrouw, DIE HET OOK DOEN ZAL.” (1 Tessalonicenzen 5:24 — eigen vertaling, vervangen door HSV)

Noten bij Hoofdstuk X:

• Alle gemarkeerde Bijbelcitaten rechtstreeks vertaald uit Murrays Engels, te vervangen door de exacte HSV-tekst.
• Paragraaf 2 is Murrays inleidende alinea vóór sectie I; paragrafen 3 t/m 5 volgen Murrays eigen romeinse onderverdeling (I t/m III).

XI. Hoe iedereen het kan vinden

#	Engels	Nederlands
1.1	”And I will sprinkle clean water upon you, and ye shall be clean: from all your filthiness, and from all your idols, will I cleanse you. And I will put My Spirit within you, and cause you to walk in My statutes, and ye shall keep My judgments, and do them.” (Ezek. 36:25, 27)	“Ik zal rein water op u sprenkelen en u zult rein worden. Van al uw onreinheden en van al uw stinkgoden zal Ik u reinigen. Ik zal Mijn Geest in uw binnenste geven en maken dat u in Mijn verordeningen wandelt en Mijn bepalingen in acht neemt en die houdt.” (Ezechiël 36:25, 27 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
2.1	The full Pentecostal blessing is for all the children of God.	De volle Pinksterzegen is voor alle kinderen van God.
2.2	As many as are led by the Spirit of God, they are the children of God.	Zovelen als er door de Geest van God geleid worden, die zijn kinderen van God. (Romeinen 8:14 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
2.3	God does not give a half portion to any one of His children.	God geeft geen van Zijn kinderen een half deel.
2.4	To every one He says: “Son, thou art ever with Me, and all that I have is thine.”	Tegen ieder zegt Hij: “Kind, jij bent altijd bij Mij, en al het mijne is van jou.” (Lukas 15:31 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
2.5	Christ is not divided; he that receives Him receives Him in all His fulness.	Christus is niet verdeeld; wie Hem ontvangt, ontvangt Hem in heel Zijn volheid.
2.6	Every Christian is destined by God, and is actually called, to be filled with the Spirit.	Elke christen is door God bestemd, en werkelijk geroepen, om vervuld te worden met de Geest.
2.7	In the preceding chapters I have had in view especially those who are to some extent acquainted with these things, and have been already in search of the truth: such as have been already led after conversion to make a more complete renunciation of sin, and to yield themselves wholly to the Lord.	In de voorgaande hoofdstukken had ik vooral hen voor ogen die al enigszins met deze dingen bekend zijn en al op zoek zijn naar de waarheid: mensen die na hun bekering al ertoe geleid zijn de zonde vollediger te verzaken en zich helemaal aan de Heere over te geven.
2.8	But it is quite conceivable that amongst those who read this book there may be Christians who have heard but little of the full Pentecostal blessing, and in whose hearts the desire has arisen to obtain a share in it.	Maar het is heel goed mogelijk dat er onder de lezers van dit boek christenen zijn die nog maar weinig gehoord hebben van de volle Pinksterzegen, en in wier hart toch het verlangen is ontstaan er deel aan te krijgen.
2.9	There is, however, so much that they do not as yet understand, that they are willing indeed to have pointed out to them in the simplest possible fashion, where they are to begin, and what they have to do, in order to succeed in their desire.	Er is echter zoveel dat ze nog niet begrijpen, dat ze er behoefte aan hebben op de eenvoudigst mogelijke manier te horen waar ze moeten beginnen en wat ze moeten doen om hun verlangen te vervullen.
2.10	They are prepared to acknowledge that their life is full of sin, and that it seems to them as if they would have to strive long and earnestly, ere they can become full of the Spirit.	Ze zijn bereid te erkennen dat hun leven vol zonde is, en het lijkt hun toe alsof ze lang en ernstig zouden moeten strijden voordat ze vol van de Geest kunnen worden.
2.11	I should like much to inspire them with fresh courage and to direct them to the God who has said: “I the Lord will hasten it in its time.”	Ik zou hun graag nieuwe moed willen geven en hen willen wijzen op de God die gezegd heeft: “Ik, de HEERE, zal het te Zijner tijd met spoed volbrengen.” (vgl. Jesaja 60:22 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
2.12	I should like to take them and guide them to the place where God will bless them, and to point to them out of His Word what the disposition and the attitude must be in which they can receive this blessing.	Ik zou hen willen meenemen naar de plaats waar God hen zal zegenen, en hun uit Zijn Woord willen laten zien welke gezindheid en houding nodig zijn om deze zegen te ontvangen.
3.1	First of all, there must be a new discovery and confession and casting away of sin.	Allereerst moet er een nieuwe ontdekking, belijdenis en verwerping van de zonde zijn.
3.2	In the message of Ezekiel, God first promised: “I will cleanse you,” and then: “I will put My Spirit within you.”	In de boodschap van Ezechiël beloofde God eerst: “Ik zal u reinigen,” en dan pas: “Ik zal Mijn Geest in uw binnenste geven.”
3.3	A vessel into which anything precious is to be poured must always first be cleansed.	Een vat waarin iets kostbaars gegoten zal worden, moet altijd eerst gereinigd worden.
3.4	So, if the Lord is to give you a new and full blessing, a new cleansing must also take place.	Wil de Heere u dus een nieuwe, volle zegen geven, dan moet er ook een nieuwe reiniging plaatsvinden.
3.5	In your conversion, it is true, there was a confession and putting away of sin.	Bij uw bekering was er inderdaad al een belijdenis en verwerping van de zonde.
3.6	Yet this separation was but superficial and external.	Toch was die scheiding maar oppervlakkig en uiterlijk.
3.7	The soul was still half enveloped in darkness: it thought more of its heinous sins and the punishment they might entail.	De ziel zat nog half in het duister: ze dacht meer aan haar zware zonden en de straf die daarop kon volgen.
3.8	After conversion it did indeed endeavour to overcome sin, but the effort did not succeed.	Na de bekering probeerde ze de zonde wel te overwinnen, maar dat lukte niet.
3.9	It did not know in what holiness the Lord desires His people to live: it did not know how pure and holy the Lord would have it be and would make it be.	Ze wist niet in welke heiligheid de Heere Zijn volk wil laten leven; ze wist niet hoe rein en heilig de Heere haar wilde hebben en zou maken.
3.10	This new cleansing must come through new confession and discovery of sin.	Deze nieuwe reiniging moet komen door nieuwe belijdenis en ontdekking van zonde.
3.11	The old leaven cannot be purged away unless it be first searched for and found.	Het oude zuurdeeg kan pas weggedaan worden als het eerst is opgezocht en gevonden.
3.12	Do not say that you already know sufficiently well that your Christian life is full of sin.	Zeg niet dat u al goed genoeg weet dat uw christenleven vol zonde is.
3.13	Sit down in silent meditation and with the express purpose of seeing of what sort your life as a Christian has been.	Ga stil zitten en overdenk, met het uitdrukkelijke doel te zien hoe uw leven als christen werkelijk is geweest.
3.14	How much pride, self-seeking, worldliness, self-will, and impurity has been in it.	Hoeveel hoogmoed, zelfzucht, wereldsgezindheid, eigenwil en onreinheid erin geweest zijn.
3.15	Can such a heart receive the fulness of the Spirit?	Kan zo’n hart de volheid van de Geest ontvangen?
3.16	It is impossible.	Dat is onmogelijk.
3.17	Look into your home life.	Kijk naar uw gezinsleven.
3.18	In your intercourse with wife and children, servants and friends, do not hastiness of temper, anxiety about yourself, bitterness, idle or harsh or unbecoming words testify how little you have been cleansed?	Getuigen niet, in uw omgang met vrouw en kinderen, personeel en vrienden, uw kortaangebondenheid, uw bezorgdheid om uzelf, uw bitterheid, uw onnutte, harde of ongepaste woorden ervan hoe weinig u gereinigd bent?
3.19	Look into the current life of the Church.	Kijk naar het huidige leven van de gemeente.
3.20	How much religion is there that is merely intellectual, or formal, or pleasing to men, without that real humiliation of spirit, that real desire for the living God, that real love for Jesus, that real subjection to the word, which constitute worship in spirit and in truth.	Hoeveel godsdienst is er die louter verstandelijk, formeel of mensen behagend is, zonder die echte verootmoediging van geest, dat echte verlangen naar de levende God, die echte liefde voor Jezus, die echte onderwerping aan het Woord, die de aanbidding in geest en waarheid uitmaken.
3.21	Look into your general course of conduct.	Kijk naar uw algemene levenswandel.
3.22	Consider whether the people amongst whom you mingle can testify that they have observed, by your honourable spirit and disinterestedness and freedom from worldly-mindedness, that you are one who has been cleansed from sin by God.	Overweeg of de mensen om u heen kunnen getuigen dat ze, aan uw eerlijke geest, onbaatzuchtigheid en vrijheid van wereldsgezindheid, hebben gemerkt dat u iemand bent die door God van zonde gereinigd is.
3.23	Contemplate all this in the light of what God expects from you and has offered to work in you, and take your place as a guilty, helpless soul that must be cleansed before God can bestow the full blessing upon you.	Overdenk dit alles in het licht van wat God van u verwacht en heeft aangeboden in u te werken, en neem uw plaats in als een schuldige, hulpeloze ziel die gereinigd moet worden, voordat God de volle zegen op u kan leggen.
3.24	On the back of this discovery follows the actual putting away and casting out of what is impure.	Op deze ontdekking volgt het werkelijk wegdoen en uitwerpen van wat onrein is.
3.25	This is something that you are simply bound to do.	Dit is iets wat u eenvoudig moet doen.
3.26	You must come with these sins, and especially with those that are most strictly your own besetting sins, and acknowledge them before God in confession, and there and then make renunciation of them.	U moet met deze zonden komen — vooral met de zonden die u het meest persoonlijk aankleven — ze voor God belijden, en ze daar meteen verzaken.
3.27	You must be brought to the conviction that your life is a guilty and shameful life.	U moet tot de overtuiging komen dat uw leven een schuldig en schandelijk leven is.
3.28	You are not at liberty to take comfort from the consideration that you are so weak, or that the majority of Christians live no higher life.	U mag zich niet troosten met de gedachte dat u nu eenmaal zo zwak bent, of dat de meeste christenen ook geen hoger leven leiden.
3.29	It must become a matter of earnest resolve with you that your life is to undergo a complete transformation.	Het moet voor u een zaak van ernstige vastberadenheid worden dat uw leven volledig moet veranderen.
3.30	The sins that still cleave to you are to be cast off and done away with.	De zonden die u nog aankleven, moeten worden afgeworpen en weggedaan.
3.31	Perhaps you may say in reply that you find yourself unable to do away with them or cast them off.	Misschien zegt u dat u niet in staat bent ze weg te doen of af te werpen.
3.32	I tell you that you are quite able to do this; and in this way.	Ik zeg u dat u dat wel degelijk kunt; en wel op deze manier.
3.33	You can give these sins up to God.	U kunt deze zonden aan God overgeven.
3.34	If there should happen to be anything in my house that I wish to have taken away, and that I myself am unable to carry, I call for men who shall do it for me, and I give it over into their hands, saying: “Look here: take that away;” and they do it.	Is er iets in mijn huis dat ik weg wil hebben, maar dat ik zelf niet kan dragen, dan roep ik mensen om het voor mij te doen, en geef ik het in hun handen met de woorden: “Kijk, neem dat mee”; en zij doen het.
3.35	So I am able to say that I have put away this thing out of my house.	Zo kan ik zeggen dat ik dat ding uit mijn huis heb weggedaan.
3.36	In like manner you can give up to God those sins of yours, against which you feel yourself utterly impotent.	Op dezelfde manier kunt u die zonden, waartegen u zich volkomen machteloos voelt, aan God overgeven.
3.37	You can give them up to Him to be dealt with as He desires and He will fulfil His promise: “I will cleanse you from all your filthiness.”	U kunt ze aan Hem overdragen, om ermee te doen wat Hij wil, en Hij zal Zijn belofte vervullen: “Ik zal u reinigen van al uw onreinheden.”
3.38	There is nothing so needful as that there should be a very definite understanding between you and the Lord, that you on your part really confess your sin and bid it everlasting farewell and give it up, and that you wait on Him until He assures you that He has taken it, or rather has taken your heart and life, into His own hands to give you a complete victory.	Niets is zo nodig als een heel duidelijke afspraak tussen u en de Heere: dat u van uw kant uw zonde werkelijk belijdt, er voorgoed afscheid van neemt en haar overgeeft, en dat u op Hem wacht totdat Hij u verzekert dat Hij haar — of liever, uw hart en leven — in Zijn eigen handen heeft genomen om u een volkomen overwinning te geven.
4.1	In this way you come to a new discovery, and reception, and experience of what Christ is and is prepared to do for you.	Zo komt u tot een nieuwe ontdekking, ontvangst en ervaring van wie Christus is en wat Hij bereid is voor u te doen.
4.2	If the knowledge of sin at conversion is superficial, so also is the faith in Jesus.	Is de kennis van de zonde bij de bekering oppervlakkig, dan is ook het geloof in Jezus dat.
4.3	Our faith, our reception of Jesus never goes further or deeper than our insight into sin.	Ons geloof, ons ontvangen van Jezus, gaat nooit verder of dieper dan ons inzicht in de zonde.
4.4	If since your conversion you have learned to know the inward invincible power of sin in you, you are now prepared to receive from God a discovery of the inward invincible power of the Lord Jesus in your heart, such as you have hitherto had no idea of.	Hebt u sinds uw bekering de innerlijke, onoverwinnelijke macht van de zonde in uzelf leren kennen, dan bent u nu klaar om van God een ontdekking te ontvangen van de innerlijke, onoverwinnelijke kracht van de Heere Jezus in uw hart, waarvan u tot nu toe geen idee had.
4.5	If you really long for a complete deliverance from sin, so as to be able to live in obedience to God, God will reveal the Lord Jesus to you as a complete Saviour.	Verlangt u echt naar volledige bevrijding van de zonde, om in gehoorzaamheid aan God te kunnen leven, dan zal God u de Heere Jezus openbaren als een volkomen Zaligmaker.
4.6	He will make you to know that, although the flesh always remains in you, with its inclination to evil, the Lord Jesus will so dwell in your heart that the power of the flesh shall be kept in subjection by Him, in order that you may no longer do the will of the flesh.	Hij zal u laten weten dat, hoewel het vlees met zijn neiging tot het kwade altijd in u blijft, de Heere Jezus zo in uw hart zal wonen dat Hij de macht van het vlees onderworpen houdt, zodat u niet langer de wil van het vlees doet.
4.7	Through Jesus Christ, God will cleanse you from all unrighteousness, so that day by day you may walk before God with a pure heart.	Door Jezus Christus zal God u reinigen van alle ongerechtigheid, zodat u dag aan dag met een rein hart voor Gods aangezicht kunt wandelen.
4.8	What you really need is the discovery that He is prepared to work this change in you, and that you may receive it by faith, here and now.	Wat u werkelijk nodig hebt, is de ontdekking dat Hij bereid is deze verandering in u te bewerken, en dat u die hier en nu in geloof kunt ontvangen.
4.9	Yes: this is what Jesus Christ desires to work in you by the Holy Spirit.	Ja, dit is wat Jezus Christus door de Heilige Geest in u wil bewerken.
4.10	He came to put away sin; not the guilt and punishment of it only, but sin itself.	Hij kwam om de zonde weg te doen — niet alleen de schuld en straf ervan, maar de zonde zelf.
4.11	He has not only mastered the power and dominion of the law and its curse over you, but has also completely broken and taken away the power and dominion of sin.	Hij heeft niet alleen de macht en heerschappij van de wet en haar vloek over u overwonnen, maar ook de macht en heerschappij van de zonde volkomen gebroken en weggenomen.
4.12	He has completely rescued you as a new-born soul from beneath the power of sin; and He lives in His heavenly authority and all-pervading presence in order to work out this deliverance in you.	Hij heeft u als nieuwgeboren ziel volkomen gered van onder de macht van de zonde; en Hij leeft in Zijn hemels gezag en alomtegenwoordigheid om deze bevrijding in u tot stand te brengen.
4.13	In this power He will live in you and Himself carry out His work in you.	In deze kracht zal Hij in u leven en Zelf Zijn werk in u volbrengen.
4.14	As the indwelling Christ, He is bent on maintaining and manifesting His redemption in you.	Als de inwonende Christus is Hij erop uit Zijn verlossing in u te handhaven en te openbaren.
4.15	The sins which you have confessed, the pride and the lovelessness, the worldly-mindedness and vanity and all uncleanness, He will by His power take out of your heart; so that, although the flesh may tempt you, the choice and the joy of your heart abide in Him and in His obedience to God’s will.	De zonden die u beleden hebt — de hoogmoed en de liefdeloosheid, de wereldsgezindheid en ijdelheid en alle onreinheid — zal Hij met Zijn kracht uit uw hart wegnemen; zodat, ook al verzoekt het vlees u, de keus en de vreugde van uw hart in Hem en in Zijn gehoorzaamheid aan Gods wil blijven.
4.16	Yes: you may indeed become “more than conqueror” through Him that loved you.	Ja, u mag werkelijk “meer dan overwinnaar” worden door Hem die u heeft liefgehad. (vgl. Romeinen 8:37 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
4.17	As the indwelling Christ, He will overcome sin in you.	Als de inwonende Christus zal Hij de zonde in u overwinnen.
4.18	What then is required on our side?	Wat wordt er dan van onze kant gevraagd?
4.19	Only this, a thing that can be done at once, namely, that when the soul sees it to be true that Jesus will carry out this work, it shall then open the door before Him and receive Him into the heart as Lord and King.	Alleen dit, iets wat meteen kan gebeuren: dat de ziel, zodra ze inziet dat Jezus dit werk zal volbrengen, de deur voor Hem opent en Hem als Heere en Koning in het hart ontvangt.
4.20	Yes: that can be done at once.	Ja, dat kan meteen gebeuren.
4.21	A house that has remained closely shut for twenty years can be penetrated by the light in a moment, if the doors and windows are thrown open.	Een huis dat twintig jaar potdicht is gebleven, kan in een ogenblik door het licht doordrongen worden, als de deuren en ramen worden opengegooid.
4.22	In like manner, a heart that has remained enveloped in darkness and impotence for twenty years, because it knew not that Jesus was willing to take the victory over sin into His own hands, can have its whole experience changed in a moment.	Zo kan ook een hart dat twintig jaar in duisternis en onmacht heeft gezeten, omdat het niet wist dat Jezus bereid was de overwinning over de zonde in eigen hand te nemen, in een ogenblik totaal van ervaring veranderen.
4.23	When it acknowledges its sinful condition and yields itself to God, and believes that the Son of God is prepared to assume the responsibility of the inner life and its purification from sin; when it ventures to trust the Lord that He will do this work at the very moment; then it may firmly believe that it is done, and that Jesus takes all that is in me into His own hands.	Erkent het zijn zondige toestand en geeft het zich aan God over, en gelooft het dat de Zoon van God bereid is de verantwoordelijkheid voor het innerlijke leven en de reiniging ervan op Zich te nemen; durft het te vertrouwen dat de Heere dit werk op datzelfde moment zal doen — dan mag het vast geloven dat het gebeurd is, en dat Jezus alles wat in mij is in Zijn eigen handen neemt.
4.24	This is indeed an act of faith, that must be held fast in faith.	Dit is inderdaad een daad van geloof, die in geloof vastgehouden moet worden.
4.25	When doors and windows are thrown open, and the light streaming in drives out the darkness, we discover at once how much dust and impurity there is in the house.	Worden deuren en ramen opengegooid en verdrijft het binnenstromende licht de duisternis, dan ontdekken we meteen hoeveel stof en vuil er in het huis is.
4.26	But the light shines just in order that we may see how to take it away.	Maar het licht schijnt juist opdat we zouden zien hoe we het kunnen wegdoen.
4.27	When we receive Christ into the heart everything is not yet perfected: light and gladness are not seen and experienced at once; but by faith the soul knows that He who is faithful will keep His word and will surely do His work.	Ontvangen we Christus in het hart, dan is nog niet alles volmaakt: licht en blijdschap worden niet meteen gezien en ervaren; maar door het geloof weet de ziel dat Hij die getrouw is, Zijn woord zal houden en zeker Zijn werk zal doen.
4.28	The faith that has up to this moment only sought and wrestled, now rests in the Lord and His word.	Het geloof dat tot dan toe alleen maar zocht en worstelde, rust nu in de Heere en Zijn woord.
4.29	It knows that what was begun by faith must be carried forward only by faith.	Het weet dat wat door het geloof begonnen is, alleen door het geloof voortgezet kan worden.
4.30	It says: “I abide in Jesus; I know that He abides in me and that He will manifest Himself unto me.”	Het zegt: “Ik blijf in Jezus; ik weet dat Hij in mij blijft en dat Hij Zich aan mij zal openbaren.”
4.31	As Jesus cleansed the lepers with a word, and it was only when they were on their way to the priest that they found out they were clean, so He cleanses us by His Word.	Zoals Jezus de melaatsen met een woord reinigde, en zij pas onderweg naar de priester merkten dat ze rein waren, zo reinigt Hij ons door Zijn Woord.
4.32	He that firmly holds that fact in faith will see the proofs of it.	Wie dat feit vast in geloof vasthoudt, zal de bewijzen ervan zien.
5.1	So the soul is prepared to receive the full blessing of the Spirit.	Zo wordt de ziel voorbereid om de volle zegen van de Geest te ontvangen.
5.2	The Lord gave first the promise, I will cleanse you; and then the second promise, I will put My Spirit within you.	De Heere gaf eerst de belofte: Ik zal u reinigen; en dan pas de tweede belofte: Ik zal Mijn Geest in uw binnenste geven.
5.3	The Holy Spirit cannot come with power or fill the heart and continue to dwell in it, unless a special and complete cleansing first takes place within it.	De Heilige Geest kan niet met kracht komen, het hart vervullen en erin blijven wonen, tenzij er eerst een bijzondere, volledige reiniging in plaatsvindt.
5.4	The Spirit and sin are engaged in a mortal combat.	De Geest en de zonde voeren een strijd op leven en dood.
5.5	The only reason why the Spirit works so feebly in the Church is sin, which is all too little known or dreaded or cast out.	De enige reden waarom de Geest zo zwak werkt in de gemeente, is de zonde, die veel te weinig gekend, gevreesd of uitgeworpen wordt.
5.6	Men do not believe in the power of Christ to cleanse; and therefore He cannot do His work of baptizing with the Spirit.	Mensen geloven niet in de macht van Christus om te reinigen, en daarom kan Hij Zijn werk van dopen met de Geest niet doen.
5.7	It is from Christ that the Spirit comes, and to Christ the Spirit returns again.	Van Christus komt de Geest, en tot Christus keert de Geest weer terug.
5.8	It is the heart that gives Christ liberty to exercise dominion in it that shall inherit the full blessing.	Het hart dat Christus de vrijheid geeft er heerschappij over te voeren, zal de volle zegen beërven.
5.9	Therefore, my reader, if you have understood the lesson of this chapter, and have done what has been suggested to you; if you have believed in Jesus as the Lord that cleanses you and dwells in you to keep you clean, be assured that God will certainly fulfil His word: “I will cleanse you and put My Spirit within you.”	Hebt u dus, lezer, de les van dit hoofdstuk begrepen en gedaan wat u is voorgehouden; hebt u in Jezus geloofd als de Heere die u reinigt en in u woont om u rein te houden, wees er dan van verzekerd dat God Zijn woord zeker zal vervullen: “Ik zal u reinigen en Mijn Geest in uw binnenste geven.”
5.10	Cleave to Jesus, who cleanses you: let Him be all within you; God will see to it that you are filled with the Spirit.	Houd u vast aan Jezus, die u reinigt: laat Hem alles in u zijn; God zal ervoor zorgen dat u vervuld wordt met de Geest.
5.11	Only keep in view these two truths.	Houd alleen deze twee waarheden voor ogen.
5.12	First, that the gift and the blessing and the fulness of the Spirit do not always come, as on the day of Pentecost, with external observation.	Ten eerste, dat de gave, de zegen en de volheid van de Geest niet altijd, zoals op de Pinksterdag, met uiterlijk waarneembare kenmerken komen.
5.13	God is often a God that hideth Himself: do not be surprised, therefore, if your heart does not at once feel, as you should like it to feel, immediately after your act of surrender or appropriation.	God is vaak een God die Zich verbergt: wees dus niet verbaasd als uw hart niet meteen voelt zoals u zou willen, direct na uw daad van overgave of aanvaarding.
5.14	Rest assured that, if you fully trust Christ to do everything for you, He there and then begins to do it in secret by His Spirit.	Wees ervan verzekerd dat, als u Christus volledig vertrouwt om alles voor u te doen, Hij er meteen mee begint, in het verborgene, door Zijn Geest.
5.15	Count upon it that, if you present yourself to God as a pure vessel, cleansed by Christ, to be filled with the Spirit, God will take you at your word and say unto you: “Receive ye the Holy Spirit; be it unto you according to your faith.”	Reken erop dat, als u zich aan God aanbiedt als een rein vat, door Christus gereinigd, om vervuld te worden met de Geest, God u op Uw woord zal nemen en tegen u zal zeggen: “Ontvang de Heilige Geest; u geschiede naar uw geloof.” (Johannes 20:22 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
5.16	At that moment bow down before Him, more and more silently, more and more deeply, in holy adoration and expectation, in the blessed assurance that the unseen God has now begun to carry on His work more mightily in you, and that He will also manifest it to you more gloriously than ever before.	Buig u op dat moment voor Hem neer, steeds stiller, steeds dieper, in heilige aanbidding en verwachting, in de gezegende zekerheid dat de onzichtbare God nu krachtiger dan ooit Zijn werk in u voortzet, en het u ook heerlijker dan ooit zal openbaren.
5.17	The other thing you must keep in view is the purpose for which the Spirit is given.	Het andere waar u op moet letten, is het doel waarmee de Geest gegeven wordt.
5.18	I will put My Spirit within you, and I will cause you to walk in My statutes and to keep My judgments and do them.	Ik zal Mijn Geest in uw binnenste geven, en Ik zal maken dat u in Mijn verordeningen wandelt en Mijn bepalingen in acht neemt en die houdt.
5.19	The fulness of the Spirit must be sought and received and kept with the direct aim that you shall now simply and wholly live to do God’s will and work upon the earth, — yes: only to be able to live like the Lord Jesus, and to say with Him: “Lo! I come to do Thy will.”	De volheid van de Geest moet gezocht, ontvangen en bewaard worden met dit directe doel: dat u voortaan eenvoudig en volledig leeft om Gods wil te doen en op aarde te werken — ja, om te kunnen leven zoals de Heere Jezus, en met Hem te zeggen: “Zie, Ik kom om Uw wil te doen.” (vgl. Psalm 40:8-9; Hebreeën 10:7 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
5.20	If you cherish this disposition, the fulness of the Spirit may be positively expected.	Koestert u deze gezindheid, dan mag de volheid van de Geest met zekerheid verwacht worden.
5.21	Be full of courage and yield yourself to walk in God’s statutes and to keep His judgments and do them, and you may trust God to keep His word that He will cause you to keep and do them.	Wees vol moed en geef uzelf over om in Gods verordeningen te wandelen en Zijn bepalingen te houden, en u mag erop vertrouwen dat God Zijn woord houdt dat Hij u dat ook zal laten doen.
5.22	He, the living God, will work in you.	Hij, de levende God, zal in u werken.
5.23	Even before you are aware how the Spirit is in you, He will enable you to experience the full blessing.	Zelfs voordat u beseft hoe de Geest in u is, zal Hij u de volle zegen laten ervaren.
5.24	My brother, have you never yet known the fulness of the Spirit, or have you perhaps been really seeking it for a long while without finding it?	Broeder, hebt u de volheid van de Geest nog nooit gekend, of zoekt u er misschien al lang naar zonder haar te vinden?
5.25	Here you have at last the sure method of winning it.	Hier hebt u eindelijk de zekere weg om haar te verkrijgen.
5.26	Acknowledge the sinfulness of your condition as a Christian and make renunciation of it, once and for all, by yielding it up to God.	Erken de zondigheid van uw toestand als christen en verzaak haar, eens en voor altijd, door haar aan God over te geven.
5.27	Acknowledge that the Lord Jesus is ready and able to cleanse your heart from its sin; to conquer these sins by His entrance into it, and to set you free; and that His purpose is to do this at once.	Erken dat de Heere Jezus gereed en bekwaam is uw hart van zijn zonde te reinigen, deze zonden te overwinnen door Zijn intrede erin, en u vrij te maken; en dat het Zijn bedoeling is dit meteen te doen.
5.28	Take Him now as your Lord, at once and for ever.	Neem Hem nu aan als uw Heere, meteen en voorgoed.
5.29	Then you may be assured that God will put His Spirit within you in a way and a measure and a power of which you have hitherto had no idea.	Dan mag u ervan verzekerd zijn dat God Zijn Geest in uw binnenste zal geven, op een manier, in een mate en met een kracht waarvan u tot nu toe geen idee had.
5.30	Be assured that He will do it.	Wees ervan verzekerd dat Hij het zal doen.
5.31	O permit Him to begin; let Him do it in you now.	Laat Hem toch beginnen; laat Hem het nu in u doen.
5.32	Amen.	Amen.

Noten bij Hoofdstuk XI:

• Alle gemarkeerde Bijbelcitaten rechtstreeks vertaald uit Murrays Engels, te vervangen door de exacte HSV-tekst.
• Paragraaf 2 is Murrays inleidende alinea vóór sectie I; paragrafen 3 t/m 5 volgen Murrays eigen romeinse onderverdeling (I t/m III).

XII. Hoe alles ervoor opgegeven moet worden

#	Engels	Nederlands
1.1	”Then shall the Son also Himself be subjected to Him that did subject all things unto Him, that God may be all in all.” (1 Cor. 15:28)	“Dan zal ook de Zoon Zelf Zich onderwerpen aan Hem Die alle dingen aan Hem onderworpen heeft, opdat God alles in allen zal zijn.” (1 Korinthe 15:28 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
2.1	When we speak of entire consecration, we are frequently asked what the precise distinction is betwixt the ordinary doctrine of sanctification, and the preaching of that gracious work which has begun to prevail in the Church in recent years.	Als we spreken over volledige toewijding, wordt vaak gevraagd wat precies het verschil is tussen de gewone leer van de heiliging en de verkondiging van dat genadewerk dat de laatste jaren in de gemeente meer aandacht krijgt.
2.2	One answer that may be given is that the distinction lies solely in the little word, all.	Een mogelijk antwoord is dat het verschil alleen zit in dat ene kleine woord: alles.
2.3	That word is the key of the secret.	Dat woord is de sleutel van het geheim.
2.4	The ordinary method of proclaiming the necessity of holiness is true so far as it goes; but sufficient emphasis is not laid on this one point of the “All.”	De gewone manier van prediken over de noodzaak van heiligheid is waar, voor zover ze gaat; maar er wordt niet genoeg nadruk gelegd op dit ene punt van het “alles.”
2.5	So is it also with the question as to the reasons why the fulness of the Spirit is not more widely enjoyed.	Zo is het ook met de vraag naar de redenen waarom de volheid van de Geest niet breder ervaren wordt.
2.6	That little word “All” suggests the explanation.	Dat kleine woordje “alles” geeft de verklaring aan.
2.7	So long as the “All” of God, of sin, of Christ, of surrender, of the Spirit, and of faith, is not fully understood, the soul cannot enjoy all that God desires to give and be, all that God would have it be.	Zolang het “alles” van God, van de zonde, van Christus, van de overgave, van de Geest en van het geloof niet ten volle begrepen wordt, kan de ziel niet genieten van alles wat God wil geven en zijn, alles wat God haar wil laten zijn.
2.8	In this our last meditation let us consider the full Pentecostal blessing from this standpoint.	Laten we in deze laatste overdenking de volle Pinksterzegen vanuit dit gezichtspunt bekijken.
2.9	We would fain do this in a spirit of humble waiting on God, and with the prayer that He would make us by His Spirit feel so deeply where the evil lies and what the remedy is, that we shall be ready to give up everything in order to receive nothing less than everything.	We willen dit doen in een geest van nederig wachten op God, met de bede dat Hij ons door Zijn Geest zo diep zou laten voelen waar het kwaad zit en wat het middel ertegen is, dat we bereid zullen zijn alles op te geven om niets minder dan alles te ontvangen.
3.1	THE ALL OF GOD	HET ALLES VAN GOD
3.2	It lies in the very being and nature of God that He must be all.	Het ligt in het wezen en de aard van God Zelf, dat Hij alles moet zijn.
3.3	From Him and through Him and to Him are all things.	Uit Hem en door Hem en tot Hem zijn alle dingen. (vgl. Romeinen 11:36 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
3.4	As God He is the life of everything: all life is only the effect of His direct and continuous operation.	Als God is Hij het leven van alles: al het leven is alleen het gevolg van Zijn rechtstreekse en voortdurende werk.
3.5	It is because all is thus through Him and from Him that it is also to Him.	Juist omdat alles zo door Hem en uit Hem is, is het ook tot Hem.
3.6	Everything that exists serves only as a means for the manifestation of the goodness and wisdom and power of God.	Alles wat bestaat, dient alleen als middel om Gods goedheid, wijsheid en kracht te tonen.
3.7	Sin consists in nothing but this, that man determined to be something and would not suffer God to be everything; and the redemption of Jesus has no other aim than that God should again become everything in our heart and life.	De zonde bestaat nergens anders uit dan dat de mens besloot iets te zijn en God niet alles wilde laten zijn; en de verlossing door Jezus heeft geen ander doel dan dat God weer alles wordt in ons hart en leven.
3.8	At the end, even the Son shall be subjected to the Father, that God may be all in all.	Ten slotte zal ook de Zoon Zich onderwerpen aan de Vader, opdat God alles in allen zal zijn.
3.9	Nothing less than this is what redemption is to secure.	Niets minder dan dit is wat de verlossing moet bewerkstelligen.
3.10	Christ Himself has shown in His life what it means to be nothing, and to suffer God to be everything; and as He once lived upon the earth, so does He still live in the hearts of His people.	Christus Zelf heeft in Zijn leven laten zien wat het betekent niets te zijn en God alles te laten zijn; en zoals Hij eens op aarde leefde, zo leeft Hij nog in de harten van Zijn volk.
3.11	According to the measure in which they receive and rejoice in the truth that God is all, will the fulness of the blessing be able to find its way into their life.	Naarmate ze de waarheid dat God alles is, aanvaarden en er blij mee zijn, zal de volheid van de zegen haar weg in hun leven kunnen vinden.
3.12	The All of God: that is what we must seek.	Het alles van God: dat is wat we moeten zoeken.
3.13	In His will, His honour, His power must He be everything for us.	In Zijn wil, Zijn eer, Zijn kracht moet Hij ons alles zijn.
3.14	No moment of our time, no word of our lips, no movement of our heart, no satisfying of the needs of our physical life, should there be that is not the expression of the will, the glory, the power of God.	Er zou geen moment van onze tijd, geen woord van onze lippen, geen beweging van ons hart, geen vervulling van onze lichamelijke behoeften mogen zijn, die niet de uitdrukking is van Gods wil, Gods eer, Gods kracht.
3.15	Only the man who discerns this and consents to it, who desires and seeks after it, who believes and appropriates it, can rightly understand what the fulness of the Spirit must effect, and why it is necessary that we should forsake everything if we desire to obtain it.	Alleen wie dit doorziet en ermee instemt, wie ernaar verlangt en het zoekt, wie het gelooft en aanneemt, kan goed begrijpen wat de volheid van de Geest moet bewerken, en waarom het nodig is alles te verlaten als we haar willen verkrijgen.
3.16	God must be not merely something, not merely much, but literally, ALL.	God moet niet zomaar iets zijn, niet zomaar veel, maar letterlijk: ALLES.
4.1	THE ALL OF SIN	HET ALLES VAN DE ZONDE
4.2	What is sin?	Wat is zonde?
4.3	It is the absence of God; separation from God.	Het is de afwezigheid van God; scheiding van God.
4.4	Where man is guided by his own will, his own honour, his own power; where the will, the honour, the operation of God are not manifested, there sin must be at work.	Waar de mens geleid wordt door zijn eigen wil, zijn eigen eer, zijn eigen kracht; waar Gods wil, Gods eer, Gods werk niet zichtbaar zijn, daar moet de zonde aan het werk zijn.
4.5	Sin is death and misery, only because it is a turning away from God to the creature.	Zonde is dood en ellende, alleen omdat ze een afkeren is van God naar het schepsel.
4.6	Sin is in no sense a thing that may exist in man along with other things that are good.	Zonde is geenszins iets wat naast andere, goede dingen in de mens kan bestaan.
4.7	No: as God was once everything, so has sin in fallen man become everything.	Nee: zoals God ooit alles was, zo is de zonde in de gevallen mens alles geworden.
4.8	It now dominates and penetrates his whole being, even as God should have been allowed to do.	Ze overheerst en doordringt nu heel zijn wezen, zoals God dat had moeten mogen doen.
4.9	His nature in every part of it is corrupt.	Zijn natuur is in elk opzicht verdorven.
4.10	We still have our natural existence in God, and doubtless with not a few good inclinations in nature and character, just as these are to be found in the lower creatures.	We hebben nog ons natuurlijke bestaan in God, ongetwijfeld met heel wat goede neigingen van natuur en karakter, zoals die ook bij de lagere schepselen te vinden zijn.
4.11	But of what is good in the spiritual and heavenly sense of the word, of what is done out of inward harmony with God or the direction of His Spirit — of all this there is nothing that has its origin in His nature.	Maar van wat goed is in geestelijke, hemelse zin, van wat voortkomt uit innerlijke overeenstemming met God of leiding door Zijn Geest — daarvan heeft niets zijn oorsprong in zijn eigen natuur.
4.12	All is in sin, and under the influence of sin.	Alles is in de zonde en staat onder haar invloed.
4.13	The All of sin: some small measure of the knowledge of this fact was necessary even at the time of conversion.	Het alles van de zonde: een klein beetje kennis hiervan was al nodig bij de bekering.
4.14	This, however, was still very imperfect.	Toch was die kennis nog erg gebrekkig.
4.15	If a Christian is to make progress and become fully convinced of the necessity of being filled with the Spirit, his eyes must be opened to the extent in which sin dominates over everything within him.	Wil een christen vorderen en er ten volle van overtuigd raken dat hij vervuld moet worden met de Geest, dan moeten zijn ogen geopend worden voor de mate waarin de zonde alles in hem overheerst.
4.16	Everything in him is tainted with sin, his will, his power, his heart; and therefore the omnipotence of God must take in hand the renewal of everything by the Holy Spirit.	Alles in hem is door de zonde aangetast — zijn wil, zijn kracht, zijn hart; daarom moet Gods almacht de vernieuwing van alles ter hand nemen, door de Heilige Geest.
4.17	Man is utterly impotent to that which is good in the highest sense: he can do no more of what is good than what the Spirit actually works in him at any moment.	De mens is volkomen onmachtig tot het goede in de hoogste zin: hij kan niet meer goeds doen dan wat de Geest op elk moment werkelijk in hem bewerkt.
4.18	He learns also to see the All of sin just as distinctly in the world around him; for the fairest, the most useful, and the most legitimate possessions or enjoyments are all under the power of sin.	Hij leert het alles van de zonde ook even duidelijk zien in de wereld om hem heen; want de mooiste, nuttigste en meest geoorloofde bezittingen of genoegens staan allemaal onder de macht van de zonde.
4.19	Everything must be sacrificed and given over to death: the All of God must expel the All of sin.	Alles moet opgeofferd worden en aan de dood worden overgegeven: het alles van God moet het alles van de zonde verdrijven.
4.20	God must again live wholly and entirely within us, and take inwardly and continuously the place which sin usurped.	God moet weer volledig en geheel in ons leven, en innerlijk en voortdurend de plaats innemen die de zonde zich had toegeëigend.
4.21	He that desires this change will rightly understand and desire the fulness of the Spirit, and as he believes will certainly receive it.	Wie deze verandering verlangt, zal de volheid van de Geest goed begrijpen en ernaar verlangen, en zal haar, gelovend, zeker ontvangen.
5.1	THE ALL OF CHRIST	HET ALLES VAN CHRISTUS
5.2	The Son is the revelation of the Father: the All of God is exhibited to our view and made accessible to us in the Son.	De Zoon is de openbaring van de Vader: het alles van God wordt ons in de Zoon getoond en toegankelijk gemaakt.
5.3	On this account the ALL of Christ is just as necessary and infinite as that of God.	Daarom is het ALLES van Christus even noodzakelijk en onbegrensd als dat van God.
5.4	Christ is God come upon the earth to undo the All of sin, to win back and restore in man the lost All of God.	Christus is God, gekomen op aarde om het alles van de zonde ongedaan te maken, om het verloren alles van God in de mens terug te winnen en te herstellen.
5.5	To this end we must know thoroughly the All of Christ.	Daarvoor moeten we het alles van Christus grondig kennen.
5.6	The idea which most believing disciples have of the All of Christ is that He alone does everything in the atonement and the forgiveness of sin.	De meeste gelovigen denken bij het alles van Christus alleen aan dat Hij alles doet in de verzoening en de vergeving van zonden.
5.7	This is indeed the glorious beginning of His redemptive work, but still only the beginning.	Dat is inderdaad het heerlijke begin van Zijn verlossingswerk, maar toch nog maar het begin.
5.8	God has given in Him all that we have need of: life and all grace.	God heeft ons in Hem alles gegeven wat we nodig hebben: leven en alle genade.
5.9	Christ Himself desires to be our life and strength, the Indweller of our heart, who animates that heart and makes it what it ought to be before God.	Christus Zelf wil ons leven en onze kracht zijn, de Bewoner van ons hart, die dat hart bezielt en maakt tot wat het voor God moet zijn.
5.10	To know the All of Christ, and to understand how intensely and how completely and how really Christ is prepared to be everything in us, is the secret of true sanctification.	Het alles van Christus kennen, en begrijpen hoe intens, hoe volkomen en hoe werkelijk Christus bereid is alles in ons te zijn, is het geheim van ware heiliging.
5.11	He that discerns the will of God in this principle and from the heart yields himself to its operation has found the pathway to the full blessing of Pentecost.	Wie Gods wil in dit beginsel doorziet en zich van harte aan de uitwerking ervan overgeeft, heeft de weg naar de volle Pinksterzegen gevonden.
5.12	The All of Christ, Acknowledge this in humble joyful thanksgiving: confess that everything has been given by God in Him.	Het alles van Christus: erken dit met nederige, blijde dankzegging; belijd dat God alles in Hem gegeven heeft.
5.13	Receive with firm confidence the fact that Christ is all and the promise that He will work all, yes, all, in you.	Neem met vast vertrouwen aan dat Christus alles is, en de belofte dat Hij alles, ja alles, in u zal werken.
5.14	Consent from the heart that this must be so, and confirm it by laying everything at His feet and offering it up to Him.	Stem er van harte mee in dat dit zo moet zijn, en bevestig dat door alles aan Zijn voeten te leggen en het Hem aan te bieden.
5.15	The two things go together: let Him be and do all; let Him reign and rule over all.	Deze twee gaan samen: laat Hem alles zijn en doen; laat Hem over alles regeren en heersen.
5.16	Let there be nothing in which He does not rule and operate.	Laat er niets zijn waarin Hij niet heerst en werkt.
5.17	It is not impossible for you to accomplish this change.	Het is niet onmogelijk voor u om deze verandering tot stand te brengen.
5.18	Let Him be everything; let Him have everything, in order that by His Almighty energy He may fill everything with Himself.	Laat Hem alles zijn; laat Hem alles hebben, opdat Hij door Zijn almachtige kracht alles met Zichzelf zou vervullen.
6.1	THE ALL OF SURRENDER	HET ALLES VAN DE OVERGAVE
6.2	Leave all, sell all, forsake all: that was the Lord’s requirement when He was here on earth: the requirement is in force still.	Verlaat alles, verkoop alles, geef alles op: dat was de eis van de Heere toen Hij op aarde was; die eis geldt nog steeds.
6.3	The discernment of the fact that Christ is all leads of itself to the acknowledgment that He must have all.	Het inzicht dat Christus alles is, leidt vanzelf tot de erkenning dat Hij ook alles moet hebben.
6.4	The chief hindrance of the Christian life is that, because men do not believe that Christ is all, they consequently never think of the necessity of giving Him all.	De grootste hindernis in het christenleven is dat mensen, omdat ze niet geloven dat Christus alles is, er ook nooit aan denken dat ze Hem alles moeten geven.
6.5	Everything must be given to Him, because everything is under sin.	Alles moet aan Hem gegeven worden, omdat alles onder de zonde staat.
6.6	He cannot cleanse and keep a thing when it is not so yielded up to Him that He can take full possession of it and fill it.	Hij kan iets niet reinigen en bewaren, als het niet zo aan Hem is overgegeven dat Hij het volledig in bezit kan nemen en vervullen.
6.7	All must be given up to Him, because He alone can bring the all of God to its rightful supremacy within us.	Alles moet aan Hem overgegeven worden, omdat alleen Hij het alles van God tot zijn rechtmatige heerschappij in ons kan brengen.
6.8	Even what appears useful or lawful or innocent becomes defiled by the stain of our selfishness when it is held fast in our own possession and for our own enjoyment.	Zelfs wat nuttig, geoorloofd of onschuldig lijkt, raakt besmet door onze zelfzucht, zodra we het voor onszelf vasthouden en er zelf van genieten.
6.9	We must surrender it into the hands and the power of Christ: only there can it be sanctified.	We moeten het overgeven in de handen en de macht van Christus: alleen daar kan het geheiligd worden.
6.10	The All of surrender: O it is because Christians are so ignorant of the requirement that all their praying and hearing avail so little.	Het alles van de overgave: juist omdat christenen deze eis zo weinig kennen, brengen al hun bidden en horen zo weinig op.
6.11	If then, O Soul, you are really prepared to turn to God for the fulness of the Spirit; if you have turned to Christ to have your heart purified and kept pure; then be assured that it is your blessed privilege to regard and deal with everything — everything that you have to strive for or do as given up to Him.	Als u dan, ziel, werkelijk bereid bent u tot God te wenden voor de volheid van de Geest; als u zich tot Christus gewend hebt om uw hart gereinigd en rein te laten houden — wees er dan van verzekerd dat het uw gezegende voorrecht is om alles, alles waarnaar u streeft of wat u doet, te beschouwen en te behandelen als aan Hem overgegeven.
6.12	The All of surrender will be the measure of your experience of the All of Christ.	Het alles van uw overgave zal de maat zijn van uw ervaring van het alles van Christus.
6.13	In a preceding chapter we have seen that surrender may be carried out at once and as a whole: let us not merely read and think of this, but actually do it.	In een vorig hoofdstuk zagen we dat de overgave meteen en in zijn geheel kan gebeuren: laten we dit niet alleen lezen en overdenken, maar het ook werkelijk doen.
6.14	Yes: this very day, let the All of Christ be the power of a surrender on our part that shall be immediate, complete, and everlasting.	Ja: laat vandaag nog het alles van Christus de kracht worden van een overgave onzerzijds die onmiddellijk, volledig en blijvend is.
7.1	THE ALL OF THE SPIRIT	HET ALLES VAN DE GEEST
7.2	The All of God and the All of Christ demand as a necessary consequence the All of the Spirit.	Het alles van God en het alles van Christus vragen noodzakelijk om het alles van de Geest.
7.3	It is the work of the Spirit to glorify the Son as dwelling in us, and by Him to reveal the Father; how can He do this if He Himself is not All and has not All and does not possess and penetrate All with His own power?	Het is het werk van de Geest om de Zoon te verheerlijken als Inwoner in ons, en door Hem de Vader te openbaren; hoe kan Hij dat doen, als Hij Zelf niet alles is, niet alles heeft, en niet alles met Zijn eigen kracht bezit en doordringt?
7.4	To be filled with the Spirit, to let the Spirit have All, is indispensable to a true, healthful Christian life.	Vervuld worden met de Geest, de Geest alles laten hebben, is onmisbaar voor een waar, gezond christenleven.
7.5	It is a source of great loss in the life of Christendom to-day that the truth is not discerned, that the Three-One God must have All.	Het is een bron van groot verlies in het christelijke leven van vandaag, dat men niet doorziet dat de Drie-enige God alles moet hebben.
7.6	Even the professing Christian oftentimes makes it his very first aim to find out what he is and what he desires, what pleases him and makes him happy.	Zelfs de belijdende christen maakt er vaak zijn allereerste doel van om uit te zoeken wie hij is en wat hij wil, wat hem behaagt en gelukkig maakt.
7.7	Then he brings in God in the second place to secure this happiness.	Pas daarna betrekt hij God erbij, om dat geluk veilig te stellen.
7.8	The claim of God is not the primary or main consideration.	Gods aanspraak is niet de eerste of belangrijkste overweging.
7.9	He does not discern that God must have him at His disposal even in the most trivial details of his life to manifest His divine glory in him.	Hij ziet niet in dat God zelfs over de kleinste details van zijn leven moet kunnen beschikken, om Zijn goddelijke heerlijkheid in hem te tonen.
7.10	He is not aware that this entire filling with the will and the operation of God would prove to be his highest happiness.	Hij beseft niet dat juist deze volledige vervulling met Gods wil en werk zijn hoogste geluk zou blijken te zijn.
7.11	He does not know that the very same Christ who once lived upon the earth as the obedient, lowly Servant of God, entirely surrendered to the will of the Father, is prepared to abide and work in like manner in his heart and life now.	Hij weet niet dat diezelfde Christus die ooit op aarde leefde als de gehoorzame, nederige Dienstknecht van God, volkomen overgegeven aan de wil van de Vader, ook nu bereid is op dezelfde manier in zijn hart en leven te wonen en te werken.
7.12	It is on this account that he can never fully comprehend how necessary it is that the Spirit must be all and must fill him completely.	Daarom kan hij nooit ten volle begrijpen hoe nodig het is dat de Geest alles moet zijn en hem helemaal moet vervullen.
7.13	O my brother, if these thoughts have had any influence with you, suffer yourself to be brought without delay to the acknowledgment that the Spirit must be all in you.	Broeder, als deze gedachten enige invloed op u gehad hebben, laat u dan zonder uitstel brengen tot de erkenning dat de Geest alles in u moet zijn.
7.14	Say from the heart: “I am not at liberty to make any, even the least, exception: the Spirit must have all.”	Zeg van harte: “Ik mag geen enkele uitzondering maken, ook niet de kleinste: de Geest moet alles hebben.”
7.15	Then add to this confession the simple thought that Christ has come to restore the All of God; that the Spirit is given to reveal the All of Christ within us, so that God may again be all; that the love of the Father is eagerly longing to secure again His own supreme place with us; and then your heart will be filled with the sure confidence that the Father actually gives you the fulness of the Spirit.	Voeg aan deze belijdenis de eenvoudige gedachte toe dat Christus gekomen is om het alles van God te herstellen; dat de Geest gegeven is om het alles van Christus in ons te openbaren, opdat God weer alles zou zijn; dat de liefde van de Vader er vurig naar verlangt Zijn hoogste plaats bij ons terug te krijgen — en dan zal uw hart vervuld worden met de vaste zekerheid dat de Vader u werkelijk de volheid van de Geest geeft.
8.1	THE ALL OF FAITH	HET ALLES VAN HET GELOOF
8.2	”All things are possible to him that believeth."	"Alle dingen zijn mogelijk voor wie gelooft.” (Markus 9:23 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
8.3	”All things whatsoever ye pray and ask for, believe that ye have received them, and ye shall have them."	"Alles wat u biddend begeert, geloof dat u het ontvangen hebt, en het zal u ten deel vallen.” (Markus 11:24 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
8.4	The preceding sections of this chapter have taught us to understand why it is that faith is all.	De voorgaande delen van dit hoofdstuk hebben ons laten begrijpen waarom het geloof alles is.
8.5	It is because God is all.	Dat is omdat God alles is.
8.6	It is because man is nothing, and thus has nothing good in him except the capacity for receiving God.	Dat is omdat de mens niets is, en dus niets goeds in zich heeft, behalve het vermogen om God te ontvangen.
8.7	When he becomes a believer, that which God reveals becomes of itself a heavenly light that illumines him.	Wordt hij gelovig, dan wordt wat God openbaart vanzelf een hemels licht dat hem verlicht.
8.8	He sees then what God is prepared to be for him; he keeps his soul silent before God and open to God, and gives God the opportunity of working all by the Spirit.	Dan ziet hij wat God bereid is voor hem te zijn; hij houdt zijn ziel stil voor God en open voor God, en geeft God de gelegenheid alles te werken door de Geest.
8.9	The more unceasingly and undividedly he believes, the more fully can the All of God and Christ prevail and work in him.	Hoe onophoudelijker en onverdeelder hij gelooft, hoe voller het alles van God en Christus in hem kan heersen en werken.
8.10	The All of Faith.	Het alles van het geloof.
8.11	How little is it understood in the Church that the one and only thing I have to do is without ceasing to keep my soul in its nothingness and dependence silent and open before God, that He may be free to work in me; that faith as the willing acceptance and expectation of God’s working, receives all and can achieve all.	Hoe weinig wordt in de gemeente begrepen dat het enige wat ik hoef te doen, is mijn ziel onophoudelijk in haar nietigheid en afhankelijkheid stil en open te houden voor God, zodat Hij vrij is om in mij te werken; dat het geloof, als gewillige aanvaarding en verwachting van Gods werk, alles ontvangt en alles tot stand kan brengen.
8.12	Every glance at my own impotence or sin, every glance at the promise of God and His power to fulfil it, must rouse me to the gladness of faith, to the willing, cheerful acknowledgment that God is able to work all, to the assurance that He will do it.	Elke blik op mijn eigen onmacht of zonde, elke blik op Gods belofte en Zijn kracht om die te vervullen, moet mij wekken tot de blijdschap van het geloof, tot de gewillige, blijmoedige erkenning dat God alles kan werken, tot de zekerheid dat Hij het zal doen.
8.13	Let such a faith, as the act of a moment, look upon Christ even to-day and move you on the one hand to make renunciation of every known sin, and on the other to receive Him as One who purifies you, who keeps you, who dwells in your heart.	Laat zo’n geloof, als daad van een ogenblik, nog vandaag op Christus zien, en u ertoe bewegen enerzijds elke bekende zonde te verzaken, en anderzijds Hem te ontvangen als Degene die u reinigt, die u bewaart, die in uw hart woont.
8.14	O that faith might receive the All of Christ and take Him with All that He is!	Mocht het geloof toch het alles van Christus ontvangen en Hem aannemen met alles wat Hij is!
8.15	O that your faith might then see that the All of the Spirit is your rightful heritage, and that your hope is sure that the full blessing has been bestowed upon you by God Himself, and will be revealed in you!	Mocht uw geloof dan zien dat het alles van de Geest uw rechtmatige erfdeel is, en dat uw hoop zeker is dat de volle zegen u door God Zelf geschonken is, en in u geopenbaard zal worden!
8.16	O soul, if the All of God, the All of Christ, the All of the Spirit be so immeasurable, if the dominion and power of the terrible All of sin be so unlimited, if the All of your surrender to God and your decision to live wholly for Him be also so real, then let your faith in what God will do for you be also unlimited.	Ziel, als het alles van God, het alles van Christus, het alles van de Geest zo onmetelijk is, als de heerschappij en macht van het verschrikkelijke alles van de zonde zo onbegrensd zijn, als het alles van uw overgave aan God en uw besluit om helemaal voor Hem te leven ook zo werkelijk zijn — laat dan ook uw geloof in wat God voor u zal doen onbegrensd zijn.
8.17	”He that believeth in Me, out of his heart shall flow rivers of living water."	"Wie in Mij gelooft, zoals de Schrift zegt: Stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien.” (Johannes 7:38, HSV — al aanwezig in de vault)
9.1	My reader, the time has now come when we must part.	Lezer, nu is het moment gekomen dat we afscheid moeten nemen.
9.2	Ere this takes place, let me press on your heart one thing.	Voordat dat gebeurt, wil ik u nog één ding op het hart drukken.
9.3	There is something that can be done to-day.	Er is iets wat vandaag nog kan gebeuren.
9.4	As the Holy Spirit saith: “To-day, if ye will hear His voice, harden not your heart.”	Zoals de Heilige Geest zegt: “Heden, als u Zijn stem hoort, verhard uw hart niet.” (vgl. Psalm 95:7; Hebreeën 3:15 — eigen vertaling, vervangen door HSV)
9.5	I cannot promise that you shall immediately overflow with the light and joy of the Holy Spirit.	Ik kan niet beloven dat u meteen zult overstromen van het licht en de vreugde van de Heilige Geest.
9.6	I do not promise you that you shall to-day feel very holy and truly blessed.	Ik beloof u niet dat u zich vandaag erg heilig en werkelijk gezegend zult voelen.
9.7	But what can take place is this: to-day you may receive Christ as One who purifies you, and baptizes, and fills with the Spirit.	Maar dit kan wel gebeuren: vandaag mag u Christus ontvangen als Degene die u reinigt, doopt en vervult met de Geest.
9.8	Yes: to-day you may surrender your whole being to Him to be henceforth wholly under the mastery of the Spirit.	Ja, vandaag mag u heel uw wezen aan Hem overgeven, om voortaan geheel onder de heerschappij van de Geest te staan.
9.9	To-day you may acknowledge and appropriate the All of the Spirit as your personal possession.	Vandaag mag u het alles van de Geest erkennen en als uw persoonlijke bezit aanvaarden.
9.10	To-day you may submit to the requirement of the All of faith and begin to live only and wholly in the faith of what Christ will do in you through the Spirit.	Vandaag mag u zich onderwerpen aan de eis van het alles van het geloof, en beginnen alleen en volledig te leven in het geloof van wat Christus door de Geest in u zal doen.
9.11	This you may do; this you ought to do.	Dit mag u doen; dit hoort u te doen.
9.12	Kneel down at the mercy-seat and do it.	Kniel neer bij de genadetroon en doe het.
9.13	Read once more the earlier chapter with its directions as to what Christ is prepared to do, and surrender yourself this very hour as an empty vessel to be filled with the Spirit, that your whole life may be carried out under the leading of the Spirit.	Lees nog eens het eerdere hoofdstuk met zijn aanwijzingen over wat Christus bereid is te doen, en geef uzelf op dit moment over als een leeg vat, om vervuld te worden met de Geest, zodat heel uw leven onder de leiding van de Geest geleefd wordt.
9.14	In His own time God will certainly accomplish it in you.	Op Zijn eigen tijd zal God dit zeker in u tot stand brengen.
9.15	There is also something, however, that He on His part is prepared to do.	Er is echter ook iets wat Hij van Zijn kant bereid is te doen.
9.16	To-day He is ready to give you the assurance that He accepts your surrender and to seal on your heart the conviction that the fulness of the Spirit belongs to you.	Vandaag is Hij bereid u de zekerheid te geven dat Hij uw overgave aanvaardt, en in uw hart de overtuiging te bezegelen dat de volheid van de Geest u toebehoort.
9.17	O wait upon Him to give you this to-day!	Wacht toch op Hem om u dit vandaag te geven!
9.18	My brother, pray listen to my last words.	Broeder, luister toch naar mijn laatste woorden.
9.19	The All of God summons you.	Het alles van God roept u op.
9.20	The All of sin summons you.	Het alles van de zonde roept u op.
9.21	The All of Christ summons you.	Het alles van Christus roept u op.
9.22	The All of the surrender that Jesus requires summons you.	Het alles van de overgave die Jezus vraagt, roept u op.
9.23	The All of the Spirit, His indispensableness and His glory, summons you.	Het alles van de Geest, Zijn onmisbaarheid en Zijn heerlijkheid, roept u op.
9.24	The All of faith summons you.	Het alles van het geloof roept u op.
9.25	Come and let the love of God conquer you.	Kom, en laat de liefde van God u overwinnen.
9.26	Come and let the glorious salvation master you.	Kom, en laat de heerlijke zaligheid u meester worden.
9.27	Do not hark away back from the glorious tidings that the Triune God, with all that He is, is prepared to be your All; but be silent and listen to it, until your soul becomes constrained to give the answer, “Even in me God shall be all.”	Deins niet terug voor het heerlijke nieuws dat de Drie-enige God, met alles wat Hij is, bereid is uw Alles te zijn; maar wees stil en luister ernaar, totdat uw ziel gedrongen wordt tot het antwoord: “Ook in mij zal God alles zijn.”
9.28	Take Christ anew to-day as One who has given His life that God may be all, and do you also yield your life for this supreme end.	Neem Christus vandaag opnieuw aan als Degene die Zijn leven gaf opdat God alles zou zijn, en geef ook u uw leven voor dit hoogste doel.
9.29	God will fill you also with His Holy Spirit.	God zal ook u vervullen met Zijn Heilige Geest.
9.30	Amen.	Amen.

Noten bij Hoofdstuk XII:

• Alle gemarkeerde Bijbelcitaten rechtstreeks vertaald uit Murrays Engels, te vervangen door de exacte HSV-tekst, behalve 8.17 (Johannes 7:38), dat al als HSV-tekst in de vault stond.
• Paragrafen 3 t/m 8 volgen Murrays eigen onderverdeling (De alles van God / zonde / Christus / overgave / Geest / geloof); paragraaf 9 is het afsluitende, ongenummerde slotwoord van het boek.

---

Vertaling compleet. Inleiding + alle 12 hoofdstukken staan nu in dit bestand, volgens het paralleltabel-format uit 00-afspraken. Klaar om na te kijken, te beginnen bij de Inleiding.